Top 100 · Sztuka współczesna
Wielka zmiana w malarstwie współczesnym
Cézanne, Matisse, Picasso, Kandinsky, Mondrian, Kahlo i sto sposobów na ponowne wynalezienie obrazu.
Między latami 60. a połową XX wieku malarstwo stopniowo przestało być definiowane przez wierne naśladowanie widzialnego Paryż pozostaje decydującym ośrodkiem, ale Wiedeń, Monachium, Berlin, Moskwa, Meksyk, Nowy Jork, Montevideo i Bombaj uczestniczą w tym samym przewrocie: autonomicznym kolorze, fragmentarycznej przestrzeni, geście, śnie, abstrakcji, montażu i zaangażowaniu politycznym.
Kolor, kubizm, abstrakcja, marzenia i globalna nowoczesność.
Kontekst
Kiedy malowanie nie ma już wyłącznej misji kopiowania świata
Fotografia, industrializacja i przemiany społeczne zmuszają artystów do ponownego zdefiniowania swojej roli Manet eksponuje powierzchnię obrazu; Monet bada percepcję; Cézanne rekonstruuje tomy Podążając za nimi, awangardy same uczyniły tematy z koloru, znaku, materiału, a nawet wyboru przedmiotu.
Artystyczne domy
Paryż, Wiedeń, Monachium, Berlin, Moskwa, Meksyk i Nowy Jork
Modernizm tworzy się raczej przez obieg niż w jednej stolicy Salony Paryskie, Secesja Wiedeńska, Błękitny Jeździec, Bauhaus, rosyjska awangarda, meksykański muralizm i American Armory Show tworzą sieci, w których manifesty, czasopisma, galerie i warsztaty przyspieszają wymianę.
Referencje do oglądania prac
Wpływ, wynalazek, praca i zasięg międzynarodowy
Zachowało się pięćdziesięciu oryginalnych artystów; panoramę uzupełnia pięćdziesiąt nazwisk, zwłaszcza kobiety i modernizmy od dawna opowiadane z marginesów.
Założycielskie pęknięcia
Top 10 - Artyści, którzy zmieniają definicję malarstwa
Od Cézanne’a do Gauguina te dziesięć trajektorii przesuwa płótno z reprezentacji w stronę konstrukcji, ekspresji i idei.
#1
Paweł Cezanne
Cézanne rekonstruuje krajobraz, portret i martwą naturę w odniesieniu do niestabilnych tonów i objętości La Montagne Sainte-Victoire staje się dla niego laboratorium, które przygotowuje kubizm i abstrakcję bez wyrzeczenia się sensacji.
Zobacz kolekcję Paula Cézanne’a
#2
Henryk Matisse
Matisse czyni kolor przestrzenią wolności, a nie prostym atrybutem przedmiotów, od tańca po wycinane papiery, szuka dekoracyjnej przejrzystości zdolnej do przenoszenia ruchu, radości i napięcia.
Zobacz kolekcję Henri Matisse
#3
Pabla Picassa
Picasso skrzyżował i przekształcił niemal wszystkie języki XX wieku, od kubizmu analitycznego po malarstwo polityczne Demoiselles d'Avignon i Guernica pokazują jego zdolność do uczynienia zniekształcenia myślą o historii.
Przeczytaj biografię Pabla Picassa
#4
Wasilij Kandinski
Kandinsky uwalnia linię i kolor od obowiązku przedstawiania tego, co widzialne Jego Improwizacje, a następnie jego kompozycje geometryczne poszukują obrazowej równoważności rytmu, dźwięku i wewnętrznych emocji.
Zobacz kolekcję Wassily Kandinsky
#5
Marcela Duchampa
Duchamp przenosi pytanie artystyczne z produkcji na wybór, kontekst i ideę Gotowe i Le Grand Verre umożliwiają konceptualną nowoczesność, która wykracza daleko poza malarstwo.
Przeczytaj biografię Marcela Duchampa
#6
Pieta Mondriana
Mondrian stopniowo redukuje drzewo, fasadę i krajobraz do równowagi pionów, poziomów i kolorów podstawowych Jego neoplastycyzm ma na celu dynamiczny porządek, którego wpływ rozciąga się na architekturę i design.
Zobacz kolekcję Pieta Mondriana
#7
Kazimierz Malewicz
Malewicz popycha malarstwo na Czarny Kwadrat, graniczny obraz i punkt wyjścia suprematyzmu, Jego pływające kształty oferują przestrzeń bez obiektów, gdzie doznanie staje się jedyną miarą.
Zobacz kolekcję Kazimierz Malewicz
#8
Edwarda Muncha
Munch przekształca niepokój, pożądanie, zazdrość i żałobę w pofałdowane linie i psychiczne kolory. The Cry należy do rozległego Frieze życia, w którym intymne doświadczenie nabiera uniwersalnego zasięgu.
Zobacz kolekcję Edvard Munch
#9
Vincenta van Gogha
Van Gogh ładuje każdy dotyk intensywnością, która ożywia niebo, pole, twarz i przedmiot codziennego użytku Jego listy rozświetlają świadome poszukiwanie wyrazistego koloru, dalekie od jedynego mitu przeklętego artysty.
Zobacz kolekcję Vincenta van Gogha
#10
Pawła Gauguina
Gauguin upraszcza kształty i oddziela kolory, aby konstruować obrazy mentalne i symboliczne. Jego prace pozostają niezbędne, ale należy je również rozpatrywać w relacjach kolonialnych i historiach, które stworzył na Tahiti.
Zobacz kolekcję Paula GauguinaKolor, geometria i prędkość
Stopnie od 11 do 25 - Awangardy nabierają kształtu
Neoimpresjonizm, fowizm, kubizm, futuryzm i szkoła paryska wymyślają konkurencyjne odpowiedzi na współczesny świat.
#11
Georgesa Seurata
Seurat porządkuje podzielony kolor z metodyczną powolnością i niemal klasyczną ambicją Niedziela w Grande Jatte przekształca współczesny wypoczynek w cichą scenę zbudowaną z obliczonego światła i odległości społecznych.
Zobacz kolekcję Georges Seurat
#12
Henriego de Toulouse-Lautreca
Toulouse-Lautrec oddaje kabarety, plakaty i kulisy przedstawienia z przenikliwą linią odziedziczoną po druku. Jego oprawa czyni Montmartre nowoczesnym teatrem, w którym współistnieje sława i samotność.
Zobacz kolekcję Henri de Toulouse-Lautrec
#13
Andre Derain
Derain rozbija poglądy Collioure i Londynu na czyste kontrasty, które odrzucają lokalny kolor. Jego późniejsza, bardziej klasyczna podróż ujawnia wahania modernizmu w obliczu własnego radykalizmu.
Zobacz kolekcję André Derain
#14
Georgesa Braque’a
Braque skonstruował z Picasso słownictwo kubizmu poprzez fragmentację, znaki i wklejone papiery. Jego martwe natury zachowują następnie dotykową trzeźwość, w której przestrzeń wygina się wokół obiektów.
Przeczytaj biografię Georgesa Braque'a
#15
Juana Graya
Szary nadaje kubizmowi jasną logikę: abstrakcyjna kompozycja często poprzedza identyfikację obiektów Okulary, gazety i gitary pasują do świetlistych struktur o dużej precyzji.
Zobacz kolekcję Juan Gris
#16
Fernanda Legera
Léger przekształca maszyny, ciała i miasto w cylindry, płaskie obszary i kontrastujące rytmy. Jego malarstwo celebruje zbiorową energię świata przemysłowego, szukając jednocześnie dostępnego i monumentalnego obrazu.
Zobacz kolekcję Fernanda Légera
#17
Roberta Delaunaya
Delaunay obraca Wieżę Eiffla, okna i dyski w świetle skonstruowanym przez jednoczesne kontrasty Jego orfizm umieszcza kolor w centrum abstrakcji powiązanej z miejską szybkością.
Zobacz kolekcję Roberta Delaunaya
#18
Sonia Delaunay
Sonia Delaunay rozszerza równoczesny kolor płótna na książki, odzież, tekstylia i scenę, Nakład ten znosi granicę między sztukami pięknymi, designem i codziennym doświadczeniem.
Przeczytaj biografię Soni Delaunay
#19
Franciszek Kupka
Kupka przechodzi od symboliki do kolorowych ujęć uwolnionych od jakiejkolwiek rozpoznawalnej narracji Amorpha, dwukolorowa fuga łączy ruch kołowy i muzyczną analogię w jednej z pierwszych eksponowanych abstrakcji.
Przeczytaj biografię Frantiszka Kupki
#20
Umberto Boccioni
Boccioni stara się jednocześnie reprezentować ciało, szybkość i środowisko w przemysłowym mieście Jego obrazy i rzeźby nadają futuryzmowi plastikową energię, którą nagle przerywa jego przedwczesna śmierć.
Zobacz kolekcję Umberto Boccioni
#21
Giacomo Balla
Balla rozkłada światło, chód i wyścig na rytmiczne sekwencje bliskie chronofotografii Następnie rozszerza futuryzm na meble, ubiór i prawdziwą kolorową rekonstrukcję życia.
Przeczytaj biografię Giacomo Balli
#22
Amedeo Modiglianiego
Modigliani wydłuża twarze i ciała w ciągłej linii odżywianej rzeźbą i starożytnymi tradycjami Jego okrojone portrety sprzyjają cichej obecności modelu nad światową anegdotą.
Zobacz kolekcję Amedeo Modigliani
#23
Marka Chagalla
Chagall unosi witebskich miłośników, zwierzęta i wspomnienia w przestrzeni, w której kolor zastępuje zwykłą logikę Jego język poetycki łączy tradycje żydowskie, rosyjską awangardę i szkołę paryską.
Przeczytaj biografię Marca Chagalla
#24
Giorgio de Chirico
De Chirico opróżnia kwadraty, arkady i stacje, aby zainstalować manekiny, cienie i enigmatyczne przedmioty. Jego malarstwo metafizyczne wymyśla spokojny niepokój, który bezpośrednio odżywia surrealizm.
Przeczytaj biografię Giorgio de Chirico
#25
Joannę Miro
Miro przekształca katalońską ziemię, ciała i konstelacje w alfabet ruchomych znaków Jego pozorna prostota wynika z precyzyjnej pracy nad pustką, materią i rytmem poetyckim.
Przeczytaj biografię Joan MiroMarzenia i napięcia stulecia
Rangi od 26 do 50 - Surrealizm, ekspresjonizm i abstrakcja
Ciało, sen, miasto i wojna przesuwają środek ciężkości malarstwa między Europą a Stanami Zjednoczonymi.
#26
Salvadora Dali
Dali stosuje iluzjonistyczną wirtuozerię do obrazów wywodzących się ze snów, pożądania i krytycznej paranoi Miękkie zegarki i pustynne krajobrazy stają się maszynami wizualnymi, które są równie popularne, co niejednoznaczne.
Przeczytaj biografię Salvadora Dali
#27
René Magritte
Magritte zaburza nawyki spojrzenia doskonale czytelnymi, ale logicznie niemożliwymi obrazami Między słowami, przedmiotami i przedstawieniami pokazuje, że widzenie nigdy nie jest niewinną operacją.
Przeczytaj biografię René Magritte’a
#28
Maxa Ernsta
Ernst wymyśla pocieranie, skrobanie i kolaż, aby odsłonić lasy, ptaki i mentalne krajobrazy Jego prace utrzymują owocną równowagę między automatyzmem, czarnym humorem i traumatyczną pamięcią.
Przeczytaj biografię Maxa Ernsta
#29
Pawła Klee
Klee obserwuje wzrost, muzykę i język jako procesy, które malarstwo może uwidocznić Jego małe formaty łączą eksperymenty Bauhausu, humor i poezję, nie osadzając się między figuracją a abstrakcją.
Zobacz kolekcję Paul Klee
#30
Egona Schielego
Schiele poddaje ciało ostrej linii, niestabilnym pozom i pustkom, które potęgują jego kruchość Autoportrety i akty konfrontują się z pożądaniem, chorobą i śmiertelnością bez akademickiej idealizacji.
Zobacz kolekcję Egon Schiele
#31
Oskar Kokoschka
Kokoschka traktuje portret jako pole energii, gdzie gesty i materiał ujawniają napięcie modelki Oblubienica Wiatru kondensuje intymną pasję i europejskie zawirowania w ciągłym ruchu.
Przeczytaj biografię Oskara Kokoschki
#32
Ernsta Ludwiga Kirchnera
Kirchner przyspiesza ulice, ciała i krajobrazy poprzez nerwowe kąty i niezgodne kolory. Jego berlińskie sceny ukazują nowoczesność jako wizualne podniecenie, a także izolację.
Zobacz kolekcję Ernsta Ludwiga Kirchnera
#33
Franza Marka
Marc powierza zwierzętom duchowość, którą współczesny świat zdaje się utracić Niebiesko-żółto-czerwona struktura jego kompozycji przed wojną przełamuje pęd Błękitnego Jeźdźca.
Zobacz kolekcję Franz Marc
#34
Augusta Macke’a
Macke przekłada spacery, okna i ogrody na kolorowe rytmy pogodnej przejrzystości Jego dialog z Delaunayem zwraca szczególną uwagę na światło miejskie Blue Rider.
Zobacz kolekcję August Macke
#35
Gabriela Muenter
Münter upraszcza bawarskie domy, wnętrza i portrety o twardych konturach i autonomicznym kolorze Jego twórczość i zachowanie archiwów Blue Ridera odegrały główną rolę w historii ekspresjonizmu.
Przeczytaj biografię Gabriele Münter
#36
Natalia Gonczarowa
Goncharova łączy ikonę, sztukę popularną, kubizm i futuryzm w dziele o wyjątkowej mobilności Malarstwo, książka i wystrój Baletów Rosyjskich pozwalają mu budować nowoczesność, która jest zarówno lokalna, jak i międzynarodowa.
Przeczytaj biografię Natalii Gonczarowej
#37
Lubow Popowa
Popova przechodzi od kubofuturyzmu do malarskich architektur, w których płaszczyzny i kolory wydają się wytwarzać własną energię Następnie stosuje te badania do teatru, tekstyliów i rewolucyjnej kultury materialnej.
Zobacz kolekcję Lyubov PopovaEl Lissitzky
Lissitzky przekształca suprematyzm w przestrzeń zbudowaną dzięki jego Prounom, pomiędzy malarstwem a architekturą Plakat, wystawa i książka stają się dla niego narzędziami zdolnymi do organizowania zbiorowej perspektywy.
Zobacz kolekcję El LissitzkyAleksander Rodczenko
Rodczenko porzucił malarstwo sztalugowe po doświadczeniu jego monochromatycznych granic Fotografia, grafika i design pozwalają mu uczynić konstruktywizm metodą widzenia i komunikowania się inaczej.
Zobacz kolekcję Alexander Rodchenko
#40
Franciszek Picabia
Picabia celowo zmienia styl, z maszyn Dada na folie, a następnie popularne postacie Ta ironiczna niestabilność sprawia, że jego twórczość jest trwałą krytyką tożsamości artystycznej i dobrego smaku.
Zobacz kolekcję Francis Picabia
#41
Jeana Arpa
Arp pozwala wzrostowi organicznemu i przypadkowi kierować płaskorzeźbami, kolażami i formami biomorficznymi. Pomiędzy dada a abstrakcją jego słownictwo zachowuje spokojny humor odkrytej na nowo natury.
Przeczytaj biografię Jeana Arpa
#42
Sophie Taeuber-Arp
Taeuber-Arp łączy taniec, tekstylia, lalkarstwo, architekturę wnętrz i abstrakcję geometryczną Precyzja jego rytmów pokazuje, że sztuki stosowane były w sercu, a nie na marginesie nowoczesności.
Zobacz kolekcję Sophie Taeuber-Arp
#43
Gruzja O'Keeffe
O'Keeffe powiększa kwiaty, kości i krajobrazy do tego stopnia, że granica między obserwacją a abstrakcją staje się niejednoznaczna Pustynia Nowego Meksyku staje się miejscem amerykańskiego modernizmu niezależnego od europejskich modeli.
Przeczytaj biografię Georgii O'Keeffe
#44
Edwarda Hoppera
Hopper buduje hotele, stacje benzynowe i okna jak wiszące sceny Jego czyste światło i odległości między postaciami dają amerykańskiemu życiu samotność, która stała się emblematyczna.
Przeczytaj biografię Edwarda Hoppera
#45
Jacksona Pollocka
Pollock przenosi płótno na ziemię i sprawia, że gest, grawitacja i czas są widocznymi materiałami obrazu. Kapanie to nie improwizowany chaos, ale gęste sieci, w których liczy się każda trajektoria.
Zobacz kolekcję Jackson Pollock
#46
Marka Rothko
Rothko nakłada rozległe kolorowe pola o żywych krawędziach, aby stworzyć powolne, otaczające doświadczenie. Jego obrazy wymagają bliskości i ciszy, z dala od ich redukcji do prostych ozdobnych prostokątów.
Przeczytaj biografię Marka Rothko
#47
Willema de Kooninga
De Kooning utrzymuje owocny konflikt między figurą a abstrakcją w stale powtarzanym temacie Seria Kobiety i jej późne pejzaże sprawiają, że obraz jest miejscem energii, wymazania i powrotu.
Przeczytaj biografię Willema de Kooninga
#48
Barnetta Newmana
Newman organizuje duże obszary kolorów z drobnymi pionami, które nazywa zamkami błyskawicznymi. Ta radykalna ekonomia ma na celu nie tyle minimalizm, ile fizyczne doświadczenie wzniosłości przed płótnem.
Przeczytaj biografię Barnetta Newmana
#49
Yvesa Kleina
Klein sprawia, że monochromatyczny błękit, pustka i ciało odciskują wydarzenia, a nie proste obrazy Jego Antropometrie przesuwają malarstwo w stronę performansu i Nowego Realizmu.
Przeczytaj biografię Yves Klein
#50
Frida Kahlo
Kahlo konstruuje swoje autoportrety jako przestrzenie, w których ranne ciała, tożsamość, polityka i kultura meksykańska reagują na siebie Precyzja jego symboli wykracza daleko poza redukcyjne odczytanie ilustrowanej biografii.
Zobacz kolekcję Frida KahloNiezbędne połączenia
Rangi od 51 do 75 - od impresjonizmu do Nabisa
Artyści ci pokazują, że modernizm nie wyrasta z jednego manifestu: kształtuje się poprzez sieci, warsztaty, wystawy i transmisje.
#51
Claude’a Moneta
Monet czyni światło autonomicznym podmiotem, obserwowanym przez serie i wariacje atmosferyczne Meules, Katedry Rouen i Lilie Wodne otwierają się bezpośrednio na współczesną percepcję.
Zobacz kolekcję Claude Monet
#52
Pierre-Auguste Renoir
Renoir łączy w sobie impresjonistyczną wibrację i trwały smak postaci Jego plenerowe sceny i portrety nadają współczesnemu życiu natychmiast rozpoznawalny zmysłowy ciepło.
Zobacz kolekcję Pierre-Auguste Renoir
#53
Edgara Degasa
Degas buduje tancerzy, kawiarnie i tory wyścigowe z nagłym kadrowaniem, odżywionym fotografią i japońskimi grafikami. Rygorystyczny rysunek ujawnia mechanikę gestów stojących za pozorną spontanicznością.
Zobacz kolekcję Edgara Degasa
#54
Édouarda Maneta
Manet konfrontuje tradycję muzeum ze współczesnym Paryżem z nową franczyzą malarską Olympia i Le Déjeuner sur l'herbe sprawiają, że powierzchnia, wygląd i skandal stają się nowoczesnymi problemami.
Zobacz kolekcję Édouard Manet
#55
Kamil Pissarro
Pissarro łączy pokolenia impresjonistów i neoimpresjonistów z nienaruszoną ciekawością.Jego wiejskie, a następnie miejskie krajobrazy zwracają taką samą uwagę na przemiany pracy, powietrza i społeczne.
Zobacz kolekcję Camille Pissarro
#56
Berthe Morisot
Morisot szybko uchwycił przestrzenie domowe, ogrody i postacie kobiece, dzięki czemu płótno oddycha. Jego spojrzenie zmienia od wewnątrz społeczne i obrazowe konwencje swoich czasów.
Zobacz kolekcję Berthe Morisot
#57
Mary Cassatt
Cassatt łączy intymną obserwację i śmiałą konstrukcję, szczególnie w scenach macierzyńskich i teatralnych. Japońskie grafiki pomagają mu odnowić kadrowanie, płaskie obszary i autonomię postaci kobiecych.
Zobacz kolekcję Mary Cassatt
#58
Gustaw Klimt
Klimt otula portret i alegorię powierzchniami złota, motywami i napięciami erotycznymi, Jego złoty okres przekształca ornament w strukturę psychologiczną tak samo jak wizualny spektakl.
Zobacz kolekcję Gustav Klimt
#59
Hilma af Klint
Od 1906 roku Af Klint rozwija rozległe abstrakcyjne cykle powiązane z nauką, duchowością i systemami symbolicznymi, Długo trzymane poza kanoniczną narracją, zmusza do ponownego przemyślenia genezy abstrakcji.
Zobacz kolekcję Hilma af Klint
#60
Henriego Rousseau
Rousseau wymyśla mentalne dżungle z roślin obserwowanych w Paryżu i wyobraźnię bez akademickich kompleksów Frontalność jego postaci fascynuje awangardy swoją bezpośrednią poetycką mocą.
Zobacz kolekcję Henri Rousseau
#61
Odilon Redon
Redon wydobywa z przestrzeni wewnętrznej oczy, kwiaty, profile i stworzenia Przejście od jego czerni do olśniewającego pastelu pokazuje, jak symbolika może odnowić kolor bez porzucania tajemnicy.
Zobacz kolekcję Odilon Redon
#62
Jamesa Ensora
Ensor zaludnia burżuazyjne społeczeństwo maskami, szkieletami i kwaśnymi tłumami Jego obrazkowa satyra zapowiada ekspresjonizm, zachowując przy tym niemal karnawałowe światło.
Zobacz kolekcję James Ensor
#63
Raoula Dufy’ego
Dufy przekształca porty, regaty i imprezy w dziesiątki elastycznych linii i świetlistych mieszkań. Jego pozorna lekkość opiera się na bardzo skonstruowanym oddzieleniu rysunku od koloru.
Zobacz kolekcję Raoul Dufy
#64
Maurycego Utrillo
Utrillo sprawia, że ulice Montmartre to repertuar murów, placów i cichych perspektyw, Jego biały okres nadaje miastu matowy i melancholijny materiał.
Zobacz kolekcję Maurice Utrillo
#65
Zuzanna Valadon
Valadon przechodzi od statusu modelki do statusu uznanego malarza, narzucając szczere i mocno narysowane akty. Jego gęsty kolor odmawia idealizacji i potwierdza autonomię kobiecego spojrzenia.
Zobacz kolekcję Suzanne Valadon
#66
Aleksiej von Jawlensky
Jawlensky koncentruje krajobraz i twarz w coraz bardziej medytacyjnych kolorowych obszarach. Jego seria głów pokazuje, jak ekspresjonizm może skłaniać się ku ikonie i abstrakcji.
Zobacz kolekcję Alexej von Jawlensky
#67
Marianne von Werefkin
Werefkin łączy symboliczną narrację, nierealne kolory i społeczne napięcie w bardzo skomponowanych scenach nocnych Jego intelektualna rola w Błękitnym Jeźdźcu była równie decydująca jak jego obraz.
Zobacz kolekcję Marianne von Werefkin
#68
Emila Nolde’a
Nolde popycha akwarelę i malarstwo olejne w stronę niemal żarliwych kontrastów, Jej kwiaty, morskie pejzaże i sceny religijne pozostają nierozerwalnie związane z głęboko problematyczną podróżą polityczną.
Zobacz kolekcję Emil Nolde
#69
Kathe Kollwitz
Kollwitz daje robotnikom, matkom i ofiarom wojny niewyróżnioną monumentalność Rysowanie, grawerowanie i rzeźba stają się dla niej narzędziami żałoby i sumienia społecznego.
Zobacz kolekcję Käthe Kollwitz
#70
Paula Modersohn-Becker
Modersohn-Becker jeszcze przed ekspresjonistycznym boomem upraszczał ciała, twarze i krajobrazy w masywne kształty, Jego kobiece autoportrety, czasem nagie, należą do najnowszych wypowiedzi początku stulecia.
Zobacz kolekcję Paula Modersohn-Becker
#71
Chaïm Soutine
Soutine skręca domy, drzewa, portrety i zwłoki w materiale, który wydaje się żywy. Jego gorączkowy dotyk nadaje Szkole Paryskiej wyjątkową intensywność fizyczną i tragiczną.
Zobacz kolekcję Chaïm Soutine
#72
Jeana Metzingera
Metzinger teoretyzuje z Gleizesem kubizm czytelny jako mnożenie punktów widzenia Jego portrety i kompozycje zachowują precyzyjny dialog między geometrią a dekoracyjną elegancją.
Zobacz kolekcję Jean Metzinger
#73
Alberta Gleizesa
Gleizes nadaje kubizmowi teoretyczną, zbiorową i monumentalną ambicję Jego plany rotacyjne dążą nie tyle do fragmentacji rzeczywistości, ile do rekonstrukcji porządku rytmicznego.
Zobacz kolekcję Albert Gleizes
#74
Rogera de La Fresnaye
La Fresnaye łagodzi kubistyczną konstrukcję jasnym kolorem i klasycznym wyczuciem figury Podbój powietrza podsumowuje jego równowagę pomiędzy nowoczesnością techniczną, portretem i monumentalną stabilnością.
Zobacz kolekcję Rogera de La Fresnaye
#75
Alberta Marqueta
Marquet oczyszcza porty, nabrzeża i rzeki w mierzonym zasięgu, z dala od chromatycznej eksplozji swoich dzikich towarzyszy, Jego linia organizuje przestrzeń z gospodarką, która zapowiada wiele współczesnych krajobrazów.
Zobacz kolekcję Albert MarquetGlobalna nowoczesność
Stopnie od 76 do 100 - Bauhaus, muralizm i historie niecentralne
Warsztaty w Ameryce Łacińskiej, Indiach, Stanach Zjednoczonych i Bauhausie rozwijają historię opowiedzianą od dawna z samego Paryża.
#76
Maurycego Denisa
Denis wspomina, że obraz jest przede wszystkim zorganizowaną powierzchnią, zanim stanie się opowieścią. Jego intymne otoczenie i sceny oddają tę ideę w służbę jasnej, rytmicznej i głęboko skonstruowanej symboliki.
Zobacz kolekcję Maurice Denis
#77
Pierre’a Bonnarda
Bonnard przekształca łazienkę, stół i ogród w przestrzenie pamięci chromatycznej Jego niestabilne kadrowanie i opóźniony kolor sprawiają, że codzienne życie jest raczej doświadczeniem mentalnym niż zwykłą obserwacją.
Zobacz kolekcję Pierre Bonnard
#78
Édouarda Vuillarda
Vuillard tła figury, tapety i tkaniny we wnętrzach, gdzie głębia staje się motywem, W ten sposób uchwycił emocjonalną gęstość znanych miejsc i teatralność życia burżuazyjnego.
Zobacz kolekcję Édouard Vuillard
#79
Feliks Vallotton
Vallotton rzeźbi obraz z wyrazistością swojego grawerowanego drewna, nawet gdy maluje Napięte wnętrza, zimne akty i syntetyczne pejzaże ujawniają psychologiczną nowoczesność bez zbędnych efektów.
Zobacz kolekcję Félix Vallotton
#80
Paweł Signac
Signac systematyzuje podział koloru, nadając portom i żaglówkom dekoracyjną amplitudę Jego krytyczna i bojowa działalność zapewniła także międzynarodowe rozpowszechnienie neoimpresjonizmu.
Zobacz kolekcję Paul Signac
#81
Henriego Edmonda Crossa
Cross stopniowo uwalnia dotyk podzielony na duże świetliste mozaiki Jego śródziemnomorskie brzegi przygotowują płowy kolor, nie tracąc równowagi kontemplacyjnego krajobrazu.
Zobacz kolekcję Henri-Edmond Cross
#82
Theo van Rysselberghe
Van Rysselberghe dostosowuje dywizjonizm do śródziemnomorskich portretów, grup i krajobrazów Jego kolorowa precyzja łączy belgijskie sieci artystyczne z paryską nowoczesnością.
Zobacz kolekcję Théo van Rysselberghe
#83
Joaquina Sorolli
Sorolla maluje plaże, prace i portrety z szybkością zdolną uchwycić blask słońca Jego kolorowe biele i duże formaty nadają hiszpańskiemu luminizmowi międzynarodowy zasięg.
Zobacz kolekcję Joaquin Sorolla
#84
Joaquina Torresa Garcii
Torres Garcia w swoim uniwersalnym konstruktywizmie łączy nowoczesną siatkę, archaiczne znaki i myśl latynoamerykańską. Po powrocie do Montevideo założył szkołę, która trwale zdecentralizowała narrację europejską.
Zobacz kolekcję Joaquin Torres Garcia
#85
Jose Clemente Orozco
Orozco traktuje rewolucję, przemoc i ludzkie przeznaczenie z mroczną monumentalnością Jego freski odrzucają łatwy optymizm i nadają meksykańskiemu muralizmowi najtragiczniejszy głos.
Zobacz kolekcję José Clemente Orozco
#86
Diego Rivery
Rivera komponuje historię społeczną Meksyku w skali architektury publicznej Jego czytelny rysunek, karmiony renesansem, kubizmem i sztuką prekolumbijską, przekształca fresk w narzędzie polityczne.
Przeczytaj biografię Diego Rivery
#87
Davida Alfaro Siqueirosa
Siqueiros eksperymentuje z projekcją, fotografią, malarstwem przemysłowym i dynamicznymi perspektywami, aby otoczyć widza. Jego radykalny muralizm łączy innowacje techniczne i rewolucyjne zaangażowanie.
Przeczytaj biografię Davida Alfaro Siqueirosa
#88
Amrita Sher-Gil
Sher-Gil konfrontuje swoje paryskie szkolenie z ciałami, wioskami i kolorami Indii.W krótkiej karierze zbudowała postkolonialny modernizm, zwracając uwagę na cichą godność swoich modelek.
Zobacz kolekcję Amrita Sher-Gil
#89
Tamara de Łempicka
Lempicka rzeźbi swoje portrety społeczne w metalicznych tomach, ciasnych oprawach i dopracowanych kolorach Jej styl kondensuje szybkość, luksus i kobiecą niezależność w wyobraźni Art Deco.
Przeczytaj biografię Tamary de Lempickiej
#90
Wifredo Lam
Lam łączy kubistyczną fragmentację, surrealistyczny automatyzm i afro-kubańskie kosmologie, nie sprowadzając ich do folkloru Dżungla wymyśla hybrydową przestrzeń, w której łączą się ciała, trzcina cukrowa i duchy.
Przeczytaj biografię Wifredo Lama
#91
Arshile Gorkiego
Gorki przekształca wspomnienia Armenii, biomorficzne kształty i automatyczne rysowanie w krajobrazy wewnętrzne Jego praca ustanawia decydujący pomost między europejskim surrealizmem a amerykańskim ekspresjonizmem abstrakcyjnym.
Zobacz kolekcję Arshile Gorkiego
#92
Stuarta Davisa
Davis przekłada jazz, reklamę i miejskie oznakowanie na płaskie synkopowane obszary Jego amerykański kubizm antycypuje pop-art, zachowując jednocześnie bardzo osobistą strukturę muzyczną.
Przeczytaj biografię Stuarta Davisa
#93
Charlesa Demutha
Demuth łączy delikatną akwarelę i industrialną geometrię w pejzażach miast Lancaster Widziałem Złotą Figurę 5, która pokazuje, jak typografia, szybkość i literacki hołd stają się malarstwem.
Zobacz kolekcję Charlesa Demutha
#94
Marsdena Hartleya
Hartley krzyżuje symbolikę, berlińską abstrakcję i krajobrazy Maine, zachowując jednocześnie silny ładunek autobiograficzny. Jego godła wojskowe i góry przekształcają tożsamość w strukturę obrazową.
Zobacz kolekcję Marsden Hartley
#95
Artur Dove
Dove redukuje wzrost wiatru, wody, dźwięku i roślin do form organicznych wśród wczesnych abstrakcji amerykańskich Jego małe formaty szukają mniej dla obiektu niż dla energii, która przez niego przechodzi.
Zobacz kolekcję Arthur Dove
#96
Otto Dixa
Dix z rozmyślną szorstką precyzją obserwuje wojnę, okaleczenia, prostytucję i burżuazję Jego portrety i tryptyk Wojna demontują bohaterstwo i maski społeczeństwa weimarskiego.
Przeczytaj biografię Otto Dixa
#97
George Grosz
Grosz karykaturuje wojskowych, finansistów i nocne marki w Berlinie oddane cynizmowi Jego nerwowa cecha czyni satyrę polityczną anatomią Republiki Weimarskiej.
Przeczytaj biografię George'a Grosza
#98
Hannah Hoch
Höch tnie prasę, ciała i maszyny, aby ujawnić sprzeczności nowoczesności i ról płciowych Jego fotomontaże nadają berlińskiemu hobby krytyczną inteligencję, która od dawna jest pomniejszana.
Przeczytaj biografię Hannah Höch
#99
Laszlo Moholy-Nagy
Moholy-Nagy traktuje światło, fotografię, typografię i malarstwo jako to samo laboratorium W Bauhausie, wówczas w Chicago, eksperymentowanie techniczne uczynił pedagogiką współczesnej wizji.
Zobacz kolekcję Laszló Moholy-Nagy
#100
Lyonela Feiningera
Feininger przekształca kościoły, wsie i statki w pryzmatyczną architekturę skrzyżowaną światłem. Jego rysunek rysownika i nauczanie w Bauhausie odżywiają bardzo osobistą syntezę kubizmu.
Zobacz kolekcję Lyonel FeiningerŹródła i rozszerzenia
Powrót do dzieł i instytucji, które je zachowują
Daty, ruchy i charakterystyczne dzieła zostały sprawdzone krzyżowo z katalogami muzealnymi.
Sztuka współczesna to konstelacja, a nie triumfalny marsz
Jego siła wynika z nieporozumień: Matisse uwalnia kolor, gdy Picasso fragmentuje przestrzeń; Duchamp rzuca wyzwanie obiektowi sztuki, podczas gdy Kandinsky i Mondrian szukają przeciwstawnych abstrakcyjnych porządków Muralizm meksykański, modernizm indyjski i awangardy amerykańskie pokazują również, że w historii jest coś więcej niż Paryż.
Aby wybrać dzieło, zacznij od poszukiwanego doświadczenia: budowy Cézanne, koloru Matisse'a, intensywności Muncha, ciszy Rothko czy afirmacji Kahlo. Powiązane zbiory historyczne pozwalają bezpośrednio kontynuować odkrywanie kwalifikujących się malarzy.
0 komentarze