1637 -1666 · Burgos, Madryt i barok hiszpański

Żywe, jasnociemne, weneckie kolory i bezpośrednie emocje definiują olśniewającą sztukę Mateo Cerezo, który zmarł w wieku zaledwie dwudziestu dziewięciu lat.

Mateo Cerezo urodził się w Burgos w 1637 roku w rodzinie malarza o tym samym nazwisku i zmarł w Madrycie w 1666 roku Mimo bardzo krótkiej kariery stał się jednym z najbardziej wrażliwych artystów barokowego pokolenia, które po Velazquezie Museo Nacional del Prado łączy go z pracownią Juana Carreño de Miranda, którego był jednym z najbardziej obiecujących uczniów W Madrycie studiował także Tycjana i Van Dycka; ich wpływ pojawia się w jego świetlistych odcieniach skóry, jego giętkich tkaninach i coraz bardziej lekkim materiale Cerezo maluje tematy religijne, Niepokalaną, scenami dobroczynnymi Ecent Madeinami życia, jeszcze podczas jego Ecent Madeines podejmuje w kilku wersjach, koncentruje Mękę w twarzy, koronie cierniowej, związanych rękach i oświetleniu, które wyprowadza ciało z cienia Św. Tomasz de Villeneuve rozdający jałmużnę poszerza tę intensywność do sceny miłości, gdzie ruch ubogich zbiega się w kierunku biskupa Jego pewny siebie rysunek i mocno skonstruowane plany wyjaśniają, dlaczego pewne dzieła od dawna przypisuje się Claudio Coello Jego paleta staje się wyraźniejsza z biegiem lat, ale jego wczesna śmierć przerywa ewolucję, która obiecała zająć główne miejsce w malarstwie madryckim drugiej połowy XVII wieku Wybór "Mateo Cerezo" szczególnie porównuje Ecce Homo i św. Tomasz de Villeneuve rozdający jałmużnę Jego czytanie sprzyja rysowaniu.

Mateo Cerezo sprawia, że ciało wibruje w cieniu: wystarczy kilka wyraźnych akcentów, aby przekształcić ból, miłość lub kontemplację w natychmiastową obecność.