Renesans do sztuki nowoczesnej · Dürer, Rembrandt, Van Gogh, Kahlo i Schiele

Słynne autoportrety pokazują, jak artyści konstruują swoją tożsamość, kwestionują swoje ciała i potwierdzają swoje miejsce w historii.

Autoportret rozwijał się silnie w okresie renesansu wraz ze wzrostem indywidualnego statusu artysty i powszechniejszym używaniem lustra Dürer prezentuje się z nową godnością; Parmigianino przemienia zniekształcenie wypukłego lustra w wirtuozowską demonstrację W XVII wieku Rembrandt przez kilka dziesięcioleci podążał za jego twarzą i uczynił starzenie się podmiotem Vigee Le Brun i Artemisia Gentileschi używali autoportretu, by potwierdzić swój autorytet zawodowy Courbet dramatyzuje emocje, Van Gogh eksploruje kolor, Schiele zniekształca ciało, a Frida Kahlo kojarzy tożsamość, ból i symbole Każde dzieło jest od razu manifestowane i podobne wybór "Słynne autoportrety" w szczególności porównuje Autoportret z zabandażowanym uchem - Vincent van Gogh i Autoportret z dwoma kręgami - Rembrandt Jego lektura faworyzuje postacie.

Reprezentowanie siebie oznacza wybór tego, o czym nie decyduje lustro: postawy, roli, symbolu, techniki i miejsca nadanego spojrzeniu widza.