Top 100 · Malarstwo hiszpańskie
100 malarzy, którzy opowiadają historię Hiszpanii
Od Velazqueza po Picassa, od Sewilli po Barcelonę: pięć wieków światła, zapału, krytyki i awangardy.
Malarstwo hiszpańskie nie jest pojedynczym ruchem, ale historią zbudowaną z potężnych domów Toledo i Kastylia witają flamandzkie dziedzictwo i El Greco; Sewilla staje się jednym z ośrodków europejskiego baroku; Walencja rozwija swoje ołtarze, a następnie luminizm; Madryt koncentruje dwór i Prado; Katalonia i Kraj Basków wreszcie otwierają drogę do modernizmu i awangardy.
Dwór, wiara, krajobraz, nowoczesność i awangarda.
Złoty Wiek
Dwór, Kościół i warsztat wymyślają nową obecność
W XVII wieku Velázquez, Zurbaran, Murillo i Ribera przekształcili naturalizm w język duchowy, polityczny i ludzki Światłocień ukazuje zarówno materiał szaty, jak i godność twarzy, podczas gdy martwa natura i portret stają się laboratoriami spojrzenia.
Nowoczesność
Goya otwiera wyłom, który poszerzają Picasso, Miro i Dali
Od czarnego romantyzmu po awangardę, sztuka hiszpańska kwestionuje przemoc, marzenia i samą konstrukcję obrazu Paryż odgrywa decydującą rolę, ale śródziemnomorskie światło, tożsamości regionalne, wojna domowa i wygnanie nadają tym badaniom szczególne napięcie.
Kryteria
Wpływ, siła prac i miejsce w muzeach
Ranga krzyżuje się z historycznym znaczeniem, oryginalnością języka, jakością zachowanych dzieł i umiejętnością reprezentowania artystycznego domu Ranking zachowuje pięćdziesięciu artystów starej edycji i dodaje pięćdziesiąt niezbędnych postaci, aby lepiej pokryć ołtarze, szkoły regionalne, malarstwo historyczne, pejzaż i współczesną kreację.
Pierwsza 10
Dziesięciu mistrzów, którzy zmienili historię malarstwa
Od Velázqueza po Dalego prace te odnowiły portret, światło, spojrzenie polityczne i języki nowoczesności.
#1
Diego Velazqueza
Diego Velázquez suwerenne spojrzenie czyni wiosną obrazu wykraczającego poza jego czasy Meninas, Poddanie Bredy i Wenus w jej lustrze pozwalają nam śledzić jego wynalazki, nie redukując dzieła do jednego arcydzieła.
Zobacz kolekcję Diego Velazquez
#2
Francisco Goya
W Francisco Goya wizja krytyczna organizuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem.Od 3 maja 1808 do Les Caprices, potem do Saturna pożerającego syna, język uległ przemianie, zachowując jednocześnie natychmiast rozpoznawalną tożsamość.
Zobacz kolekcję Francisco Goya
#3
Pabla Picassa
Les Demoiselles d'Avignon ujawnia podstawowe elementy Pabla Picassa: pęknięcie plastyczne, ale także zwrócenie szczególnej uwagi na światło i obecność. Guernica i Życie pokazują, jak te badania rozszerzają się na inne tematy.
Przeczytaj biografię Pabla Picassa na Wikipedii
#4
El Greco
Siła El Greco tkwi w duchowym pędzie, prowadzonym z rzadką spójnością Pogrzeb hrabiego Orgaza oferuje bezpośrednie wejście, natomiast Widok Toledo i Laokon rzucają światło na kolejne ruchy jego praktyki.
Zobacz kolekcję El Greco
#5
Salvadora Dali
Salvador Dali zajmuje wyjątkowe miejsce w malarstwie hiszpańskim ze względu na poczucie paranoicznej iluzji Porównanie między Trwałością pamięci, Chrystusem świętego Jana od Krzyża i Snem spowodowanym lotem pszczoły ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż jego najbardziej znany obraz.
Przeczytaj biografię Salvadora Dali na Wikipedii
#6
Joannę Miro
Zamiast efektu stylu, kosmiczny znak staje się dla Joan Miro sposobem myślenia o obrazie.La Ferme, Le Carnaval d'Arlequin i Bleu II przełamują napięcia między tradycją, doświadczeniem i współczesnym światopoglądem.
Przeczytaj biografię Joan Miro na Wikipedii
#7
Joaquina Sorolli
Z Promenade au bord de la mer Joaquin Sorolla narzuca wizję opartą na śródziemnomorskim świetle Smutne dziedzictwo i Cousant la voile potwierdzają jego zdolność do odnawiania tematów przy zachowaniu bardzo osobistej konstrukcji.
Zobacz kolekcję Joaquin Sorolla
#8
Francisco de Zurbaran
Francisco de Zurbaran przekształca świetlistą ascezę w kompletne słownictwo obrazowe, od detalu do ogólnej organizacji sceny Św. Serapion, Agnus Dei i św. Kazylda wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Zobacz kolekcję Francisco de Zurbaran
#9
Bartolome Esteban Murillo
Twórczość Bartolome Estebana Murillo można uznać za słodycz oddania, nigdy nie traktowaną jako prosta formuła Między Niepokalanym poczęciem, Młodym żebrakiem i dziećmi jedzącymi winogrona zyskuje z kolei na intensywności, wolności i znaczeniu historycznym.
Zobacz kolekcję Bartolomé Estebana Murillo
#10
Jusepe de Ribera
Jusepe de Ribera zasługuje na spojrzenie poza kategorie dzięki tragicznemu materiałowi Męczeństwo świętego Bartłomieja stanowi główny punkt orientacyjny; Footbot oraz Apollo i Marsjasz ujawniają inne, czasem bardziej intymne aspekty jego ambicji.
Zobacz kolekcję Jusepe de RiberaRozdział I · Stopnie od 11 do 25
Od awangardy po mistrzów ołtarza
Kubizm, materia i surrealizm dialogują tu z wielkimi gotyckimi, renesansowymi i barokowymi dziedzictwem półwyspu.
#11
Juana Graya
Juan Gris czyni architekturę kubistyczną wiosną obrazu wykraczającego poza jego czasy Portret Picassa, Le Petit Déjeuner i Martwa natura z obrusem w kratkę pozwalają nam śledzić jego wynalazki bez sprowadzania dzieła do jednego arcydzieła.
Zobacz kolekcję Juan Gris
#12
Antoni Tapies
W Antoni Tàpies materiał ścienny porządkuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem.Od Szarej Materii do Grand X, następnie do Pintury, język ulega przemianie, zachowując jednocześnie natychmiast rozpoznawalną tożsamość.
Przeczytaj biografię Antoniego Tapiesa na Wikipedii
#13
Bartolome Bermejo
Święty Dominik z Silosu ujawnia zasadnicze elementy Bartolomé Bermejo: ekstrawagancką precyzję, ale także wyostrzoną dbałość o światło i obecność. Pieta Despla i Zmartwychwstanie pokazują, jak te badania rozszerzają się na inne tematy.
Zobacz kolekcję Bartolomé Bermejo
#14
Pedro Berruguete
Siła Pedro Berruguete leży w humanistycznej przemianie, prowadzonej z rzadką spójnością Auto-da-fe pod przewodnictwem św. Dominika oferuje bezpośrednie wejście, podczas gdy królowie Izraela i św. Piotr Męczennik rzucają światło na kolejne zmiany jego praktyki.
Zobacz kolekcję Pedro Berruguete
#15
Fernando Gallego
Fernando Gallego zajmuje wyjątkowe miejsce w malarstwie hiszpańskim poprzez swoje wyczucie dramatu gotyckiego Porównanie Krypty Nieba, Ołtarza San Ildefonso i Piety ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż jego najsłynniejszy obraz.
Zobacz kolekcję Fernando Gallego
#16
Luisa de Moralesa
Zamiast efektu stylu, święta intymność staje się dla Luisa de Moralesa sposobem myślenia o obrazie Ecce Homo, Dziewica z Dzieciątkiem i Pieta przełamują napięcia między tradycją, doświadczeniem i współczesnym spojrzeniem.
Zobacz kolekcję Luis de Morales
#17
Juana Sancheza Cotana
Z Pigwą, kapustą, melonem i ogórkiem Juan Sanchez Cotân narzuca wizję opartą na ciszy rzeczy Martwa natura z dziczyzną i Cartuja de Granada potwierdzają jej zdolność do odnawiania poddanych przy zachowaniu bardzo osobistej konstrukcji.
Zobacz kolekcję Juan Sanchez Cotân
#18
Alonso Sancheza Coello
Alonso Sanchez Coello przekształca królewski dystans w kompletne słownictwo obrazowe, od detalu do ogólnej organizacji sceny Portret Filipa II, infantki Isabel Clary Eugenii i Portrety Habsburgów wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Zobacz kolekcję Alonso Sanchez Coello
#19
Juana Pantoji de la Cruz
Dzieło Juana Pantoja de la Cruz może być uznane przez ceremoniał habsburski, nigdy nie traktowany jako prosta formuła Między Filipem III, Małgorzatą Austriacką i infantką Aną Mauricią zyskuje z kolei intensywność, wolność i znaczenie historyczne.
Zobacz kolekcję Juan Pantoja de la Cruz
#20
Claudio Coello
Claudio Coello zasługuje na spojrzenie poza kategorie poprzez teatr liturgiczny Adoracja Świętej Formy stanowi główny punkt orientacyjny; Triumf św. Augustyna i Karola II ujawnia inne, czasem bardziej intymne aspekty jego ambicji.
Zobacz kolekcję Claudio Coello
#21
Juana Carreño de Mirandy
Juan Carreño de Miranda czyni psychologię dworską wiosną obrazu wykraczającego poza jego czasy Karol II, La Monstrua desnuda i Portrety Dworskie pozwalają nam śledzić wynalazki bez sprowadzania dzieła do jednego arcydzieła.
Zobacz kolekcję Juan Carreño de Miranda
#22
Francisco Ribalta
W Francisco Ribalta mistyczne światłocienie organizuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem Od Chrystusa całującego świętego Bernarda do świętego Franciszka pocieszonego przez anioła, następnie do Wizji świętego Brunona, język ulega przemianie, zachowując natychmiast rozpoznawalną tożsamość.
Zobacz kolekcję Francisco Ribalta
#23
Juana de Valdésa Leala
In ictu oculi ujawnia zasadnicze elementy Juana de Valdés Leala: brutalną próżność, ale także wyostrzoną dbałość o światło i obecność Finis gloriae mundi i Wniebowzięcie pokazują, jak te badania rozszerzają się na inne tematy.
Zobacz kolekcję Juana de Valdés Leala
#24
Luisa Melendeza
Siła Luisa Meléndeza tkwi w codziennym materiale, prowadzonym z rzadką spójnością Martwe natury Prado oferują bezpośrednie wejście, podczas gdy Melon et gruszki i Bodegon aux figi oświetlają kolejne ruchy jego praktyki.
Zobacz kolekcję Luisa Meléndeza
#25
Francisco Bayeu
Francisco Bayeu zajmuje wyjątkowe miejsce w malarstwie hiszpańskim poprzez poczucie akademickiego wdzięku Porównanie Pilar Frescoes, Olimpu i Portretów ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż jego najsłynniejszy wizerunek.
Zobacz kolekcję Francisco BayeuRozdział II · Stopnie od 26 do 50
Od romantyzmu do zerwań XX wieku
Krajobraz, portret, kataloński modernizm i awangarda opowiadają historię Hiszpanii, która konfrontuje się z Paryżem, wojną i wygnaniem.
#26
Luis Paret i Alcazar
Zamiast efektu stylu, Madryt wyrafinowanie staje się dla Luisa Paret y Alcazar sposobem myślenia o obrazie The Antique Shop, The Oath of Charles III i Views of Ports podkreślają napięcia między tradycją, doświadczeniem i nowoczesnym światopoglądem.
Zobacz kolekcję Luis Paret y Alcazar
#27
Vicente Lopeza Portanę
Portretem Goi Vicente Lopez Portaña narzuca wizję opartą na oficjalnej precyzji Ferdynand VII i Oficjalne Portrety potwierdzają jego zdolność do odnawiania tematów przy zachowaniu bardzo osobistej konstrukcji.
Zobacz kolekcję Vicente Lopez Portaña
#28
Mariano Fortuny
Mariano Fortuny przekształca cenną wirtuozerię w kompletne słownictwo obrazowe, od detalu do ogólnej organizacji sceny Wikaria, Bitwa pod Tetuanem i Odaliska wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Zobacz kolekcję Mariano Fortuny
#29
Eduardo Rosalesa
Dzieło Eduardo Rosalesa można rozpoznać po historycznej grawitacji, nigdy nie traktowanej jako prosta formuła Między Doñą Isabel la Catolica dyktującą swoją wolę, Tobiaszem a aniołem i Portretami zyskuje z kolei intensywność, wolność i znaczenie historyczne.
Zobacz kolekcję Eduardo Rosales
#30
Federico de Madrazo
Federico de Madrazo zasługuje na spojrzenie poza kategorie dzięki społecznej elegancji Hrabina Vilches stanowi główny punkt orientacyjny; portrety arystokratyczne i Izabela II ujawniają inne, czasem bardziej intymne aspekty jej ambicji.
Zobacz kolekcję Federico de Madrazo
#31
Martin Rico
Martin Rico sprawia, że podróżujące światło jest źródłem obrazu wykraczającego poza jego czasy Widoki Wenecji, Krajobrazy Escorial i brzegów rzeki pozwalają śledzić ich wynalazki bez sprowadzania dzieła do jednego arcydzieła.
Zobacz kolekcję Martin Rico
#32
Aureliano de Beruete
W Aureliano de Beruete kastylijska trzeźwość organizuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem.Od widoków Toledo po krajobrazy kastylijskie, następnie do Le Manzanares, język ulega przemianie, zachowując natychmiast rozpoznawalną tożsamość.
Zobacz kolekcję Aureliano autorstwa Beruete
#33
Dario de Regoyos
España negra ujawnia najważniejsze elementy Darío de Regoyos: nowoczesność atmosfery, ale także wyostrzoną dbałość o światło i obecność. Nocna Concha i rynek pokazują, jak te badania rozszerzają się na inne tematy.
Zobacz kolekcję Darío de Regoyos
#34
Ignacego Zuloagi
Siła Ignacio Zuloagi tkwi w surowej Hiszpanii, prowadzonej z rzadką spójnością Krwawy Chrystus oferuje bezpośrednie wejście, natomiast Portret księżnej Alby i Kobiet Sepulwedy rzuca światło na kolejne ruchy jej praktyki.
Zobacz kolekcję Ignacio Zuloaga
#35
Ramona Casasa
Ramon Casas zajmuje wyjątkowe miejsce w malarstwie hiszpańskim ze względu na poczucie światowej linii Porównanie Ramona Casasa i Pere Romeu w tandemie, Szarża i portrety ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż jego najsłynniejszy obraz.
Zobacz kolekcję Ramon Casas
#36
Santiago Rusiñol
Zamiast efektu stylu, melancholijny ogród staje się dla Santiago Rusiñol sposobem myślenia o obrazie Ogrody Hiszpanii, Kawiarnia Incohérents i La Morphine przełamują napięcia między tradycją, doświadczeniem i nowoczesnym światopoglądem.
Zobacz kolekcję Santiago Rusiñol
#37
Hermen Anglada Camarasa
Z Valenciennes Hermen Anglada Camarasa narzuca wizję opartą na dekoracyjnym kolorze Nocne Kobiety i Krajobrazy Majorki potwierdzają jego zdolność do odnawiania tematów przy zachowaniu bardzo osobistej konstrukcji.
Przeczytaj biografię Hermena Anglady Camarasy na Wikipedii
#38
Julio Romero de Torres
Julio Romero de Torres przekształca andaluzyjski mit w kompletne słownictwo obrazowe, od detalu do ogólnej organizacji sceny La Chiquita Piconera, Naranjas y limones i Cante hondo wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Zobacz kolekcję Julio Romero marki Torres
#39
Marii Blanchard
Twórczość Marii Blanchard można rozpoznać po wrażliwym kubizmie, nigdy nie traktowanym jako prosta formuła Między La Communiante, kubistyczną martwą naturą i macierzyństwem zyskuje z kolei na intensywności, wolności i znaczeniu historycznym.
Zobacz kolekcję Marii Blanchard
#40
Remedios Varo
Remedios Varo zasługuje na spojrzenie poza kategorie poprzez alchemię narracyjną Tworzenie ptaków stanowi główny punkt orientacyjny; Eksploracja źródeł Orinoko i Lotu ujawnia inne, czasem bardziej intymne aspekty jego ambicji.
Przeczytaj biografię Remedios Varo na Wikipedii
#41
Maruja Mallo
Maruja Mallo czyni świąteczną geometrię wiosną obrazu, który wykracza poza swoje czasy La Verbena, Antro de fosiles i Naturalezas vivas pozwalają śledzić wynalazki bez sprowadzania dzieła do jednego arcydzieła.
Przeczytaj biografię Maruji Mallo na Wikipedii
#42
Jose Gutierreza Solany
W José Gutiérrez Solana popularna czarnoskóra osoba organizuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem. Od La Tertulia del Café de Pombo po Maski, a następnie Procesje, język ulega przemianie, zachowując natychmiast rozpoznawalną tożsamość.
Zobacz kolekcję José Gutiérrez Solana
#43
Joaquina Mira
Krajobrazy Majorki odsłaniają najważniejsze elementy Joaquina Mira: kolor telluryczny, ale także wyostrzoną dbałość o światło i obecność. Katedra Ubogich i Tarragona pokazują, jak te badania rozszerzają się na inne tematy.
Zobacz kolekcję Joaquin Mir
#44
Daniel Vazquez Diaz
Siła Daniela Vázqueza Diaza tkwi w surowej objętości, prowadzonej z rzadką spójnością Freski La Rabidy oferują bezpośrednie wejście, a Portrety i Górnicy rzucają światło na kolejne ruchy jego praktyki.
Przeczytaj biografię Daniela Vazqueza Diaza na Wikipedii
#45
Ôscar Dominguez
Ôscar Domínguez zajmuje wyjątkowe miejsce w malarstwie hiszpańskim dzięki swojemu poczuciu surrealistycznego wypadku. Porównanie elektroseksualnej maszyny do szycia, wyrobów dekoltowych i portretów ujawnia dzieło bardziej różnorodne niż jego najsłynniejszy wizerunek.
Przeczytaj biografię Ôscara Domingueza na Wikipedii
#46
Estebana Vicente
Zamiast efektu stylu, kolorowe pole staje się dla Estebana Vicente sposobem myślenia o obrazach Kolaże, Kompozycje Abstrakcyjne i Krajobrazy Wnętrz przełamują napięcia między tradycją, doświadczeniem i współczesnym spojrzeniem.
Przeczytaj biografię Estebana Vicente na Wikipedii
#47
Antonio Saura
Antonio Saura poprzez Ukrzyżowania narzuca wizję opartą na czarnym geście Panie i Wyimaginowane Portrety potwierdzają jego zdolność do odnawiania tematów przy zachowaniu bardzo osobistej konstrukcji.
Przeczytaj biografię Antonio Saury na Wikipedii
#48
Manolo Millaresa
Manolo Millares przekształca rozdarty materiał w kompletne słownictwo obrazowe, od detalu do ogólnej organizacji sceny Cuadros arpilleras, Homunculos i Kompozycje wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Przeczytaj biografię Manolo Millaresa na Wikipedii
#49
Miquela Barcelo
Twórczość Miquela Barcelo może zostać uznana przez materiał śródziemnomorski, nigdy nie traktowany jako prosta formuła Między Coupole de Genève, Bibliothèque sous la mer i Faenas zyskuje z kolei na intensywności, wolności i znaczeniu historycznym.
Przeczytaj biografię Miquela Barcelo na Wikipedii
#50
Lita Cabellut
Lita Cabellut zasługuje na spojrzenie poza kategorie z pękniętym portretem Monumentalne portrety stanowią główny punkt orientacyjny; Frida i Coco ujawniają inne, czasem bardziej intymne aspekty jej ambicji.
Przeczytaj biografię Lity Cabellut na WikipediiRozdział III · Stopnie od 51 do 75
Renesans, Złoty Wiek i dziedzictwo dworskie
Walenckie ołtarze, madrycki naturalizm, martwe natury i królewskie dekoracje ukazują głębię tradycji od dawna podsumowanej kilkoma imionami.
#51
Juana de Flandesa
Nadworny malarz Izabeli Katolickiej Juan de Flandes łączy flamandzką skrupulatność z grawitacją właściwą dla kastylijskich ołtarzy Jego małe panele konstruują przestrzeń poprzez światło, tkaniny i gesty o niezwykłej precyzji narracyjnej.
Zobacz kolekcję Juana de Flandesa
#52
Alejo Fernandeza
Między Kordobą a Sewillą Alejo Fernandez przenosi andaluzyjskie malarstwo od późnego gotyku do renesansu Dziewica Nawigatorów ujawnia swój talent do mieszania obrazów dewocyjnych, portretów zbiorowych i wyobraźni morskiej ekspansji.
Zobacz kolekcję Alejo Fernandez
#53
Fernando Yáñez de la Almedina
Wyszkolony w kontakcie z Włochami Fernando Yáñez de la Almedina wprowadził do Hiszpanii Leonardesque łagodność i bardzo opanowaną architekturę. Jego spokojne postacie, otoczone światłocieniem, nadają walenckiemu ołtarzowi nową monumentalną skalę.
Zobacz kolekcję Fernando Yáñez marki Almedina
#54
Vicente Masip
Vicente Masip odnawia walenckie malarstwo religijne o wyważonych kompozycjach i gęstej barwie Jego język, wciąż przywiązany do ołtarza, bezpośrednio przygotowuje bardziej klasyczną elegancję jego syna Juana de Juanes.
Zobacz kolekcję Vicente Masip
#55
Juana de Juanesa
Juan de Juanes nadał walenckiemu renesansowi jego najjaśniejsze i najbardziej zapadające w pamięć obrazy oddania Wyidealizowane twarze, odważne kolory i symetria służą mu jako natychmiast czytelna duchowość.
Zobacz kolekcję Juana de Juanes
#56
Pedro Machuca
Malarz i architekt Pedro Machuca przywołuje z Włoch energiczny manieryzm, który rozpoznajemy po skrótach i napiętych ciałach Zejście z krzyża podsumowuje tę ambicję nadania świętej historii rzeźbiarskiej siły.
Zobacz kolekcję Pedro Machuca
#57
Juana Correi de Vivara
Juan Correa de Vivar opracował wyrafinowany obraz w Kastylii, uważny na rytm grup i przejrzystość kolorów. Jego ołtarze łączą w sobie żarliwość, manierystyczną elegancję i skrupulatny smak detali.
Zobacz kolekcję Juana Correi Vivara
#58
Juana Fernandeza Navarrete
Nazywany "el Mudo", Juan Fernandez Navarrete przynosi do Escorial kolor odżywiony przez Tycjana i dramatyczne światło, Jego sceny religijne faworyzują obecność człowieka nad dekoracyjnym splendorem.
Zobacz kolekcję Juana Fernandeza Navarrete
#59
Juana Bautisty Maino
Juan Bautista Maíno łączy naturalizm karawaggeski z wyraźnym kolorem nabytym we Włoszech.Jego uwielbienia, silnie oświetlone, tworzą kostiumowe i gestykulacyjne instrumenty narracji.
Zobacz kolekcję Juan Bautista Maino
#60
Pedro de Orrente
Pedro de Orrente przenosi wenecki krajobraz biblijny do Hiszpanii, zamieszkanej przez zwierzęta i podróżników, W jego świętych opowieściach natura nigdy nie jest prostym tłem: prowadzi wzrok i reguluje czas działania.
Zobacz kolekcję Pedro de Orrente
#61
Antonio de Pereda
Antonio de Pereda wyróżnia się marnościami, w których biżuteria, zegary, książki i czaszki przypominają kruchość wszelkiego posiadania. Jego precyzyjny materiał przekształca lekcję moralną w wizualny spektakl o wielkim bogactwie.
Zobacz kolekcję Antonio de Pereda
#62
Juana Bautisty Martineza del Mazo
Współpracownik i zięć Velázqueza, Martinez del Mazo, rozszerza sztukę portretu na dwór, nie sprowadzając się do naśladowania. Jego poglądy na Saragossę i sceny rodzinne otwierają przestrzeń z wyjątkową swobodą atmosferyczną.
Zobacz kolekcję Juan Bautista Martinez del Mazo
#63
Mateo Cerezo
Zmarł bardzo młodo, Mateo Cerezo pozostawił pracę, w której kastylijski zapał zmiękł w kontakcie z weneckim kolorem Jego Dziewice i martwe natury wyróżniają się giętkim materiałem i ciepłym światłem.
Zobacz kolekcję Mateo Cerezo
#64
Sebastiana Herrery Barnuevo
Sebastián Herrery Barnuevo wspólnie myśli o malarstwie, rzeźbie i architekturze w Madrycie Filipa IV. Jego portrety i wynalazki dekoracyjne nadają barokowi dworskiemu nerwową, natychmiast rozpoznawalną elegancję.
Zobacz kolekcję Sebastián autorstwa Herrery Barnuevo
#65
Jose Antolineza
José Antolinez jest szczególnie znany ze swoich Niepokalanych z spuchniętymi draperiami i niebem, przez które przecinają anioły. Jego żywy dotyk i zmysł ruchu rozjaśniają religijną powagę Madrytu.
Zobacz kolekcję José Antolinez
#66
Juan Antonio de Frias y Escalante
Frías y Escalante kondensuje lekcje Wenecji, Van Dycka i hiszpańskiego baroku w bardzo osobiste kompozycje Jego smukłe postacie i wyraźna paleta nadają sakralnej historii niemal muzyczny wdzięk.
Zobacz kolekcję Juan Antonio de Frías y Escalante
#67
Juana de Arellano
Juan de Arellano sprawia, że bukiet kwiatów jest autonomicznym gatunkiem poszukiwanym przez madryckich kolekcjonerów Tulipany, róże i goździki wyróżniają się na tle ciemnego tła świeżością, która łączy obserwację i inscenizację.
Zobacz kolekcję Juana de Arellano
#68
Tomasz Tak
Tomás Yepes zamawia owoce, ciasta, ceramikę i kwiaty z bardzo walencką trzeźwością. Frontalność jego martwych natur wywyższa każdą fakturę, nie przerywając medytacyjnej ciszy całości.
Zobacz kolekcję Tomás Yepes
#69
Antonio Palomino
Antonio Palomino był zarówno nadwornym artystą fresków, jak i pierwszym wielkim historykiem malarstwa hiszpańskiego. Jego rozległe otoczenie ukazuje spektakularną perspektywę, a jego biografie pozostają głównym źródłem Złotego Wieku.
Zobacz kolekcję Antonio Palomino
#70
Miguela Jacinto Melendeza
Portrecista Filipa V, Miguel Jacinto Meléndez towarzyszy przejściu od Habsburgów do Burbonów Zachowuje hiszpańską powściągliwość wprowadzając lżejsze tkaniny i inscenizację inspirowaną francuskim gustem.
Zobacz kolekcję Miguel Jacinto Meléndez
#71
Mariano Salvadora Maelli
Mariano Salvador Maella dominuje z Bayeu wielką oficjalną dekoracją końca XVIII wieku Jego freski i portrety łączą akademicki rysunek, rokokowe kolory i bardzo pewne poczucie monarchicznej widowiskowości.
Zobacz kolekcję Mariano Salvador Maella
#72
Jose del Castillo
José del Castillo przekłada życie Madrytu na animowane pudełka z gobelinami, wypełnione grami, spacerami i rękodziełem. Jego precyzyjny design i odważne kolory łączą akademię z codzienną kroniką.
Zobacz kolekcję José del Castillo
#73
Ramona Bayeu
Ramon Bayeu obserwuje popularne festiwale, muzyków i sceny uliczne z bezpośrednią werwą Jego karty do królewskiej fabryki pokazują, jak wystrój mógł stać się laboratorium nowoczesnego realizmu.
Zobacz kolekcję Ramon Bayeu
#74
Agustina Esteve’a
Agustin Esteve stał się jednym z najbardziej poszukiwanych portrecistów arystokracji w czasach Goi Jego wizerunki sprzyjają podobieństwu, elegancji tkanin i dyskretnej psychologii.
Zobacz kolekcję Agustin Esteve
#75
Jose Aparicio
José Aparicio oddaje neoklasyczny rygor na służbę malarstwa historycznego i propagandy monarchicznej Jego wielkie kompozycje sprzyjają czytelnej akcji, przejrzystemu rysunkowi i starannie hierarchicznym gestom.
Zobacz kolekcję Jose AparicioRozdział IV · Stopnie od 76 do 100
Krajobrazy, modernizmy i tożsamości regionalne
Od Kastylii po Kraj Basków i od Katalonii po Walencję szkoły regionalne wymyślają inne sposoby malowania światła, pracy i miasta.
#76
Leonarda Alenzy
Leonardo Alenza patrzy na popularny Madryt z czarnym humorem odziedziczonym po Goi Jego krótkie małe sceny, czasem okrutne, oddają społeczne niepowodzenia, nie tracąc romantycznego zamiłowania do dramatu.
Zobacz kolekcję Leonardo Alenza
#77
Eugenio Lucasa Velazqueza
Eugenio Lucas Velázquez rozszerza wyobraźnię Goi na sceny walk byków, czarów i tłumów. Jego ognisty dotyk i świetliste kontrasty czynią go czymś znacznie więcej niż tylko pastiszem.
Zobacz kolekcję Eugenio Lucas Velazquez
#78
Jenaro Pereza Villaamila
Jenaro Pérez Villaamil przekształca hiszpańskie katedry, ruiny i krajobrazy w romantyczne wizje przebijane światłem. Jego zawrotna architektura ukształtowała także monumentalny wizerunek Hiszpanii w XIX wieku.
Zobacz kolekcję Jenaro Pérez Villaamil
#79
Carlosa de Haesa
Carlos de Haes narzucił motywowi malarstwo na Akademii Madryckiej i trwale odnowił hiszpański krajobraz. Obserwuje się tam skały, góry i zarośla z trzeźwością, która wyklucza łatwą malowniczość.
Zobacz kolekcję Carlosa de Haesa
#80
Antonio Gisberta
Antonio Gisbert czyni z malarstwa historycznego polityczny teatr wolności i męczeństwa Egzekucja Torrijosa uderza pustym horyzontem, milczeniem i zindywidualizowaną godnością skazanych.
Zobacz kolekcję Antonio Gisberta
#81
Jose Casado del Alisal
José Casado del Alisal z niemal sceniczną wyrazistością aranżuje najważniejsze odcinki narodowe. W Legendzie o dzwonie Huesca architektura, światło i wygląd koncentrują napięcie jeszcze przed akcją.
Zobacz kolekcję José Casado del Alisal
#82
Raimundo de Madrazo
Mieszkający w Paryżu Raimundo de Madrazo uwodzi międzynarodową klientelę swoimi światowymi portretami i wyrafinowanymi wnętrzami Jego wirtuozeria w satynach, koronkach i odcieniach skóry ilustruje hiszpański kosmopolityzm typu fin-de-siecle.
Zobacz kolekcję Raimundo Madrazo
#83
Francisco Pradilla
Francisco Pradilla łączy dokumentalny zakres i psychologiczną intensywność w swoich przywołaniach Joanny Szalonej Wie także, jak malować krajobraz świeżością dotyku, która łagodzi akademicką powagę.
Zobacz kolekcję Francisco Pradilla
#84
Jose Moreno Carbonero
José Moreno Carbonero swoją precyzję jako projektanta wykorzystuje w służbie złożonych scen historycznych i przekonującego realizmu.Książę Viana podkreśla swoją sztukę uczynienia wystroju lustrem wewnętrznej izolacji.
Zobacz kolekcję José Moreno Carbonero
#85
Jose Benlliure’a
José Benlliure zbudował karierę między Walencją a Rzymem, przechodząc od portretu do sceny religijnej lub popularnej. Jego ciepły kolor i wyczucie narracji zapewniają natychmiastową obecność ceremonii i przedmiotów codziennego użytku.
Zobacz kolekcję Jose Benlliure
#86
Joaquina Agrasota
Joaquin Agrasot obserwuje walencką wieś, jej robotników i zwierzęta z solidną kulturą naturalistyczną Jego bezpośrednie malarstwo, świetliste, ale bez nadmiernej idealizacji, zapowiada nowoczesny regionalny gust.
Zobacz kolekcję Joaquin Agrasot
#87
Cecilio Pla
Cecilio Pla rozprowadza światło pomiędzy scenami plażowymi, portretami i ilustracjami prasowymi Jego elegancki design i przejrzysta paleta towarzyszą modernizacji hiszpańskiego życia rekreacyjnego i miejskiego.
Zobacz kolekcję Cecilio Pla
#88
Eliseu Meifrèn
Eliseu Meifrèn maluje porty, ogrody i brzegi poruszającym akcentem wrażliwym na zmiany atmosfery, Jego podróże nadały katalońskiemu impresjonizmowi międzynarodowe otwarcie, od Paryża po Buenos Aires.
Zobacz kolekcję Eliseu Meifrèn
#89
Isidre Nonell
Isidre Nonell umieszcza w centrum swojej pracy marginalizowane postacie, które społeczeństwo Barcelony woli ignorować Jego ciemna pasta, złożone sylwetki i wyciszone harmonie nadają katalońskiemu modernizmowi rzadką powagę społeczną.
Zobacz kolekcję Isidre Nonell
#90
Joaquima Sunyera
Joaquim Sunyer upraszcza śródziemnomorski krajobraz i akt zgodnie z ideałem porządku charakterystycznym dla noucentyzmu. Jego spokojne bryły, zaokrąglone wzgórza i suche światło oferują nowoczesność przeciwną modernistycznej żywiołowości.
Zobacz kolekcję Joaquim Sunyer
#91
Kanały Ricarda
Ricard Canals dzieli się z Picassem doświadczeniem artystycznego Paryża, zanim opracuje jaśniejszy obraz. Jego tancerze, eleganckie i hiszpańskie sceny łączą graficzną żywotność, dekoracyjny kolor i znajomą obserwację.
Zobacz kolekcję Ricard Canals
#92
Francisco Iturrino
Francisco Iturrino wypuszcza kolor poprzez kontakt z Matisse'em i paryską awangardą Ogrody, akty i andaluzyjskie sceny stają się polami czerwieni, zieleni i błękitu z dziką szczerością.
Zobacz kolekcję Francisco Iturrino
#93
Adolfo Guiarda
Adolfo Guiard wprowadził do Kraju Basków śmiałość, której nauczył się w impresjonistycznym Paryżu. Jego sceny portowe i wiejskie zbudowane są z elastycznych płaskich obszarów, nowoczesnych ram i atlantyckiego światła.
Zobacz kolekcję Adolfo Guiard
#94
Aurelio Arteta
Aurelio Arteta nadaje monumentalną godność robotnikom, rybakom i rodzinom w Kraju Basków Jego zwarte figury i syntetyczny design odzwierciedlają industrializację bez porzucania poezji lokalnego krajobrazu.
Zobacz kolekcję Aurelio Arteta
#95
Juana de Echevarrii
Juan de Echevarría późno opuścił branżę, aby malować i zasymilował Gauguina, Van Gogha, a następnie fowizm. Jego portrety intelektualistów i martwych natur opierają się na intensywnym kolorze, mają raczej strukturę niż opis.
Zobacz kolekcję Juan de Echevarria
#96
Jose Marii Serta
José Maria Sert projektuje ogromne scenerie ścienne, na których jak na scenie zorganizowane są potężne ciała. Oferta złota, sepii i czerni przekształca pałace, hotele i katedry w nowoczesne teatry barokowe.
Zobacz kolekcję Jose Maria Sert
#97
Ricardo Baroja
Malarz, rytownik i pisarz Ricardo Baroja opisuje bohemę, przedmieścia i popularne typy z braterską ironią. Jej ryciny, z głębokimi czerniami, poszerzają tradycję Goi w XX-wiecznej Hiszpanii.
Zobacz kolekcję Ricardo Baroja
#98
Jose Marii Lopeza Mezquity
José Maria Lopez Mezquita już w bardzo młodym wieku zyskał reputację portrecisty dzięki błyskotliwemu kunsztowi i bezkompromisowej obserwacji. Zachowuje także kolor i rytmy Granady w swoich popularnych scenach.
Zobacz kolekcję José Maria Lopez Mezquita
#99
Alfonsa Ponce’a de Leona
Alfonso Ponce de Leon konstruuje krótkie, enigmatyczne i zimne dzieło, przerwane wojną domową Jego Autoportret w wypadku łączy w sobie realistyczną precyzję, teatralną oprawę i przeczuwający niepokój.
Zobacz kolekcję Alfonso Ponce de Leon
#100
Angeles Santos
W wieku siedemnastu lat Angeles Santos namalował Świat, rozległą kosmologię, która oszołomiła hiszpańską awangardę. Jego wyobraźnia łączy w sobie nowy obiektywizm, surrealizm i wewnętrzną samotność, zanim ewoluuje w kierunku bardziej intymnej figuracji.
Przeczytaj biografię Angeles Santos w WikipediiŹródła i trasy
Przedłuż wizytę do malarstwa hiszpańskiego
Biograficzne punkty orientacyjne, atrybucje i konteksty zostały porównane ze zbiorami i ogłoszeniami głównych muzeów Prado pozostaje centralne, ale Madryt, Barcelona, Bilbao i kolekcje międzynarodowe ujawniają znacznie szerszą historię.
Poznaj reprodukcję alfa
Malarstwo hiszpańskie nigdy nie przestaje zmieniać spojrzenia
Od ciszy bodegonu po niestabilną przestrzeń Meninów, od klarowności Goi po rozdrobnienie Picassa, ci stu artystów ukazuje tradycję zdolną do odkrywania się na nowo bez utraty intensywności, Jej historię można czytać w najważniejszych muzeach, ale także w regionalnych warsztatach, wygnańcach i dialogach z Europą.
Aby wybrać reprodukcję, zacznij od pożądanej atmosfery: suwerennego światła Velázqueza, napięcia Goi, śródziemnomorskiego blasku Sorolli, geometrii Grisa czy wyobraźni Dalego. Każde zawiadomienie otwiera następnie podróż poświęconą artyście.
0 komentarze