Znani Malarze – Ręcznie Malowane Reprodukcje

Uniwersalny geniusz renesansu, zrewolucjonizował sztukę dzięki swojemu realizmowi i badaniom naukowym, szczególnie z Moną Lisą i Ostatnią Wieczerzą.

Dręczony postimpresjonistyczny malarz, wyraził intensywnie swoje emocje poprzez żywe kolory w dziełach takich jak Gwiaździsta noc.

Główna postać XX wieku, założył kubizm i zrewolucjonizował przedstawienie malarskie dzięki dziełom takim jak Panienki z Awinionu i Guernica.

Mistrz impresjonizmu, uchwycił zmieniające się efekty światła i natury w swoich słynnych seriach Nymfée i Katedra w Rouen.

Genialny renesansowy artysta włoski, pozostawił monumentalny ślad dzięki swoim freskom w Kaplicy Sykstyńskiej oraz rzeźbie Dawida.

Mistrz holenderskiego chiaroscuro, zbadał głębię ludzkiej duszy w potężnych portretach i scenach biblijnych, takich jak Ronda nocna.

Hiszpański malarz surrealistyczny o onirycznym i prowokacyjnym stylu, ucieleśnił wyobraźnię snu w ikonicznych dziełach, takich jak Trwałość pamięci.

Pionier ekspresjonizmu, przetłumaczył egzystencjalny niepokój współczesnego człowieka w swoim najsłynniejszym dziele, Krzyk.

Holenderski malarz Złotego Wieku, uwiecznił codzienne życie dzięki światłu o wyjątkowej czystości w dziełach takich jak Dziewczyna z perłą.

Lider fowizmu, świętował kolor i radość życia poprzez odważne kompozycje takie jak La Danse i La Joie de vivre.

Prekursor kubizmu, starał się ustrukturyzować naturę w formy geometryczne, zapowiadając sztukę nowoczesną swoimi Górami Sainte-Victoire i Martwymi naturami.

Rewolucjonista baroku, wprowadził dramatyczny realizm i potężne oświetlenie w dziełach takich jak Powołanie św. Mateusza.

Malarz łaski i harmonii, ucieleśnił ideał piękna renesansu w swoich Madonnach i Komnatach Watykańskich.

Mistrz hiszpańskiego realizmu, połączył wirtuozerię z głębią psychologiczną w dziełach takich jak Las Meninas.

Ikona amerykańskiego pop artu, przekształcił obrazy społeczeństwa konsumpcyjnego w sztukę dzięki swoim sitodrukom Marilyn Monroe i zupy Campbell’s.

Świadek burzliwych czasów, połączył piękno i horror w swoich Czarnych obrazach oraz słynnym 3 maja 1808.

Impresjonistyczny malarz światła i szczęścia, uczcił piękno kobiece i proste przyjemności w dziełach takich jak Le Déjeuner des canotiers.

Mistrz wiedeńskiego symbolizmu, połączył zmysłowość i luksusową ornamentykę w dziełach takich jak Całowanie.

Postać amerykańskiego ekspresjonizmu abstrakcyjnego, zrewolucjonizował malarstwo swoją techniką dripping, wyrażając czystą energię gestu.

Emblematyczna meksykańska artystka, malowała swój ból i swoją tożsamość poprzez potężne autoportrety, takie jak Złamana kolumna.

Lider francuskiego romantyzmu, wywyższył pasję i wolność w żywych dziełach takich jak Wolność prowadząca lud.

Malarz postimpresjonistyczny w poszukiwaniu prymitywnej i duchowej sztuki, znalazł swoją inspirację w kolorach i mitach Tahiti.

Włoski malarz i rzeźbiarz, znany z eleganckich portretów o wydłużonych i melancholijnych twarzach.

Prodigy nowojorskiego neoekspresjonizmu, połączył graffiti, poezję i krytykę społeczną w surowym i elektrycznym malarstwie.

Innowator pointylizmu, stworzył jasne i metodyczne kompozycje, takie jak Jedna niedziela po południu na wyspie Grande Jatte.

Patriarcha impresjonizmu, malował z delikatnością krajobrazy i życie wiejskie, inspirując jednocześnie Cézanne'a i Gauguina.

Wielki malarz weneckiego renesansu, zrewolucjonizował kolor i zmysłowość w mitologicznych i religijnych płótnach, takich jak Wenus z Urbino.

El Greco (1541–1614) jest malarzem manieryzmu pochodzenia kreteńskiego, aktywnym w Hiszpanii, znanym z wydłużonych postaci, intensywnych kolorów i wizjonerskiej duchowości.

Kronikarz Paryża z Belle Époque, uwiecznił nocne życie Montmartre w odważnym i ekspresyjnym stylu.

Pieter Brueghel Starszy (około 1525–1569) był flamandzkim malarzem renesansowym, znanym z przedstawień życia wiejskiego oraz swoich moralnych i alegorycznych kompozycji o dużej bogatej narracji.

Prekursor fantastyki, zasiedlił swoje tryptyki, takie jak Ogród rozkoszy ziemskich, dziwnymi stworzeniami i moralnymi alegoriami.

Mistrz belgijskiego surrealizmu poetyckiego, bawił się rzeczywistością i iluzją w dziełach takich jak Trahison des images (To nie jest fajka).

Australijski ekspresjonista, badał zmysłowość i napięcie psychologiczne w portretach i aktach o kanciastych liniach.

Lider realizmu, namalował codzienne życie bez idealizacji, wywołując skandal dziełami takimi jak Źródło świata.

Romantyczny wizjoner angielski, przekształcił krajobraz w wir światła i koloru, zapowiadając impresjonizm.

Mistrz niemieckiego romantyzmu, namalował naturę jako lustro ludzkiej duszy, w melancholijnych i duchowych scenach.

Poeta koloru, połączył marzenie, folklor i miłość w onirycznym uniwersum inspirowanym swoją kulturą żydowską i rosyjskim dzieciństwem.

Pionier abstrakcji geometrycznej, zredukował malarstwo do czystych linii i kolorów w kompozycjach takich jak Kompozycja w czerwieni, niebieskim i żółtym.

Prekursor impresjonizmu, złamał akademickie konwencje dzięki odważnym dziełom takim jak Olympia i Śniadanie na trawie.

Malarz florentyńskiej łaski, uwielbiał piękno mitologiczne i duchowe w Narodzinach Wenus i Wiośnie.

Mistrz neoklasycyzmu, uczcił doskonałość rysunku i antyczny ideał w wyrafinowanych portretach i emblematycznych aktach, takich jak Wielka Odaliska.

Włoska malarka barokowa, pionierka wśród artystek, wprowadziła dramatyczną i feministyczną intensywność w dziełach takich jak Judith dekapitująca Holofernesa.

Paul Klee (1879–1940) jest głównym szwajcarsko-niemieckim malarzem sztuki nowoczesnej, znanym ze swojego poetyckiego i symbolicznego języka łączącego abstrakcję, kolor i wyobraźnię.

Paolo Veronese (1528–1588) jest włoskim malarzem renesansu weneckiego, znanym z rozległych, wystawnych kompozycji, mistrzostwa w użyciu koloru oraz spektakularnych scen religijnych i mitologicznych.

Ojciec rosyjskiego suprematyzmu, doprowadził sztukę do absolutnej abstrakcji dzięki ikonicznym dziełom takim jak Biały kwadrat na białym tle.

Amerykański malarz regionalizmu, przedstawiał życie wiejskie Midwestu z symbolicznym realizmem, szczególnie w American Gothic.

Wizjoner abstrakcji, połączył sztukę i duchowość, malując emocje za pomocą koloru i muzyki.

Giovanni Battista Tiepolo (1696–1770) jest włoskim malarzem i freskantem weneckiego rokoka, znanym z monumentalnych, powietrznych kompozycji, swojego olśniewającego światła i teatralnego zmysłu.

Alfred Sisley (1839–1899) był francusko-brytyjskim malarzem impresjonistycznym, znanym z jasnych i atmosferycznych krajobrazów, malowanych w plenerze z dużą wrażliwością na naturę.

Mistrz flamandzki detalu i realizmu, udoskonalił malarstwo olejne w dziełach takich jak Małżonkowie Arnolfini.

Gustave Moreau (1826–1898) był głównym francuskim malarzem symbolistą, znanym ze swoich dzieł mitologicznych i biblijnych, bogatych w szczegóły, mistycyzm i wyobraźnię.

Arnold Böcklin (1827–1901) jest szwajcarskim malarzem symbolistą, znanym z mitologicznych i wizjonerskich krajobrazów, w tym Wyspa umarłych, nasyconych tajemnicą i poezją żałobną.

Impresjonistyczny malarz i rzeźbiarz uchwycił ruch i wdzięk tancerek z niemal fotograficzną precyzją.

Genialny przedstawiciel niemieckiego renesansu, połączył naukę i sztukę w swoich grafikach i autoportretach o wyjątkowej precyzji.

Wyszukana portrecistka arystokracji, uwieczniła Marię Antoninę i ucieleśniła kobiecą grację XVIII wieku.

Malarz rokoko, świętował miłość, grę i lekkość poprzez zmysłowe sceny takie jak Le Verrou i L’Escarpolette.

Oficjalny malarz Napoleona i mistrz neoklasycyzmu, uwiecznił cnotę i władzę w Przysiędze Horacjuszy i Śmierci Marata.

Członek Nabis, namalował intymne wnętrza skąpane w delikatności i dekoracyjnych motywach inspirowanych codziennością.

Berthe Morisot (1841–1895) jest główną francuską malarką impresjonistyczną, znaną z intymnych scen, swojego świetlistego pociągnięcia pędzla oraz centralnej roli w ruchu impresjonistycznym.

Amerykańska impresjonistka, uwieczniła macierzyństwo i kobiecą delikatność w świetlistych i subtelnych kompozycjach.

Portrecista kosmopolityczny, uchwycił z elegancją i wirtuozerią elity swojego czasu, w szczególności w Portrecie Pani X.

Ilya Repin (1844–1930) jest wybitnym rosyjskim malarzem realistycznym, postacią z grupy Wędrowców, znanym z potężnych portretów oraz historycznych i społecznych scen o dużej intensywności psychologicznej.

Ivan Aïvazovski (1817–1900) jest rosyjskim malarzem pochodzenia armeńskiego, niekwestionowanym mistrzem malarstwa morskiego, słynnym z jego spektakularnych i świetlistych przedstawień morza.

Henri Rousseau (1844–1910) jest francuskim malarzem naiwnym i samoukiem, znanym z swoich onirycznych dżungli oraz poetyckiego stylu, który jest jednocześnie prosty i głęboko wyobrażony.

Winslow Homer (1836–1910) jest amerykańskim malarzem realistycznym, znanym z potężnych scen morskich i wiejskich, charakteryzujących się bezpośrednią obserwacją natury i codziennego życia.

Fernand Léger (1881–1955) jest nowoczesnym francuskim malarzem, związanym z kubizmem, znanym z tubularnych form, żywych kolorów i dynamicznego spojrzenia na świat przemysłowy.

Maurice Utrillo (1883–1955) jest francuskim malarzem postimpresjonistycznym, znanym z melancholijnych widoków Montmartre oraz miejskich krajobrazów o jasnych i wrażliwych tonach.

Raoul Dufy (1877–1953) był francuskim malarzem fowistą i dekoratorem, znanym z żywych kolorów, płynnych linii i radosnych scen nowoczesnego życia.

Pierre Bonnard (1867–1947) był francuskim malarzem postimpresjonistycznym i członkiem Nabis, znanym z intymnych wnętrz, żywych kolorów i poetyckiego spojrzenia na codzienność.

Prekursor impresjonizmu, malował z poezją krajobrazy skąpane w mgle i delikatnym świetle.

Malarz nieba i normandzkich plaż, otworzył drogę do impresjonizmu dzięki swojemu świetlistemu obserwowaniu natury.

Katsushika Hokusai (1760–1849) jest japońskim mistrzem druku ukiyo-e, znanym z dynamicznych krajobrazów, w tym Wielkiej Fali w Kanagawie, oraz z jego ogromnego wpływu na sztukę zachodnią.

Anonimowy brytyjski artysta uliczny, łączy humor i krytykę społeczną w uderzających i politycznych dziełach ulicznych.

Współzałożyciel fowizmu z Matissem, uwolnił kolor w olśniewających krajobrazach, zanim przeszedł do bardziej stonowanego klasycyzmu.

Belgijski symbolista, malował enigmatyczne i marzycielskie postacie w atmosferze ciszy i tajemnicy.

Malarz snów i wyobraźni, przekształcił wizje i symbole w oniryczne kompozycje o wspaniałych kolorach.

Mistrz francuskiego klasycyzmu, świętował rozum i antyczny porządek w rygorystycznych i ponadczasowych kompozycjach.

Francuski malarz akademicki, ucieleśniał techniczną doskonałość i idealizowane piękno w scenach mitologicznych i religijnych.

Pionierska artystka realistyczna, uwieczniła potęgę i szlachetność zwierząt, szczególnie w Le Marché aux chevaux.

Alfons Mucha (1860–1939) jest czeskim artystą ikonicznym dla secesji, znanym z dekoracyjnych plakatów z stylizowanymi postaciami kobiecymi i ornamentami kwiatowymi.

Portrecista niemieckiego renesansu, uwiecznił dwór Anglii z drobiazgowym realizmem, szczególnie w Ambasadorach.

George Stubbs (1724–1806) jest brytyjskim malarzem, znanym z anatomically precyzyjnych i eleganckich przedstawień koni, które na trwałe wpłynęły na malarstwo zwierzęce.

Juan Gris (1887–1927) jest głównym hiszpańskim malarzem kubizmu, znanym z jego strukturalnych kompozycji, poczucia koloru i intelektualnego podejścia do ruchu.

Malarz klasycznego krajobrazu, uwiecznił naturę w idealizowanych wizjach skąpanych w złotym i harmonijnym świetle.

Prekursor francuskiego romantyzmu, wyraził ludzką moc i tragedię w swoim arcydziele Arka Meduzy.

Akademicki malarz Drugiego Cesarstwa, ucieleśnił idealizowane piękno w dziełach takich jak Narodziny Wenus.

Wielki przedstawiciel akademizmu, połączył precyzję historyczną z orientalnym egzotyzmem w spektakularnych scenach.

Uczniem Bouguereau, jest znany ze swoich romantycznych obrazów naznaczonych delikatnością i elegancją, takich jak Wiosna.

Brytyjski malarz wiktoriański, połączył klasyczną rygor i zmysłowość w wyrafinowanych scenach mitologicznych, takich jak Płonąca czerwiec.

Angielski malarz prerafaelicki, uwiecznił bohaterki mitologiczne i literackie w dziełach nasyconych marzeniem i tajemnicą.

Ostatni przedstawiciel klasycyzmu wiktoriańskiego, namalował z perfekcją idealizowane kobiety w antycznych dekoracjach.

Brytyjski malarz realistyczny, łączył tematy mitologiczne, portrety i krytykę społeczną w precyzyjnym stylu akademickim.

Postać francuskiego realizmu, oddał hołd godności pracy chłopskiej w dziełach takich jak L’Angélus i Les Glaneuses.

Założyciel Hudson River School, uwielbiał wielkość amerykańskiej natury w romantycznych i symbolicznych krajobrazach.

Współzałożyciel ruchu Der Blaue Reiter, używał symbolicznych i żywych kolorów, aby wyrazić duchowość świata zwierząt.

Impresjonista z realistycznym dotykiem, uchwycił nowoczesność miejską i życie paryskie w dziełach takich jak Raboty parkietowe.

Hiszpański malarz światła i słońca, uwiecznił plaże i życie śródziemnomorskie na olśniewających płótnach.

Historyk malarstwa, z emocjami przedstawiał wielkie dramaty historii w stylu jednocześnie akademickim i teatralnym.