1874 -1956 · Sitges, Barcelona, Paryż i noucentystowski krajobraz śródziemnomorski

Spokojne postacie, tomy cezańskie i uporządkowane śródziemnomorskie czynią Joaquima Sunyera głównym bohaterem katalońskiego noucentyzmu.

Joaquim Sunyer urodził się w Sitges w 1874 roku i kształcił się w Barcelonie w École de la Llotja Wyjechał do Paryża w 1896 roku i pozostał tam przez kilka lat, bywając na Montmartre, wystawiając i przyswajając postimpresjonistyczne badania Cézanne zaproponował mu niezbędny model: konstruowanie postaci i krajobrazu raczej za pomocą objętości, kolorowych planów i stabilnych relacji niż anegdoty Po powrocie do Katalonii na początku lat 1910 Sunyer stał się jednym z głównych przedstawicieli Noucentisme Ruch ten pragnie przeciwstawić się współczesnej niestabilności kulturą śródziemnomorską opartą na przejrzystości, pomiarze, porządku i klasycznej ciągłości w Calble9. nagie i ubrane postacie integrują się z przybrzeżną płaskorzeźbą, sosnami i morzem Nie są to ani światowe portrety, ani zwykli kąpiący się: ich ciała stają się kształtami krajobrazowymi i symbolami idealnej Katalonii Krzywe wzgórz reagują na ramiona, błękit i ochra równoważą kompozycję, a codzienna scena nabiera ponadczasowej grawitacji Sunyer maluje także portrety, oddziały położnicze, sceny rodzinne i martwe natury Jego rysunek również nie jest suchy, a jego kolor pozostaje świetlisty, ale zawarty w jego rysunku również maluje portrety, oddziały położnicze, sceny rodzinne i martwe natury. Jego rysunek również pozostaje bez suchości wybór „Joaquim Sunyer" w szczególności porównuje Cala Forn. Jego lektura sprzyja materiałowi.

Sunyer zapewnia ciału taką samą stabilność jak wzgórze: figura, sosna, skała i morze razem tworzą zmierzony obraz idealnego Morza Śródziemnego.