1870 -1925 · Fińska symbolika, ciało, światło i kolor

Ciche postacie, duchowość ciała i stopniowo wyzwalany kolor sprawiają, że Magnus Enckell jest głównym głosem fińskiego Złotego Wieku.

Knut Magnus Enckell urodził się w Hamina w Finlandii w 1870 r. szkolił się w Helsinkach następnie udał się do Paryża, gdzie studiował w Académie Julian i odkrył Puvis de Chavannes, symbolistów i europejskie debaty na temat sztuki oderwanej od prostej imitacji Jego wczesne prace często wyrzekają się żywego koloru na rzecz niemal monochromatycznego zakresu Odizolowani młodzi mężczyźni, medytacyjne twarze i postacie umieszczone w rozebranych przestrzeniach wyrażają mniej historii niż stan wewnętrzny Chłopiec z czaszką łączy młodość i próżność w cichej konfrontacji Chłopiec vancholia w młodzieńczej konfrontacji Chłopiec i próżność łączy w młodzieńczej konfrontacji Chłopiec konfrontacji niezbędny dla fińskiej symboliki i narodowego złotego wieku, przy zachowaniu stałego dialogu z Paryżem, Włochami i kulturami śródziemnomorskimi Jego zainteresowanie męskim ciałem, pięknem i pożądaniem nadawało jego twórczości szczególne napięcie Po 1900 roku jego paleta stała się wyraźniejsza Uczestniczył w grupie Septem, założonej w 1912 roku z Vernerem Thomé, Ellen Thesleff i innymi artystami pragnącymi odnowić fiński kolor poprzez kontakt z postimpresjonizmem Blues, róż, zielenie i żółcie stopniowo zastępowały szarości okresu symbolizmu, nie likwidując przy tym grawitacji zaprojektowanych postaci, które stopniowo wypierały również symbolistyczne i namalował fresk Zmartwychwstania dla katedry w Tampere w 1907 roku Odegrał ważną rolę jako organizator wystawy i mediator kulturowy, pomagając wprowadzić współczesną sztukę francuską do Finlandii, Przez pięć dekad pozostał raczej reformatorem niż artystą zamkniętym w jeden sposób Zmarł w Sztokholmie w 1925 roku Jego prace łączyły symboliczne wnętrze, zmysłowość, duchowe poszukiwania i emancypację od koloru Wybór "Magnus Enckell" szczególnie porównuje Chłopca z Czaszką i Melancholią Jego czytanie sprzyja kolorowi.

Enckell sprawia, że ciało staje się przestrzenią wewnętrzną: cisza, światło i kolor ujawniają to, czego historia nie potrafiła nazwać.