1865 -1925 · Nabi, ksylografia, wnętrza psychologiczne i przebudowany krajobraz

Ostre czernie, ciche płaskie tereny, niejednoznaczne pary i zrekonstruowane krajobrazy nadają Felixowi Vallottonowi nowoczesną sztukę o niepokojącej przejrzystości.

Félix Vallotton urodził się w Lozannie w 1865 roku i przeniósł się do Paryża w wieku siedemnastu lat, aby studiować w Académie Julian. Jego precyzyjny rysunek i zamiłowanie do Holbeina i Ingresa początkowo karmiły surowym realizmem.Na początku lat dziewięćdziesiątych XIX wieku dołączył do grupy Nabis wokół Bonnarda, Vuillarda i Maurice'a Denisa, zachowując ironiczny dystans. Następnie Vallotton odnowił drzeworyt.używając masywnych czerni, wyciętych bieli i uproszczonych sylwetek, przekształcił w nim natychmiast odczytywane przez mistrzowskie pokazy, wypadki, wycinane bieli się w narracje drzwi, meble czy szara strefa wystarczą, by sugerować kłamstwa, cudzołóstwo, przemoc czy dominację Po ślubie z Gabrielle Rodrigues-Henriques w 1899 i francuskiej naturalizacji w 1900 poświęcił się bardziej malarstwu, Jego gęsto kolorowe wnętrza zachowują napięcie ksylografii, akty, portrety i sceny parowe celowo pozostają gładkie, prawie zimne, tak że niepokój pochodzi raczej z kompozycji niż z pociągnięcia pędzla, Vallotton często pracuje z pamięci, upraszcza kształty i redystrybuuje światło i kolor Vallotton w swoich pejzażach często pracuje z pamięci, upraszcza kształty i redystrybuuje światło Vallotton w swoich pracach. Również powieściopisarz i dramaturg, zmarł w Paryżu w 1925 roku Jego sztuka łączy jasność graficzną, obserwację społeczną i psychologiczną zagadkę Wybór "Félix Vallotton" szczególnie porównuje Manifestację i Zabójstwo Jego lektura sprzyja ruchowi.

Vallotton usuwa zbędne, dopóki czarny mężczyzna, drzwi lub spojrzenie nie wystarczą, aby uwidocznić konflikt ukryty pod zwykłym życiem.