Top 100 · Postimpresjonizm
100 artystów, którzy wyzwolili kolor
Od Cézanne'a do Van Gogha, od Gauguina do Seurata: struktura, emocje, symbolika i drogi do sztuki współczesnej.
Postimpresjonizm nie jest pojedynczą szkołą, lecz zbiorową odpowiedzią na granice ulotnego wrażenia W Paryżu, Pont-Aven, Brukseli i Londynie, następnie w Wiedniu, Monachium, Moskwie, Helsinkach, Barcelonie i Nowym Jorku artyści poszukują bardziej skonstruowanego, bardziej wyrazistego lub bardziej symbolicznego malarstwa.
Podzielony kolor, syntetyzm, symbolika, Nabis i ekspresja.
Zrozumieć przed klasyfikacją
Po wydrukowaniu każdy artysta odbudowuje świat
Termin "postimpresjonizm" odnosi się nie tyle do stylu, co do momentu rozbieżności Cézanne poszukuje trwałej architektury pod sensacjami, Seurat naukowo organizuje kontrasty, Gauguin upraszcza wzór do płaskich obszarów obciążonych pomysłami, a Van Gogh sprawia, że dotyk jest bezpośrednim przedłużeniem emocji.
Paryż pozostaje rozdrożem, ale ruch szybko krąży Pont-Aven rodzi syntetyzm, Bruksela wita neoimpresjonizm, Nabi łączą malarstwo i wystrój, Włochy rozwijają dywizjonizm społeczny, podczas gdy Skandynawia, Rosja, Europa Środkowa i Ameryki przekształcają te badania według własnych krajobrazów i tradycji.
Ta Top 100 łączy w sobie wpływy historyczne, wynalazki formalne, siłę dzieł, rolę w sieciach artystycznych i różnorodność geograficzną Zachowuje trzydziestu artystów z oryginalnego artykułu i dodaje figury niezbędne do zrozumienia fragmentów w kierunku symboliki, fowizmu, ekspresjonizmu i abstrakcji.
Dzielić
Dotyk staje się metodą kolorową
Seurat, Signac i ich krewni zestawiają ze sobą tony tak, że oko ponownie składa światło, Rzecz nie jest ozdobną recepturą: nadaje obrazowi rytm, odległość i konstrukcję.
Syntetyzować
Wzór upraszcza się, aby uzyskać intensywność
W Pont-Aven wtedy wśród Nabisów płaskie obszary, kontury i arabeski zastępują iluzję głębi Obraz zakłada swoją powierzchnię i dialogi z plakatem, gobelinem, witrażem i wystrojem.
Ekspresowy
Kolor opowiada również o stanie wewnętrznym
Van Gogh, Munch, Ensor i ich spadkobiercy zniekształcają to, co widzialne, aby uwidocznić niepokój, zapał lub samotność Ta wolność bezpośrednio przygotowuje fowizm i ekspresjonizm.
Cztery ścieżki założycielskie
Top 10 - Artyści, którzy zmieniają zasady
Struktura, kolor, emocje i powierzchnia dekoracyjna: dziesięć dzieł świata, które otwierają sztukę współczesną.
#1
Paweł Cezanne
Pan, który patrzy na jabłko i widzi tam geometryczną katedrę, Prace takie jak Gracze w karty, La Montagne Sainte-Victoire wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Paula Cézanne’a
#2
Vincenta van Gogha
Przekształca niebo, krzesło lub pole w wielkie emocjonalne wydarzenie Prace takie jak Gwiaździsta Noc i Słoneczniki wyjaśniają, dlaczego jego imię pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Vincenta van Gogha
#3
Pawła Gauguina
Potężne płaskie obszary, szczere kontury, symbole wszędzie: Gauguin maluje tak, jakby poproszono o perspektywę, aby wziąć drzwi Działa jak Where Do We Come From?
Zobacz kolekcję Paula Gauguina
#4
Georgesa Seurata
Dowodzi, że można zbudować monumentalne dzieło małymi kropkami Prace takie jak Niedzielne popołudnie na wyspie Grande Jatte, Pływanie w Asnierach wyjaśniają, dlaczego jego nazwa pozostaje związana z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Georges Seurat
#5
Henriego Rousseau
Maluje dżungle tak, jakby jego wyobraźnia uzyskała pozwolenie na budowę tropikalną Prace takie jak Sen, Śpiący Czech wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Henri Rousseau
#6
Odilon Redon
Malarz, który podaje adres pocztowy do snów Dzieła takie jak Oko jak dziwaczny balon zmierza w stronę nieskończoności, Cyklop wyjaśnia, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Odilon Redon
#7
Emila Bernarda
Partycjonizm, płaskie obszary, synteza: Bernard upraszcza malarstwo, nie czyniąc go prostym Prace takie jak Les Bretonnes dans la prairie, Madeleine au Bois d'Amour wyjaśniają, dlaczego jego nazwa pozostaje związana z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Emile Bernard
#8
Ludwik Anquetin
Z zaznaczonymi konturami nadaje kształtom autorytet graficzny Prace takie jak Avenue de Clichy, Femme aux Champs-Élysées wyjaśniają, dlaczego jej imię pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Louis Anquetin
#9
Pierre’a Bonnarda
Nabi świetlistej intymności Dzieła takie jak Le Déjeuner, Nu dans le bain wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Pierre Bonnard
#10
Henriego de Toulouse-Lautreca
Plakaty, kabarety, szybkie sylwetki: wprowadza Montmartre w graficzną nowoczesność postimpresjonizmu Prace takie jak Au Moulin Rouge, La Goulue wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Henri de Toulouse-LautrecWarsztaty i grupy
Stopnie od 11 do 25 - Nabis, dywizjoniści i symboliści
Badania pozostawiają krajobraz w spokoju, aby zainwestować wnętrze, plakat, marzenie i wystrój.
#11
Édouarda Vuillarda
Przekształca wnętrza w labirynty wzorów Prace takie jak Łóżko, Wnętrze, matka i siostra artysty wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Édouard Vuillard
#12
Maurycego Denisa
Teoretyk Nabi, wspomina, że malarstwo to przede wszystkim płaska powierzchnia Działa jak Plamy Słońca na Tarasie, Muzy wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Maurice Denis
#13
Feliks Vallotton
Ostre płaskie obszary, zimne napięcia, ostre kompozycje: Vallotton maluje elegancją salonu i precyzją wypolerowanego skalpela Prace takie jak Balon, Biel i Czerń wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Félix Vallotton
#14
Maksymilian Luce
Podzielony dotyk stosuje do miast, krajobrazów i scen społecznych Prace takie jak Notre-Dame de Paris, La Gare de l'Est wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Maximilien Luce
#15
Henriego Edmonda Crossa
Przekształca Morze Śródziemne w mozaikę słoneczną. Prace takie jak L'Air du soir, La Plage de Saint-Clair wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Henri-Edmond Cross
#16
Theo van Rysselberghe
Belgijski pointylizm z strojem wieczorowym: eleganckie portrety, kontrolowane światło, kolory, które mogą stać przy stole Prace jak Portret Irmy Sethe, Człowiek z baru wyjaśniają, dlaczego jej imię pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Théo van Rysselberghe
#17
Jerzego Lemmena
Dyskretny, ale wyrafinowany neoimpresjonista, nadaje intymnym scenom kolorową wibrację, która nie krzyczy, ale bardzo dobrze nalega. Prace takie jak Plaża w napadzie, Kobieta szyjąca wyjaśniają, dlaczego jej imię pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Georges Lemmen
#18
Luciena Pissarro
Dziedzic solidnej nazwy, rozszerza impresjonistyczny krajobraz o spokojniejszą, bardziej przemyślaną konstrukcję, mniej “blow wiatru w palecie „Nad" Prace takie jak April, Epping, The Stour w Stratford St Mary wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Lucien Pissarro
#19
Anna Boch
Jasny belgijski malarz, mądry kolekcjoner i asertywny kolorysta Prace takie jak La Coate de Bretagne, Podczas elewacji wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Anna Boch
#20
Henri-Jean Guillaume Martin
Jego złoty pointylizm nadaje krajobrazowi wieczny klimat późnego popołudnia. Działa jak Żniwiarze, Serenity wyjaśnia, dlaczego jego imię pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Henri-Jean Guillaume Martin
#21
Henriego Le Sidanera
Malarz świetlistych cisz, nadaje ogrodom i oknom atmosferę utrzymywania bardzo dobrze oświetlonej tajemnicy, Prace takie jak Stół, Biała Harmonia, Niedziela wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Henri Le Sidaner
#22
Andre Derain
Patrzy na kolor i stwierdza, że zasługuje na większą objętość, więcej słońca i mniej pozwolenia administracyjnego Prace takie jak Charing Cross Bridge, The Dance wyjaśniają, dlaczego jego nazwa pozostaje powiązana z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję André Derain
#23
Raoula Dufy’ego
Dufy rozjaśnia wszystko: morze, sceny towarzyskie, kolory. Prace takie jak Wróżka Elektryczności i Cowes Regattas wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Raoul Dufy
#24
Edwarda Muncha
Przekształca niepokój w kultowy obraz, Działa jak Krzyk, Madonna wyjaśnia, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Edvard Munch
#25
Gustaw Klimt
Złoto, wzory, zmysłowość, całkowity wystrój: Klimt nadaje obrazowi atmosferę odziedziczenia pałacu i sklepu jubilerskiego Prace takie jak Pocałunek, Judith Wyjaśniam, dlaczego jego nazwa pozostaje związana z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Gustav KlimtMiędzynarodowa nowoczesność
Stopnie od 26 do 50 - od Ameryki do szkół północnych
Postimpresjonizm staje się konstelacją lokalnych reakcji na kolor i kształt.
#26
Maurycego Prendergasta
Przynosi kolorowy, miejski i dekoracyjny amerykański akcent. Prace takie jak Central Park i Salem Cove wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Maurice Prendergast
#27
Alfreda Maurera
Pomiędzy postimpresjonizmem, modernizmem i amerykańską zuchwałością Maurer maluje tak, jakby tradycja miała w końcu przestać mówić zbyt głośno Prace takie jak An Arrangement, Fauve Landscape wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Alfreda Maurera
#28
Toma Thomsona
Kanadyjskie krajobrazy, surowa energia, natura, która nie udaje Działa jak The Jack Pine, The West Wind wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Tom Thomson
#29
Pawła Serusiera
Z Talizmanem popycha kolor w stronę symbolu i otwiera drogę do Nabisa Działa jak Talizman, Bariera Kwiatowa wyjaśnia, dlaczego jej nazwa pozostaje związana z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Paula Sérusiera
#30
Zuzanna Valadon
Mocny rysunek, bezkompromisowe akty, intymne sceny: nadaje postimpresjonizmowi niezależny i bezpośredni głos Prace takie jak The Blue Room, Adam i Eve wyjaśniają, dlaczego jego nazwisko pozostaje powiązane z wielkimi rozwidleniami malarstwa europejskiego i północnoamerykańskiego.
Zobacz kolekcję Suzanne Valadon
#31
Kamil Pissarro
Pissarro służy jako łącznik między pokoleniami: jego zainteresowanie podzielonymi kolorami zachęca Seurata i Signaca, nie zaprzeczając bezpośredniej obserwacji krajobrazu.
Zobacz kolekcję Camille Pissarro
#32
Paweł Signac
Signac przekształca podzielony akcent w świetlistą mozaikę; jego porty i pejzaże morskie nadają teorii kolorów natychmiast rozpoznawalną szerokość dekoracyjną.
Zobacz kolekcję Paul Signac
#33
Charlesa Angranda
Angrand popycha kontrasty optyczne w stronę wyciszonych harmonii, w których wiejskie sceny i codzienne postacie wydają się być konstruowane przez samą wibrację światła.
Zobacz kolekcję Charlesa Angranda
#34
Jana Tooropa
Toorop przechodzi od pointylizmu do nerwowej linii symbolicznej, łączącej jawajskie wspomnienia, europejski mistycyzm i głębokie poczucie ozdoby.
Zobacz kolekcję Jana Tooropa
#35
Charlesa Lavala
Towarzysz Gauguina w Pont-Aven i Martynice, Laval upraszcza kształty i zagęszcza kolor, aby krajobraz stał się konstrukcją mentalną.
Zobacz kolekcję Charles Laval
#36
Paula Ransona
Ranson łączy płaskie nabi, arabeski roślinne i ezoteryczną wyobraźnię w pracach zaprojektowanych zarówno pod ścianę, jak i pod malarstwo sztalugowe.
Zobacz kolekcję Paula Ransona
#37
Ker-Xavier Roussel
Roussel zamieszkuje krajobrazy Ile-de-France z nimfami i faunami, łącząc starożytną mitologię, kolor nabi i nowoczesną dekorację.
Zobacz kolekcję Ker-Xavier Roussel
#38
Georgesa Lacombe’a
Lacombe rzeźbi swoje krajobrazy w potężne masy; jego lasy i pejzaże morskie mają gęstość płaskorzeźby i prostotę legendy.
Zobacz kolekcję Georges Lacombe
#39
József Rippl-Ronai
Rippl-Rónai przywiózł z Paryża obraz ciemnych jednolitych kolorów, a następnie zaadaptował go do wnętrz, ogrodów i kolorowych rytmów węgierskiej nowoczesności.
Zobacz kolekcję József Rippl-Rónai
#40
Aristide Maillol
Przed swoimi rzeźbami Maillol eksplorował malarstwo dekoracyjne i gobeliny, redukując ciała i krajobrazy do spokojnych, pełnych i śródziemnomorskich form.
Zobacz kolekcję Aristide Maillol
#41
Jamesa Ensora
Ensor wkracza w nowoczesność ze swoimi maskami, szkieletami i karnawałowymi tłumami, gdzie kwaśny kolor przekształca satyrę społeczną w halucynacyjne widzenie.
Zobacz kolekcję James Ensor
#42
Fernanda Chnopffa
Khnopff konstruuje cichy wszechświat enigmatycznych profili, opuszczonych miast i prywatnych wspomnień, spajanych niemal lodowatą precyzją.
Zobacz kolekcję Fernanda Khnopffa
#43
Leona Spilliaerta
Spilliaert opróżnia nabrzeża Ostendy i rozciąga autoportrety w fioletowe noce, nadając akwareli rzadką intensywność psychologiczną.
Zobacz kolekcję Léon Spilliaert
#44
Eugeniusz Laermans
Laermans monumentalizuje chłopów, niewidomych i wygnanych w surowych procesjach, gdzie postimpresjonistyczne uproszczenie staje się językiem społecznym.
Zobacz kolekcję Eugène Laermans
#45
Carlosa Schwabe
Schwabe łączy secesyjną linię z ikonografią kwiatów, aniołów i przeznaczenia, z wizjonerską wyrazistością bliską iluminacji.
Zobacz kolekcję Carlosa Schwabe
#46
Ferdynand Hodler
Hodler organizuje figury i góry według swojej zasady równoległości, przekształcając powtarzanie form w monumentalny i duchowy rytm.
Zobacz kolekcję Ferdinanda Hodlera
#47
Arnolda Boecklina
Böcklin zaludnia śródziemnomorskie krajobrazy centaurami, nimfami i wyspami pogrzebowymi, otwierając główną drogę do europejskiej wyobraźni symbolistycznej.
Zobacz kolekcję Arnolda Böcklina
#48
Giovanniego Segantiniego
Segantini dzieli światło alpejskie na kolorowe włókna i nadaje scenom pasterskim panteistyczną wielkość, pomiędzy obserwacją a alegorią.
Zobacz kolekcję Giovanni Segantini
#49
Giuseppe Pellizza da Volpedo
Pellizza oddaje technikę dywizjonistyczną w służbę monumentalnej wizji społecznej; Czwarte Państwo rozwija się jako nowoczesny i polityczny fryz.
Zobacz kolekcję Giuseppe Pellizza da Volpedo
#50
Angelo Morbelli
Morbelli używa podzielonego koloru, aby obserwować starość, pracę i samotność, ze świetlistą precyzją, która nie pozwala na łatwą malowniczość.
Zobacz kolekcję Angelo MorbelliEuropejskie streszczenia
Rangi od 51 do 75 - Kolor staje się językiem
Nabi, symboliści, dywizjoniści i ekspresjoniści konstruują coraz bardziej autonomiczne obrazy.
#51
Emilio Longoniego
Longoni łączy fragmentaryczne światło, wysokie góry i problemy społeczne; jego dotyk nadaje robotnikom taką samą intensywność, jak śniegom alpejskim.
Zobacz kolekcję Emilio Longoni
#52
Plinio Nomelliniego
Nomellini ewoluuje dywizjonizm od zaangażowanego realizmu w kierunku wizji morskich i symbolicznych, w których kolor staje się niemal żarliwy.
Zobacz kolekcję Plinio Nomellini
#53
Gustaw Moreau
Moreau gromadzi mity, kamienie szlachetne i wyimaginowaną architekturę w wystawnym materiale, który uwalnia kolor od prostego opisu.
Zobacz kolekcję Gustave Moreau
#54
Eugeniusz Carriere
Kariera wydobywa twarze i gesty brązowej mgły, przekształcając rodzinne portrety i oddziały położnicze we wspomnienia, które się pojawiają.
Zobacz kolekcję Eugène Carriere
#55
Jeana Delville’a
Delville nadaje ciałom rzeźbiarską i kosmiczną przejrzystość; jego wielkie alegorie szukają syntezy duchowości, nauki i piękna.
Zobacz kolekcję Jean Delville
#56
Akseli Gallen-Kallela
Gallen-Kallela tłumaczy Kalevalę na potężne sylwetki, odważne kolory i nordyckie krajobrazy, tworząc zdecydowanie nowoczesny język narodowy.
Zobacz kolekcję Akseli Gallen-Kallela
#57
Hugo Simberga
Simberg traktuje zranione anioły, diabły i ogrody śmierci z niemal dziecinną prostotą, która sprawia, że dziwak jest zaskakująco blisko.
Zobacz kolekcję Hugo Simberga
#58
Helena Schjerfbeck
Schjerfbeck stopniowo rozbiera portret do najważniejszych elementów: kilku kolorowych ujęć, spojrzenia i powierzchni rejestrującej upływ czasu.
Zobacz kolekcję Helene Schjerfbeck
#59
Magnusa Enckella
Enckell przechodzi od ascetycznej symboliki do bardziej swobodnego koloru, nadając fińskim ciałom i krajobrazom jasne, zmysłowe światło.
Zobacz kolekcję Magnus Enckell
#60
Vilhelma Hammershøi
Hammershøi konstruuje swoje szare wnętrza niczym przegrody drzwi, ściany i ciszę, gdzie wystarczy postać od tyłu, aby stworzyć tajemnicę.
Zobacz kolekcję Vilhelm Hammershøi
#61
Mikołaj Roerich
Roerich upraszcza góry, fortece i niebo do kolorowych warstw, czyniąc azjatycki krajobraz wsparciem uniwersalnych poszukiwań duchowych.
Zobacz kolekcję Nicholas Roerich
#62
Marianne von Werefkin
Werefkin przekształca ulice, fabryki i procesje w sceny o ognistym kolorze, gdzie rosyjskie doświadczenie spotyka się z monachijskim ekspresjonizmem.
Zobacz kolekcję Marianne von Werefkin
#63
Paula Modersohn-Becker
Modersohn-Becker upraszcza twarze, oddziały położnicze i martwe natury do frontalnej monumentalności, która przewiduje kilka pęknięć w XX wieku.
Zobacz kolekcję Paula Modersohn-Becker
#64
Kathe Kollwitz
Kollwitz nadaje żałobie, głodowi i buntowi niezrównaną siłę graficzną, przedkładając ludzkie doświadczenie przed jakiekolwiek dekoracyjne uwodzenie.
Zobacz kolekcję Käthe Kollwitz
#65
Lovis Korynt
Korynt pogrubia dotyk do tego stopnia, że portrety, pejzaże i sceny mitologiczne wahają się między cielesną obserwacją a ekspresjonistyczną pilnością.
Zobacz kolekcję Lovis Corinth
#66
Maks Slevogt
Slevogt w krótkim czasie oddaje teatr, muzykę i plener, potrafiąc przekształcić ruch aktora lub konia w kolorowy rytm.
Zobacz kolekcję Max Slevogt
#67
Maxa Liebermanna
Liebermann przeszedł od naturalizmu społecznego do jasnych ogrodów Wannsee, nadając niemieckiej nowoczesności bezpośrednie, trzeźwe i klimatyczne malarstwo.
Zobacz kolekcję Maxa Liebermanna
#68
Fritza von Uhde
Uhde przenosi historie biblijne do współczesnych wnętrz, wykorzystując impresjonistyczne światło, aby przybliżyć sacrum do codziennego życia.
Zobacz kolekcję Fritza von Uhde
#69
Ernsta Ludwiga Kirchnera
Kirchner kątuje ciała, przyspiesza ulice i uderza w kolory; jego miejskie sceny niosą ze sobą nerwowość współczesnej metropolii.
Zobacz kolekcję Ernsta Ludwiga Kirchnera
#70
Franza Marka
Marc przypisuje zwierzętom życie wewnętrzne tłumaczone symbolicznym błękitem, żółciami i czerwienią, a następnie fragmentuje przestrzeń poprzez kontakt z kubizmem.
Zobacz kolekcję Franz Marc
#71
Augusta Macke’a
Macke maluje chodziki, okna i ogrody w przezroczystym świetle, godząc codzienną radość, kubistyczną konstrukcję i czysty kolor.
Zobacz kolekcję August Macke
#72
Aleksiej von Jawlensky
Jawlensky stopniowo redukuje twarz do ikony koloru, gdzie kilka czarnych linii i proporcji kolorów skupia wszystkie emocje.
Zobacz kolekcję Alexej von Jawlensky
#73
Pawła Klee
Klee wymyśla język znaków, muzyki i przezroczystości; dla niego kolor nie wypełnia formy, rodzi ją.
Zobacz kolekcję Paul Klee
#74
Henryk Matisse
Matisse uwalnia kolor od naśladownictwa i organizuje przestrzeń poprzez płaskie obszary, arabeski i dekoracyjne napięcia, dziedzicząc Gauguina tak samo jak otwiera XX wiek.
Zobacz kolekcję Henri Matisse
#75
Alberta Marqueta
Marquet redukuje porty, nabrzeża i rzeki do kilku uczciwych mas; oszczędność środków zapewnia atmosferze niemal stabilność architektoniczną.
Zobacz kolekcję Albert MarquetOkoło XX wieku
Rangi od 76 do 100 - Przejścia w kierunku ekspresji i abstrakcji
Od Matisse'a po Mondriana, od Schielego po Malewicza, dziedzictwo postimpresjonistyczne przesuwa się w stronę nowych systemów wizualnych.
#76
Henriego Manguina
Manguin kąpie nagie śródziemnomorskie ogrody i brzegi w elastycznych różach i pomarańczach, oferując fowizmowi jego najspokojniejszą stronę.
Zobacz kolekcję Henri Manguin
#77
Amedeo Modiglianiego
Modigliani rozszerza twarze i sylwetki do natychmiast rozpoznawalnej elegancji, odżywianej Cézanne, afrykańską rzeźbą i włoską tradycją.
Zobacz kolekcję Amedeo Modigliani
#78
Chaïm Soutine
Soutine przekręca krajobrazy, portrety i martwe natury w grubym materiale; farba zdaje się oddychać, drżeć, a czasem krzyczeć.
Zobacz kolekcję Chaïm Soutine
#79
Julesa Pascina
Pascin otacza swoje postacie delikatną linią i pudrowymi tonami, nadając scenom kawowym i aktom bez wyrazu melancholię.
Zobacz kolekcję Jules Pascin
#80
Pieta Mondriana
Mondrian zaczyna od postimpresjonistycznych drzew i wydm, aby dotrzeć do siatki podstawowych linii i kolorów zaprojektowanych jako uniwersalna równowaga.
Zobacz kolekcję Pieta Mondriana
#81
Theo van Doesburga
Van Doesburg stosuje geometryczną redukcję De Stijla do malarstwa, architektury i typografii, czyniąc sztukę totalnym środowiskiem.
Zobacz kolekcję Theo van Doesburg
#82
Kazimierz Malewicz
Malewicz przechodzi przez symbolikę i kubofuturyzm, zanim uwolni kwadraty, krzyże i okręgi od jakiejkolwiek reprezentacji w suprematyzmie.
Zobacz kolekcję Kazimierz Malewicz
#83
Umberto Boccioni
Boccioni fragmentuje ciała, ulice i tłumy, aby uwidocznić współczesną energię; jego kształty zdają się kontynuować swój bieg poza ramą.
Zobacz kolekcję Umberto Boccioni
#84
Roberta Delaunaya
Delaunay czyni jednoczesne kontrasty autonomicznym silnikiem: wieże, dyski i okna stają się architekturami poruszającego się światła.
Zobacz kolekcję Roberta Delaunaya
#85
Johna Henry’ego Twachtmana
Twachtman upraszcza śnieg, rzeki i ogrody do powierzchni atmosferycznych, czasami bliskich abstrakcji poprzez ich ciszę i równowagę.
Zobacz kolekcję Johna Henry'ego Twachtmana
#86
Childe Hassama
Hassam przekształca aleje, flagi i ogrody w sieci żywych akcentów, nadając amerykańskiemu miastu kosmopolityczne światło.
Zobacz kolekcję Childe Hassam
#87
Teodora Robinsona
Blisko Moneta w Giverny Robinson konstruował wiejskie sceny, wykorzystując nowoczesne ramy i jasny kolor, który przekazał amerykańskim malarzom.
Zobacz kolekcję Theodore Robinson
#88
Willarda Metcalfa
Metcalf obserwuje pory roku w Nowej Anglii z uporządkowanym akcentem, zwracając uwagę na śnieg, sady i subtelne zmiany klimatyczne.
Zobacz kolekcję Willard Metcalf
#89
Arthura Wesleya Dow
Dow uczy kompozycji według linii, mas i wartości; jego krajobrazy inspirowane Japonią mają trwały wpływ na amerykański modernizm.
Zobacz kolekcję Arthur Wesley Dow
#90
Marsdena Hartleya
Hartley przenosi się z berlińskich emblematów w góry Maine i Nowego Meksyku, ładując proste kształty i ciemne kolory z osobistą pamięcią.
Zobacz kolekcję Marsden Hartley
#91
Artur Dove
Dove przekłada wiatr, słońce, wodę i wzrost na formy organiczne, tworząc jedną z pierwszych prawdziwie amerykańskich abstrakcji.
Zobacz kolekcję Arthur Dove
#92
Egona Schielego
Schiele wykorzystuje kruchą linię i niestabilne pozy, aby ciało stało się psychologiczną, wrażliwą i przednią przestrzenią.
Zobacz kolekcję Egon Schiele
#93
Ryszarda Gerstla
Gerstl rozpuszcza twarze w brutalnym i swobodnym dotyku; jego olśniewające portrety antycypują wiedeński ekspresjonizm, zanim jeszcze zostaną rozpoznane.
Zobacz kolekcję Richarda Gerstla
#94
Joaquina Sorolli
Sorolla z wirtuozowską szybkością uchwyciła olśniewające plaże i białe tkaniny, nadając światłu śródziemnomorskiemu fizyczną obecność.
Zobacz kolekcję Joaquin Sorolla
#95
Dario de Regoyos
Regoyos przedstawił Hiszpanii badania dywizjonistyczne odkryte w Belgii i porównał ich blask z bardziej surowymi krajobrazami półwyspu.
Zobacz kolekcję Darío de Regoyos
#96
Santiago Rusiñol
Rusiñol maluje opuszczone ogrody, patio i postacie bohemy dekoracyjną melancholią, która czyni kataloński modernizm sztuką atmosfery.
Zobacz kolekcję Santiago Rusiñol
#97
Ramona Casasa
Casas ukazuje społeczeństwo Barcelony eleganckimi portretami, wyrazistymi plakatami i nowoczesną linią pielęgnowaną przez Paryż i prasę ilustrowaną.
Zobacz kolekcję Ramon Casas
#98
Izaak Lewitan
Lewitan przekształca drogi, jeziora i lasy w nastroje; jego rosyjski krajobraz opiera się na subtelnych akordach, a nie na anegdocie.
Zobacz kolekcję Isaac Levitan
#99
Konstanty Korowin
Korovin wykazuje szybki i teatralny kolor na paryskich scenach, sceneriach i krajobrazach Północy, łącząc Moskwę z francuskim impresjonizmem.
Zobacz kolekcję Konstantin Korowin
#100
Walentin Sierow
Serow odnawia rosyjski portret elastycznym kadrowaniem, poruszającym światłem i rzadką umiejętnością jednoczesnego uchwycenia statusu społecznego i temperamentu.
Zobacz kolekcję Valentin SerovŹródła i rozszerzenia
Porównaj prace i kontynuuj wizytę
Daty i zabytki stylistyczne porównano ze zbiorami muzealnymi i zasobami historii sztuki.
Postimpresjonizm to moment, w którym kolor wybiera własną drogę
Cezanne buduje, Van Gogh intensyfikuje, Gauguin syntetyzuje, a Seurat dzieli Wokół nich stu artystów udowadnia, że ten sam kryzys spojrzenia może wywołać przeciwstawne reakcje: cisza wnętrza, blask portu, karnawałowa maska, duchowy krajobraz czy pierwsza abstrakcja.
Aby wybrać reprodukcję, zacznij od pożądanej atmosfery: Van Gogh wnosi pęd, stabilność Cézanne, głębię dekoracyjną Gauguin, intymność Bonnarda i światło Signac. Kolekcje powiązane z każdym arkuszem pozwalają porównać palety, tematy i formaty artysta po artyście.
0 komentarze