Top 100 · Malarstwo niemieckie
Stu malarzy, sześć wieków niemieckiego wynalazku
Od Dürera do Friedricha, Klee i Richtera: renesans, romantyczny pejzaż, ekspresjonizm, Bauhaus i malarstwo współczesne.
Malarstwo niemieckie nie podąża za jedną linią, Powstał między Norymbergą, Augsburgiem i Kolonią w okresie renesansu; Drezno, Berlin i Monachium w epoce romantyzmu i nowożytności; Weimar i Dessau z Bauhausem; Düsseldorf, Kolonia i Lipsk po 1945 roku Dürer łączy obserwację i humanizm, Friedrich przekształca krajobraz w doświadczenie wnętrza, grupy Die Brücke i Der Blaue Reiter wyzwalają kolor, podczas gdy Klee, Richter, Kiefer i Polke kwestionują sam status obrazu.
Natura, historia, kolor, forma i pamięć.
Od księstw do współczesnego terytorium
Historia policentryczna, zanim stała się narodowa
Przed zjednoczeniem 1871 roku artyści pracowali w germańskiej przestrzeni złożonej z wolnych miast, dworów i księstw Norymberga, Augsburg, Kolonia, Drezno i Monachium rozwijają własne sieci, Ta różnorodność wyjaśnia stałe przejścia między grawerowaniem, malarstwem religijnym, portretem dworskim i pejzażem, a także obieg artystów w kierunku Włoch, Holandii, Szwajcarii, Rosji i Francji.
Obrazy poruszające wzrok
Krajobraz, kolor i pamięć jako laboratoria
Friedrich czyni pejzaż miejscem metafizycznego doświadczenia; Kirchner, Marc i Münter ładują barwę nową energią; Bauhaus łączy malarstwo, architekturę i pedagogikę Po 1945 roku Richter, Kiefer, Polke, Baselitz i Palermo robili obrazy z historii, fotografii i mediów, aby sprawdzić, co malarstwo może jeszcze powiedzieć.
Kryteria rankingu
Wpływ, wynalazek, zachowane dzieła i zasięg międzynarodowy
Ranga łączy w sobie znaczenie historyczne, oryginalność języka, jakość zachowanych zespołów i wpływ na kolejne pokolenia. Obwód skupia artystów niemieckich i niektóre postacie międzynarodowe nierozerwalnie związane ze szkołami niemieckimi - Klee, Kandinsky, Jawlensky czy Feininger - w celu uwidocznienia wymian, które ukształtowały Bauhaus i awangardę.
Pierwsza 10
Dziesięciu artystów, którzy na nowo zdefiniowali malarstwo w Niemczech
Dürer, Friedrich, Klee i Richter otwierają szczyt, na którym renesans, romantyzm, abstrakcja, ekspresjonizm i współczesna pamięć reagują na siebie.
#1
Albrechta Durera
W centrum swojej twórczości Albrecht Dürer umieszcza precyzję rysunku, obserwację natury i humanistyczne ambicje Autoportret na dwudziestym ósmym, Zając i Apokalipsa pozwalają nam śledzić jego wybory bez sprowadzania artysty do znanego wizerunku.
Zobacz kolekcję Albrecht Dürer
#2
Caspara Davida Friedricha
U Caspara Davida Friedricha kontemplacyjny krajobraz, samotność i uczucie wzniosłości organizują zarówno kompozycję, jak i relację z widzem Od The Traveller kontemplującego morze chmur do The Sea of Ice, następnie do The Monk by the Sea, język ewoluuje przy zachowaniu wyraźnej tożsamości.
Zobacz kolekcję Caspar David Friedrich
#3
Pawła Klee
Senecio ujawnia istotę Paula Klee: poetycki język znaków, kolorów i rytmów Ćwierka i Ad Parnassum pokazują, jak te badania rozszerzają i zmieniają skalę.
Zobacz kolekcję Paul Klee
#4
Gerharda Richtera
Siła Gerharda Richtera tkwi w napięciu między obrazem fotograficznym, pamięcią i abstrakcją, prowadzonym z rzadką koherencją Betty oferuje bezpośredni wkład, podczas gdy Atlas i Abstraktes Bild oświetlają inne wymiary.
Przeczytaj biografię Gerharda Richtera na Wikipedii
#5
Lucas Cranach Starszy
Lucas Cranach Starszy zajmuje wyjątkowe miejsce w historii sztuki w Niemczech poprzez wnikliwe portrety i mitologię linearną w służbie dworu i reformacji Porównanie Wenus i Kupidyna, Judyty z głową Holofernesa i Portretu Marcina Lutra ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż pojedyncze arcydzieło.
Zobacz kolekcję Lucas Cranach the Elder
#6
Hans Holbein Młodszy
Zamiast prostego efektu stylistycznego, psychologiczna prawda portretu i wirtuozeria materiałów stają się dla Hansa Holbeina Młodszego sposobem myślenia o obrazie Ambasadorzy, Portret Henryka VIII i Chrystusa martwego przy grobie, zarysowują napięcia między obserwacją, wynalazkiem i pamięcią.
Zobacz kolekcję Hans Holbein Młodszy
#7
Maxa Ernsta
Wraz z Europą po deszczu Max Ernst narzuca wizję opartą na mentalnym kolażu, pocieraniu i krajobrazach z nieświadomości Słoń Celebes oraz Las i Gołąb potwierdzają jego zdolność do odnawiania swoich poddanych bez utraty osobistej konstrukcji.
Przeczytaj biografię Maxa Ernsta na Wikipedii
#8
Wasilij Kandinski
Wassily Kandinsky przekształca autonomiczny kolor i duchową konstrukcję abstrakcji w kompletne słownictwo obrazowe, od detalu do ogólnej organizacji Kompozycja VII, Żółto-czerwono-niebieska i Improwizacja 28 wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Zobacz kolekcję Wassily Kandinsky
#9
Franza Marka
Twórczość Franza Marca można rozpoznać po symbolicznym kolorze i zwierzęcej wizji świata, nigdy nie traktowanej jako formuła Między Błękitnym Koniem I a Przeznaczeniem Zwierząt, następnie z Żółtą Krową zyskuje na intensywności i znaczeniu historycznym.
Zobacz kolekcję Franz Marc
#10
Otto Dixa
Otto Dix zasługuje na to, by patrzeć poza etykiety z ostrym realizmem, który obnaża wojnę i pęknięcia Weimaru Wojna stanowi główny punkt orientacyjny; Portret dziennikarki Sylvii von Harden i Skat Players ujawnia inne aspekty jej ambicji.
Przeczytaj biografię Otto Dixa na WikipediiRozdział I · Stopnie od 11 do 25
Ekspresjonizm, renesans i narodziny nowoczesności
Od Beckmanna po Modersohna-Beckera, wielkie stare warsztaty i pęknięcia z początku XX wieku ujawniają historię stworzoną z decydujących wynalazków.
#11
Maxa Beckmanna
Max Beckmann w centrum swojej twórczości umieszcza skompresowane przestrzenie, w których nowoczesny teatr staje się alegorią Le Depart, Autoportret w smokingu i La Nuit pozwalają śledzić wybory bez sprowadzania artysty do znanego wizerunku.
Zobacz kolekcję Max Beckmann
#12
Emila Nolde’a
W Emilu Nolde żarliwy kolor zastosowany do pejzaży, kwiatów i scen religijnych porządkuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem. Od Ostatniej Wieczerzy do Tańca wokół Złotego Cielca, następnie do Jesiennego Morza, język ewoluuje przy zachowaniu wyraźnej tożsamości.
Zobacz kolekcję Emil Nolde
#13
Ernsta Ludwiga Kirchnera
Ulica Berlińska odsłania esencje Ernsta Ludwiga Kirchnera: linię kątową i intensywność chromatyczną współczesnego miasta Autoportret jako żołnierza i Pięć kobiet na ulicy pokazują, jak te badania rozszerzają i zmieniają skalę.
Zobacz kolekcję Ernsta Ludwiga Kirchnera
#14
Augusta Macke’a
Siła Augusta Macke tkwi w świetlistym kolorze, który przemienia spacery, okna i ogrody w harmonie, prowadzone z rzadką spójnością Dama w zielonej kurtce oferuje bezpośrednie wejście, podczas gdy Promenada i Marché w Tunisie oświetlają inne wymiary.
Zobacz kolekcję August Macke
#15
Georga Baselitza
Georg Baselitz zajmuje wyjątkowe miejsce w historii sztuki w Niemczech poprzez odwróconą postać, materiał i kwestionowanie wizerunku narodowego Porównanie Der Wald auf dem Kopf, Die große Nacht im Eimer i Adieu ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż pojedyncze arcydzieło.
Przeczytaj biografię Georga Baselitza na Wikipedii
#16
Anzelma Kiefera
Zamiast prostego efektu stylistycznego, monumentalny materiał kwestionujący niemiecką historię, pamięć i mitologię staje się dla Anzelma Kiefera sposobem myślenia o obrazach. Margarethe, Sulamith i The Orders of the Night przedstawiają napięcia między obserwacją, wynalazkiem i pamięcią.
Przeczytaj biografię Anselma Kiefera na Wikipedii
#17
Matthias Grunewald
Z Ołtarzem Issenheima Matthias Grünewald narzuca wizję opartą na dramatycznej duchowości niesionej przez kolor i intensywność ciał Ukrzyżowanie i Zmartwychwstanie potwierdzają jego zdolność do odnawiania poddanych bez utraty osobistej konstrukcji.
Zobacz kolekcję Matthias Gruünewald
#18
Albrechta Altdorfera
Albrecht Altdorfer przekształca autonomiczny krajobraz i historyczne wizje w skali kosmicznej w kompletne słownictwo obrazowe, od detalu do ogólnej organizacji Bitwa Aleksandra, Świętego Jerzego w Lesie i Krajobraz na Moście wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Zobacz kolekcję Albrecht Altdorfer
#19
Hansa Baldunga Griena
Twórczość Hansa Baldunga Griena można rozpoznać po nerwowym rysunku, na którym portrety, czary i próżności reagują na siebie, nigdy nie traktowanym jako formuła Między Trzema Wiekami Kobiet i Śmierci a Szabatem Czarownic, następnie z Portretem mężczyzny zyskuje na intensywności i znaczeniu historycznym.
Zobacz kolekcję Hans Baldung Grien
#20
Lovis Korynt
Lovis Corinth zasługuje na to, by patrzeć poza etykiety dzięki cielesnemu akcentowi, który łączy naturalizm, impresjonizm i nowoczesność Ecce Homo stanowi główny punkt orientacyjny; Autoportret ze szkieletem i Walchensee ujawniają inne aspekty jego ambicji.
Zobacz kolekcję Lovis Corinth
#21
Adolfa Menzela
W centrum swojej twórczości Adolph Menzel stawia wnikliwą obserwację dworu, pracy przemysłowej i życia codziennego Kuźnia, Koncert fletowy w Sans-Souci i Pokój z balkonem pozwalają śledzić wybory bez sprowadzania artysty do słynnego wizerunku.
Zobacz kolekcję Adolph Menzel
#22
Wilhelma Leibla
W Wilhelmie Leiblu gęsty realizm przywiązany do twarzy i bawarskiego życia wiejskiego organizuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem. Od Trzech Kobiet w Kościele do Portretu Frau Gedon, potem do Chłopów w Karczmie, język ewoluuje przy zachowaniu jasnej tożsamości.
Zobacz kolekcję Wilhelma Leibla
#23
Maxa Liebermanna
Lniany spinner ujawnia esencje Maxa Liebermanna: poruszające światło zastosowane w pracy, czasie wolnym i ogrodach Gęsie pióra i taras w Wannsee pokazują, jak te badania rozszerzają się i zmieniają skalę.
Zobacz kolekcję Maxa Liebermanna
#24
Kathe Kollwitz
Siła Käthe Kollwitz tkwi w poważnym obrazie biedy, żałoby i oporu, prowadzonym z rzadką spójnością Bunt Tkaczy oferuje bezpośrednie wejście, podczas gdy Wojna i Matka z martwym synem rzucają światło na inne wymiary.
Zobacz kolekcję Käthe Kollwitz
#25
Paula Modersohn-Becker
Paula Modersohn-Becker zajmuje wyjątkowe miejsce w historii sztuki w Niemczech dzięki uproszczonym portretom i autoportretom, które zwiastują nowoczesność Porównanie Autoportretu w szóstą rocznicę ślubu, Starej Chłopki i Nagiego Dziecka z Bocianem ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż pojedyncze arcydzieło.
Zobacz kolekcję Paula Modersohn-BeckerRozdział II · Stopnie od 26 do 50
Bauhaus, Die Brücke i Nowa Obiektywność
Münter, Höch, Kirchner, Schlemmer, Grosz i ich współcześni wykonali kolor, edycję, rysunek i figurę na instrumentach krytycznych niestabilnej epoki.
#26
Gabriela Muenter
Zamiast prostego efektu stylistycznego, szczere kontury i strukturujący kolor zastosowany do krajobrazów i wnętrz stają się dla Gabriele Münter sposobem myślenia o obrazach Murnau, rue du village, Portret Marianne von Werefkin i Medytacja przełamują napięcia między obserwacją, wynalazkiem i pamięcią.
Przeczytaj biografię Gabriele Münter na Wikipedii
#27
Hannah Hoch
Z Cut z nożem kuchennym Hannah Höch narzuca wizję opartą na krytycznym fotomontażu tożsamości, mediów i władzy La Belle Fille i Fuite potwierdzają jego zdolność do odnawiania swoich poddanych bez utraty osobistej konstrukcji.
Przeczytaj biografię Hannah Höch na Wikipedii
#28
Otto Muellera
Otto Mueller przekształca akty i krajobrazy zbudowane w stonowanym zakresie i archaicznej prostocie w kompletne słownictwo obrazowe, od szczegółów do ogólnej organizacji Dwie dziewczyny w trzcinach, Trzy akty w krajobrazie i Kąpiący się wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Zobacz kolekcję Otto Muellera
#29
Karla Schmidta-Rottluffa
Twórczość Karla Schmidta-Rottluffa można rozpoznać po monumentalnym uproszczeniu kształtów i mocno kontrastującym kolorze, nigdy nie traktowanym jako formuła Między Domami Nocą a Autoportretem z Monoklem, potem z Nordyckim Krajobrazem zyskuje na intensywności i znaczeniu historycznym.
Przeczytaj biografię Karla Schmidta-Rottluffa na Wikipedii
#30
Ericha Heckela
Erich Heckel zasługuje na to, by patrzeć poza etykiety dzięki linii wyciętej niczym rycina i pejzażom naładowanym napięciem Człowiek z fajką stanowi główny punkt orientacyjny; Crystal Day i Red Houses ujawniają inne aspekty jego ambicji.
Przeczytaj biografię Ericha Heckela na Wikipedii
#31
Aleksiej von Jawlensky
Alexej von Jawlensky w centrum swojej pracy umieszcza twarz zredukowaną do kolorowej i medytacyjnej ikony Głowa Meduzy, Abstrakcyjna Głowa i Medytacja pozwalają śledzić wybory bez sprowadzania artysty do znanego wizerunku.
Zobacz kolekcję Alexej von Jawlensky
#32
Lyonela Feiningera
W Lyonel Feininger, krystalicznej architekturze, w której miasto, światło i ruch przenikają się, organizuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem. Od kościoła Gelmeroda do Pani w fiolecie, potem do Voiliers, język ewoluuje, zachowując jasną tożsamość.
Zobacz kolekcję Lyonel Feininger
#33
Oskara Schlemmera
Schody Bauhaus odsłaniają to, co istotne u Oskara Schlemmera: postać ludzką przekształconą przez geometrię, scenę i nowoczesną przestrzeń Triadisches Ballett i Group at the Table pokazują, jak te badania rozszerzają i zmieniają skalę.
Zobacz kolekcję Oskara Schlemmera
#34
Williego Baumeistera
Siła Williego Baumeistera tkwi w elementarnych znakach i powierzchniach, które łączą sport, archaizm i abstrakcję, prowadzonych z rzadką koherencją Tenisista oferuje bezpośrednie wejście, podczas gdy Montaru i Eidos oświetlają inne wymiary.
Zobacz kolekcję Willi Baumeister
#35
George Grosz
George Grosz zajmuje wyjątkowe miejsce w historii sztuki w Niemczech poprzez kwasową satyrę burżuazji, militaryzmu i metropolii Porównanie Filarów Społeczeństwa, Metropolii i Zaćmienia Słońca ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż pojedyncze arcydzieło.
Przeczytaj biografię George'a Grosza na Wikipedii
#36
Christiana Schada
Zamiast prostego efektu stylistycznego, lodowa precyzja, która ujawnia napięcia społeczne i intymne, staje się dla Christiana Schada sposobem myślenia o obrazach Autoportret, hrabina Vera Wassilko oraz Agosta i Rasha opisują napięcia między obserwacją, wynalazkiem i pamięcią.
Przeczytaj biografię Christiana Schada na Wikipedii
#37
Karola Hofera
Z Parą Karl Hofer narzuca wizję opartą na cichych postaciach, których monumentalność odzwierciedla niepokój stulecia Kobieta w lustrze i Więźniowie potwierdzają jej zdolność do odnawiania poddanych bez utraty osobistej konstrukcji.
Zobacz kolekcję Karla Hofera
#38
Joanna Mammen
Jeanne Mammen przekształca niezależne spojrzenie na kobiety, kawiarnie i marginesy Berlina w kompletne słownictwo obrazkowe, od detalu do ogólnej organizacji Ona, Dwie kobiety w kawiarni i W barze dla lesbijek wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Przeczytaj biografię Jeanne Mammen na Wikipedii
#39
Antona Räderscheidta
Twórczość Antona Räderscheidta może zostać rozpoznana przez izolowane pary w geometrycznym i odczłowieczonym mieście, nigdy nie traktowanym jako formuła Między Domem nr 9 a Autoportretem, następnie z Mężczyzną i Kobietą zyskuje na intensywności i znaczeniu historycznym.
Przeczytaj biografię Antona Räderscheidta na Wikipedii
#40
Konrad Felixmuller
Conrad Felixmüller zasługuje na spojrzenie poza etykiety z energicznym rysunkiem skupionym na robotnikach, rodzinie i społeczeństwie Autoportret z synem stanowi główny punkt orientacyjny; Górnik i Portret Raoula Hausmanna ujawniają inne aspekty jego ambicji.
Przeczytaj biografię Conrada Felixmüllera na Wikipedii
#41
Rudolfa Schlichtera
W centrum swojej twórczości Rudolf Schlichter umieszcza zimne i narracyjne portrety marginalnego Berlina Portret Margot, Bertolta Brechta i Hausvogteiplatz pozwalają nam śledzić wybory bez sprowadzania artysty do znanego wizerunku.
Zobacz kolekcję Rudolfa Schlichtera
#42
Heinricha Campendonka
U Heinricha Campendonka zwierzęta i postacie zintegrowane w sieci przezroczystych kolorów organizują zarówno kompozycję, jak i relację z widzem. Od Krowy po Krajobraz ze zwierzętami, potem do Snu, język ewoluuje, zachowując wyraźną tożsamość.
Przeczytaj biografię Heinricha Campendonka na Wikipedii
#43
Adolfa Hoelzela
Kompozycja w kolorze czerwonym ujawnia esencje Adolfa Hölzela: teorię koloru, która przesuwa kompozycję podmiotu do autonomii Pokłon i Kolorowa Figura pokazują, jak te badania rozszerzają i zmieniają skalę.
Zobacz kolekcję Adolfa Hölzela
#44
Franza von Stucka
Siła Franza von Stucka tkwi w mrocznej mitologii, gdzie zmysłowość, wystrój i troska spotykają się, prowadzone z rzadką spójnością Grzech oferuje bezpośrednie wejście, podczas gdy Lucyfer i Wojna oświetlają inne wymiary.
Zobacz kolekcję Franza von Stucka
#45
Martina Schongauera
Martin Schongauer zajmuje wyjątkowe miejsce w historii sztuki w Niemczech poprzez finezję ryciny i bardzo wyraźną narrację religijną Porównanie Kuszenia św. Antoniego, Dziewicy z Krzewem Róży i Niesienia Krzyża ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż pojedyncze arcydzieło.
Zobacz kolekcję Martina Schongauera
#46
Stefana Lochnera
Zamiast prostego efektu stylistycznego, cenna słodycz, która łączy gotycką tradycję i flamandzką obserwację, staje się dla Stefana Lochnera sposobem myślenia o obrazie Ołtarz wzorów Kolonii, Dziewica z Krzakiem Róży i Sąd Ostateczny podkreślają napięcia między obserwacją, wynalazkiem i pamięcią.
Zobacz kolekcję Stefana Lochnera
#47
Hansa Burgkmaira
Portretem Hansa Schellenbergera Hans Burgkmair narzuca wizję opartą na otwartej na Włochy sztuce dworskiej, grafikach i odległych światach św. Jan do Patmos i Triumf Maksymiliana potwierdzają jego zdolność do odnawiania poddanych bez utraty osobistej konstrukcji.
Zobacz kolekcję Hans Burgkmair
#48
Hansa Holbeina Starszego
Hans Holbein Starszy przekształcił ołtarze i portrety, które towarzyszyły przejściu od gotyku do renesansu, w kompletne słownictwo obrazowe, od detalu do ogólnej organizacji Bazylika Najświętszej Marii Panny Większej, Portret Ulricha Schwarza i Ołtarz z Kaisheim wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Zobacz kolekcję Hans Holbein Starszy
#49
Lucas Cranach Młodszy
Twórczość Lucasa Cranacha Młodszego można rozpoznać po ciągłości dużego warsztatu w służbie reformacji i saskich dworów, nigdy nie traktowanego jako formuła Między Ostatnią Wieczerzą Reformatorów a Portretem Filipa Melanchtona, następnie z Alegorią Odkupienia zyskuje na intensywności i znaczeniu historycznym.
Zobacz kolekcję Lucas Cranach Młodszy
#50
Hansa von Aachen
Hans von Aachen zasługuje na to, by patrzeć poza etykiety dzięki międzynarodowej manierystycznej elegancji dostosowanej do dworskich portretów i alegorii Triumf Prawdy stanowi główny punkt orientacyjny; Bachus, Ceres i Kupidyn oraz Portret cesarza Rudolfa II ujawniają inne aspekty jego ambicji.
Zobacz kolekcję Hansa von AachenRozdział III · Stopnie od 51 do 75
Od baroku do niemieckiego romantyzmu i impresjonizmu
Malarstwo historyczne, pejzaż, portret dworski i sceny miejskie pokazują, jak domy Monachium, Berlina, Drezna, Frankfurtu i Hamburga współdziałają z Europą.
#51
Adama Elsheimera
Adam Elsheimer umieszcza małe formaty, gdzie nocny krajobraz staje się poetycką i kosmiczną przestrzenią w centrum jego twórczości Ucieczka do Egiptu, Jowisz i Merkury w Filemonie i Baucisie oraz Ogień Troi pozwalają nam podążać za wyborami bez sprowadzania artysty do słynnego obrazu.
Zobacz kolekcję Adama Elsheimera
#52
Johanna Lissa
W Johannie Lissie zmysłowy ruch i ciepły kolor odżywiany przez Wenecję i Rzym organizuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem. Od Kuszenia św. Antoniego do Apolla i Marsjasza, potem do Judyty w namiocie Holofernesa język ewoluuje przy zachowaniu wyraźnej tożsamości.
Zobacz kolekcję Johanna Lissa
#53
Georga Flegla
Martwa natura z papugą ujawnia zasadnicze elementy Georga Flegla: nową autonomię przedmiotów, pokarmów i kwiatów obserwowaną z drobiazgiem Przekąska na rybach i Martwa natura z goździkami pokazują, jak te badania rozszerzają i zmieniają skalę.
Zobacz kolekcję Georg Flegel
#54
Joachima von Sandrarta
Siła Joachima von Sandrarta tkwi w malarstwie naukowym sprzężonym z prowadzoną z rzadką spójnością pracą założycielską historyka sztuki Miesiąc Luty oferuje bezpośrednie wejście, natomiast Alegoria Pokoju i Portret Kobiety rzucają światło na inne wymiary.
Zobacz kolekcję Joachima von Sandrarta
#55
Johanna Heinricha Schoenfelda
Johann Heinrich Schönfeld zajmuje wyjątkowe miejsce w historii sztuki w Niemczech ze scenami starożytnymi i religijnymi animowanymi srebrnym światłem Porównanie Skarbu Krezusa, Triumfu Wenus i Bitwy ujawnia dzieło bardziej różnorodne niż pojedyncze arcydzieło.
Zobacz kolekcję Johanna Heinricha Schoenfelda
#56
Kosma Damian Asam
Zamiast prostego efektu stylistycznego, spektakularne połączenie fresku, architektury i światła staje się dla Kosmy Damiana Asama sposobem myślenia o obrazie Freski z Weltenburga, kościół św. Jana Nepomucena i Wniebowzięcie Maryi podkreślają napięcia między obserwacją, wynalazkiem i pamięcią.
Zobacz kolekcję Cosmas Damian Asam
#57
Antona Raphaela Mengsa
Wraz z Parnasem Anton Raphael Mengs narzuca wizję opartą na klasycyzmie archeologicznym, który reformuje europejskie malarstwo dworskie Portret Karola III oraz Perseusza i Andromedy potwierdzają jego zdolność do odnawiania swoich poddanych bez utraty osobistej konstrukcji.
Zobacz kolekcję Anton Raphael Mengs
#58
Johanna Heinricha Wilhelma Tischbeina
Johann Heinrich Wilhelm Tischbein przekształca portret intelektualny i dialog między podróżami, starożytnością i literaturą w kompletne słownictwo obrazowe, od szczegółów do ogólnej organizacji Goethe na rzymskiej wsi, Hektor przeciwstawiający się Paryżowi i Konradin Szwabski wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Zobacz kolekcję Johanna Heinricha Wilhelma Tischbeina
#59
Philippa Otto Runge’a
Twórczość Philippa Otto Runge można rozpoznać po symbolice natury skonstruowanej przez kolor, cykl i alegorię, nigdy nie traktowanej jako formuła Między Le Matinem a Les Enfants Hülsenbeck, następnie z The Three of Us zyskuje na intensywności i znaczeniu historycznym.
Zobacz kolekcję Philipp Otto Runge
#60
Karol Blechen
Carl Blechen zasługuje na to, by patrzeć poza etykiety z szybkim, nowoczesnym światłem, które odnawia romantyczny krajobraz Budowa Diabelskiego Mostu stanowi główny punkt orientacyjny; Villa d'Este Park i Rapallo Bay ujawniają inne aspekty jego ambicji.
Zobacz kolekcję Carla Blechena
#61
Karola Fryderyka Schinkla
Karl Friedrich Schinkel w centrum swojej twórczości umieszcza architektoniczne krajobrazy, w których projekt, historia i wyobraźnia spotykają się Katedra nad wodą, Średniowieczne miasto nad rzeką i Le Matin pozwalają śledzić wybory bez sprowadzania artysty do słynnego wizerunku.
Zobacz kolekcję Karla Friedricha Schinkla
#62
Carla Spitzwega
W Carlu Spitzwegu czuły humor zastosowany do samotników, małych miasteczek i wnętrz porządkuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem. Od Biednego Poety do Szczura z Biblioteki, potem do Serenady, język ewoluuje przy zachowaniu wyraźnej tożsamości.
Zobacz kolekcję Carl Spitzweg
#63
Moritza von Schwinda
Symfonia ujawnia esencje Moritza von Schwinda: opowieści, muzykę i legendy w jasnym nurcie narracyjnym Miesiąc miodowy i Król olch pokazują, jak te badania rozszerzają i zmieniają skalę.
Zobacz kolekcję Moritz von Schwind
#64
Ludwiga Richtera
Siła Ludwiga Richtera tkwi w znajomym obrazie krajobrazu i niemieckiego życia rozproszonym ilustracją, prowadzoną z rzadką spójnością Przeprawa przez Łabę oferuje bezpośrednie wejście, natomiast Procesja Ślubna na Wiosnę i Fontanna w Ariccii oświetlają inne wymiary.
Zobacz kolekcję Ludwiga Richtera
#65
Anzelma Feuerbacha
Anselm Feuerbach zajmuje wyjątkowe miejsce w historii sztuki w Niemczech z melancholijną monumentalnością, która reinterpretuje starożytność i renesans Porównanie Bankietu Platona, Ifigenii i Medei ujawnia dzieło bardziej różnorodne niż pojedyncze arcydzieło.
Zobacz kolekcję Anselm Feuerbach
#66
Hansa Thoma
Zamiast prostego efektu stylistycznego, krajobrazy południowych Niemiec obciążone pamięcią i prostotą stają się dla Hansa Thomy sposobem myślenia o obrazach Ren koło Säckingen, Autoportret z miłością i śmiercią oraz Taunuslandschaft przełamują napięcia między obserwacją, wynalazkiem i pamięcią.
Zobacz kolekcję Hans Thoma
#67
Wilhelma Trübnera
Z Lady in Grey Wilhelm Trübner narzuca wizję opartą na zwartym materiale i trzeźwym kolorze zastosowanym do portretu i krajobrazu Widok na Starnberger See i Salome potwierdzają jego zdolność do odnawiania swoich poddanych bez utraty osobistej konstrukcji.
Zobacz kolekcję Wilhelma Trübnera
#68
Franza von Lenbacha
Franz von Lenbach przekształca mroczny portret ceremonialny, który wykuwa obraz elit imperialnych w kompletne słownictwo obrazowe, od detalu do ogólnej organizacji Portret Bismarcka, Portret Ryszarda Wagnera i Autoportret wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Zobacz kolekcję Franza von Lenbacha
#69
Fritza von Uhde
Twórczość Fritza von Uhde można rozpoznać po współczesnych scenach, gdzie światło łączy codzienność i duchowość, nigdy nie traktowaną jako formuła Między Niech małe dzieci przyjdą do mnie a Posiłek, potem z Wielką siostrą zyskuje na intensywności i znaczeniu historycznym.
Zobacz kolekcję Fritz von Uhde
#70
Maks Slevogt
Max Slevogt zasługuje na to, by patrzeć poza etykiety z żywym akcentem uwagi na teatr, portrety i światło na świeżym powietrzu Piosenkarz Francisco d'Andrade stanowi główny punkt orientacyjny; Czerwona tancerka i Palmenhaus ujawniają inne aspekty jej ambicji.
Zobacz kolekcję Max Slevogt
#71
Mniejszy Ury
Lesser Ury w centrum swojej twórczości umieszcza odbicia deszczu, kawiarni i ruchu wielkiego miasta Berlin nocą, Café Bauer i Unter den Linden w deszczu pozwalają śledzić wybory bez sprowadzania artysty do słynnego wizerunku.
Zobacz kolekcję Lesser Ury
#72
Waltera Leistikowa
W Walter Leistikow jeziora i lasy zredukowane do wielkich rytmów dekoracyjnych organizują zarówno kompozycję, jak i relację z widzem Od Grunewaldsee do Soir au Schlachtensee, następnie do Maison au bord du lac język ewoluuje przy zachowaniu wyraźnej tożsamości.
Zobacz kolekcję Walter Leistikow
#73
Heinricha von Zugela
Wołowina w orce ujawnia esencje Heinricha von Zugela: światło i ruch obserwowane w stadach i pracy na wsi Owce w deszczu i przez las pokazują, jak te badania rozszerzają i zmieniają skalę.
Zobacz kolekcję Heinricha von Zugela
#74
Franza Xavera Winterhaltera
Siła Franza Xavera Winterhaltera tkwi w kosmopolitycznej elegancji, która określa obraz europejskich dworów, prowadzonych z rzadką spójnością Cesarzowa Eugenia w otoczeniu swoich dam oferuje bezpośrednie wejście, natomiast Portret Sissi i Florindy rzuca światło na inne wymiary.
Zobacz kolekcję Franz Xaver Winterhalter
#75
Eduarda von Grutznera
Eduard von Grützner zajmuje wyjątkowe miejsce w historii sztuki w Niemczech ze scenami mnichów i wnętrzami oddanymi z narracyjną wirtuozerią Porównanie Degustacji, Falstaffa i W piwnicy klasztornej ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż pojedyncze arcydzieło.
Zobacz kolekcję Eduarda von GrutzneraRozdział IV · Stopnie od 76 do 100
Od późnego ekspresjonizmu do sceny współczesnej
ZERO, sztuka nieformalna, realizm kapitalistyczny, neoekspresjonizm i Nowa Szkoła Lipska rozszerzają historię Niemiec na aktualne praktyki koloru i obrazu.
#76
Alberta Weisgerbera
Zamiast prostego efektu stylistycznego, synteza współczesnego koloru, portretu i kompozycji religijnej staje się dla Alberta Weisgerbera sposobem myślenia o obrazach Absalom, Procesja Świętego Sebastiana i Autoportret przełamują napięcia między obserwacją, wynalazkiem i pamięcią.
Zobacz kolekcję Alberta Weisgerbera
#77
Christiana Rohlfa
Wraz z Tournesolami Christian Rohlfs narzuca wizję opartą na wyzwolonym i niemal przezroczystym kolorze zastosowanym do kwiatów i krajobrazów Datura i Maisons à Soest potwierdzają jego zdolność do odnawiania swoich poddanych bez utraty osobistej konstrukcji.
Zobacz kolekcję Christian Rohlfs
#78
Maxa Pechsteina
Max Pechstein przekształca odważny kolor inspirowany wybrzeżami, ciałami i kulturami Pacyfiku w kompletne słownictwo obrazkowe, od detalu do ogólnej organizacji Pod drzewami Pęcheurs i Palau Triptyque wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Zobacz kolekcję Max Pechstein
#79
Ludwiga Meidnera
Twórczość Ludwiga Meidnera może być rozpoznawalna przez apokaliptyczne miasta i autoportrety skrzyżowane pilnością, nigdy nie traktowane jako formuła Między Apokaliptycznym Krajobrazem a Miastem w ogniu, następnie z Autoportretem zyskuje na intensywności i znaczeniu historycznym.
Przeczytaj biografię Ludwiga Meidnera na Wikipedii
#80
Elfriede Lohse-Wächtler
Elfriede Lohse-Wächtler zasługuje na spojrzenie poza etykiety z bezpośrednimi portretami osób zmarginalizowanych i własną bezbronnością Autoportret stanowi główny punkt orientacyjny; Lissy i Patient ujawniają inne aspekty jej ambicji.
Zobacz kolekcję Elfriede Lohse-Wächtler
#81
Anita Ree
Anita Rée w centrum swojej twórczości umieszcza cichą precyzję, która łączy portret, śródziemnomorski krajobraz i tożsamość Autoportret, Kobieta z papugą i Gardłem w pobliżu Pians pozwalają śledzić wybory bez sprowadzania artysty do słynnego wizerunku.
Zobacz kolekcję Anita Rée
#82
Józefa Albersa
W Josef Albers metodyczne doświadczenie interakcji koloru i percepcji organizuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem. Od Hołdu do kwadratu do Wariantu/Adobe, następnie do Konstelacji Strukturalnej, język ewoluuje przy zachowaniu wyraźnej tożsamości.
Przeczytaj biografię Josefa Albersa na Wikipedii
#83
Wols
It's All Over ujawnia istotę Wolsa: mikroskopijną linię i niestabilną materię na granicy znaku Miasto i Błękitny Upiór pokazują, jak te badania rozszerzają i zmieniają skalę.
Zobacz kolekcję Wols
#84
Mrugające Palermo
Siła Blinky Palermo tkwi w kolorze uwalnianym z podwozia w tkaninach, przedmiotach i muralach, napędzanym rzadką spójnością Stoffbilder oferuje bezpośrednie wejście, natomiast To the People of New York City oraz Blue Disc and Staff oświetlają inne wymiary.
Przeczytaj biografię Blinky Palermo na Wikipedii
#85
Ernsta Wilhelma Nay’a
Ernst Wilhelm Nay zajmuje wyjątkowe miejsce w historii sztuki w Niemczech poprzez kolor zorganizowany w płyty, rytmy i napięcia przestrzenne Porównanie Fugale Bilder, Scheibenbilder i Augenbilder ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż pojedyncze arcydzieło.
Przeczytaj biografię Ernsta Wilhelma Naya na Wikipedii
#86
Otto Piene’a
Zamiast prostego efektu stylistycznego, światło, ogień i powietrze użyte jako materiały do rozszerzonego obrazu stają się dla Otto Piene sposobem myślenia o obrazach Lichtballett, Feuerbild i Olympic Rainbow przełamują napięcia między obserwacją, wynalazkiem i pamięcią.
Przeczytaj biografię Otto Piene'a na Wikipedii
#87
Heinza Macka
Wraz z Sahara Project Heinz Mack narzuca wizję opartą na wibracji światła na reliefy, kolory i instalacje Lichtrelief i Chromatische Konstellation potwierdzają jego zdolność do odnawiania poddanych bez utraty osobistej konstrukcji.
Przeczytaj biografię Heinza Macka na Wikipedii
#88
Gunthera Ueckera
Günther Uecker przekształca gwóźdź, cień i ruch przekształcone w aktywne powierzchnie w kompletne słownictwo obrazkowe, od detalu do ogólnej organizacji Pole gwoździ, New York Dancer i Black Rain wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Przeczytaj biografię Günthera Ueckera na Wikipedii
#89
Sigmara Polke
Twórczość Sigmara Polke można rozpoznać po ironii obrazów medialnych i nieustannych eksperymentach z mediami, nigdy nie traktowanymi jako formuła Między Dziewczynami a Wyższym Dowództwem Istot, następnie ze Strażnicą zyskuje na intensywności i historycznym zasięgu.
Przeczytaj biografię Sigmara Polke na Wikipedii
#90
Markusa Lüpertza
Markus Lüpertz zasługuje na spojrzenie poza etykiety z heroicznym i niejednoznacznym obrazem, który powraca do motywów i mitów historycznych Deutsche Motive jest głównym punktem orientacyjnym; Dithyrambe i Arcadia ujawniają inne aspekty jego ambicji.
Przeczytaj biografię Markusa Lüpertza na Wikipedii
#91
AR Pencka
AR Penck w centrum swojej pracy umieszcza schematyczne figury, które przekształcają politykę i komunikację w znaki Standard, Weltbild i Systembild pozwalają śledzić wybory bez sprowadzania artysty do znanego wizerunku.
Przeczytaj biografię A.R. Pencka na Wikipedii
#92
Joerga Immendorffa
W Joerg Immendorff gęsta scena obrazkowa, która kwestionuje niemiecki podział i rolę artysty, porządkuje zarówno kompozycję, jak i relację z widzem. Od kawiarni niemieckiej po Hört auf zu malen, następnie do Naht język ewoluuje, zachowując jasną tożsamość.
Przeczytaj biografię Joerga Immendorffa na Wikipedii
#93
Martina Kippenbergera
Martin, ab in die Ecke ujawnia istotę Martina Kippenbergera: autodeprecjację i zawłaszczenie użyte przeciwko bohaterskiemu statusowi artysty Bar paryski i Szczęśliwy koniec Ameriki Franza Kafki pokazują, jak te badania rozszerzają i zmieniają skalę.
Przeczytaj biografię Martina Kippenbergera na Wikipedii
#94
Neo Raucha
Siła Neo Raucha tkwi w enigmatycznych opowieściach, gdzie socjalistyczny realizm, marzenia i historia nakładają się na siebie, prowadzonych z rzadką spójnością Die Fuge oferuje bezpośrednie wejście, podczas gdy Vater i Der Rückzug rzucają światło na inne wymiary.
Przeczytaj biografię Neo Raucha na Wikipedii
#95
Alberta Oehlena
Albert Oehlen zajmuje wyjątkowe miejsce w historii sztuki w Niemczech poprzez celowo niestabilną abstrakcję, która wystawia malarstwo na próbę Porównanie Computer Paintings, Baumbilder i Untitled 1994 ujawnia dzieło bardziej zróżnicowane niż pojedyncze arcydzieło.
Przeczytaj biografię Alberta Oehlena na Wikipedii
#96
Daniela Richtera
Zamiast prostego efektu stylistycznego, elektryczny kolor zastosowany do historii, tłumów i konfliktów staje się dla Daniela Richtera sposobem myślenia o obrazach Tarifa, Phienox i Lonely Old Slogan przełamują napięcia między obserwacją, wynalazkiem i pamięcią.
Przeczytaj biografię Daniela Richtera na Wikipedii
#97
Katarzyna Grosse
Katharina Grosse narzuca architekturze i krajobrazowi wizję opartą na kolorze spryskanym poza obrazem. Rockaway! i To zaprowadziło moją matkę na ścianę potwierdzają jego zdolność do odnawiania swoich bohaterów bez utraty osobistej konstrukcji.
Przeczytaj biografię Kathariny Grosse na Wikipedii
#98
Rosemarie Trockel
Rosemarie Trockel przekształca precyzyjną krytykę kategorii artystycznych i społecznych za pomocą wielu mediów w kompletne słownictwo obrazowe, od szczegółów do ogólnej organizacji Obrazy z dzianin, Cogito, ergo sum i A Cosmos wyraźnie zaznaczają tę ewolucję.
Przeczytaj biografię Rosemarie Trockel na Wikipedii
#99
Norberta Bisky’ego
Twórczość Norberta Bisky'ego mogą rozpoznać świetliste i fragmentaryczne ciała, które konfrontują się z utopią, przemocą i mediami, nigdy nie traktowanymi jako formuła Między Fernzünder i Vertigo, potem z Pompą, zyskuje na intensywności i znaczeniu historycznym.
Przeczytaj biografię Norberta Bisky'ego na Wikipedii
#100
Jonathana Meese’a
Jonathan Meese zasługuje na to, by patrzeć poza etykiety dzięki teatralnej i prowokacyjnej mitologii, która łączy malarstwo, instalację i performans Die Diktatur der Kunst stanowi główny punkt orientacyjny; dr No i Parsifal ujawniają inne aspekty jego ambicji.
Przeczytaj biografię Jonathana Meese na WikipediiŹródła i trasy
Przedłuż wizytę do malarstwa niemieckiego
Daty, szkoły i zabytki porównano z zasobami niemieckich muzeów, w których zachowały się główne zespoły Dürera, Fryderyka, ekspresjonizmu, Bauhausu i sztuki powojennej.
Poznaj reprodukcję alfa
Malarstwo niemieckie zamienia historię w doświadczenie wizualne
Od dokładnej linii Dürera do milczenia Friedricha, od ekspresjonistycznego koloru do rozmytych obrazów Richtera, ta historia posuwa się do przodu w przesunięciach Każde pokolenie podejmuje portret, krajobraz, ciało lub pamięć zbiorową, aby zapytać, co obraz może pokazać - i co powinien pozostawić otwarte.
Aby wybrać reprodukcję, zacznij od pożądanej atmosfery: precyzji Dürera, wzniosłości Friedricha, poezji Klee, energii Marca, struktury Kandinsky'ego czy niejednoznaczności Richtera.kwalifikujące się pliki prowadzą bezpośrednio do zweryfikowanych zbiorów sklepu.
0 komentarze