Autoportret Rembrandta z 1655 roku
Beret, podwyższony kołnierz i twarz ukształtowane ciepłym światłem: w tym małym formacie Rembrandt przekształca dojrzałość w cichy autorytet Obraz wydaje się bezpośredni, ale jego data, oprawa i kostium wymagają precyzyjnego odczytania.
Beret kształtuje nowy obraz dojrzałości
Autoportret edynburski nie jest ani studium grymasu jak te z lat 20., ani światową proklamacją jak obraz z 1640 roku Rembrandt koncentruje swoją sztukę na trzech elementach: czarnym berecie, który poszerza sylwetkę głowa, podwyższony kołnierz stabilizujący biust i elastyczne światło, które uwidacznia fakturę dojrzałej twarzy, nie przekształcając jej w spektakl.
Jego bezpośrednie spojrzenie wytwarza silną bliskość, Jednak praca nie jest fotografią nastroju malarza Kostium jest wybierany, oprawa jest konstruowana, a powierzchnia hierarchiczna Dojrzałość staje się zatem mniejszym przyznaniem problem biograficzny niż obrazowy: jak sprawić, by wiek, obecność i status artysty były odczuwalne w bardzo ciasnej przestrzeni?
Sześć punktów odniesienia przed spojrzeniem
Niekompletna data
National Galleries Scotland transkrybuje datę „165 [5]": ostatni numer zachowuje się ostrożnie, chociaż muzeum przedstawia dzieło jako pochodzące z 1655 roku.
Mały format
Przy 53 × 43 cm obraz nawiązuje bliską relację Twarz zajmuje prawie całe dostępne pole.
Praca autografu
Oficjalne zawiadomienie podaje Rembrandta jako autora Nie ma uzasadnienia dla przedstawiania go jako kopii lub produkcji warsztatowej.
Historyczna pożyczka
Praca należy do pożyczki Bridgewater Collection Loan i ma numer NGL 072.46 w szkockiej kolekcji.
Beret artysty
Już z mody w XVII wiekue stulecie, beret przypomina mistrzów XVI wiekue wieku i staje się powracającym znakiem wizualnym dla Rembrandta.
Twarz bez pochlebstw
Różowe, szare, brązowe odcienie i jasne akcenty rejestrują wiek bez wymazywania asymetrii i wygładzania skóry.
1652 przygotowuje trzeźwość z 1655 roku
Wielki wiedeński autoportret z 1652 roku ponownie wprowadził Rembrandta do własnego malarstwa po kilku latach bez znanego wielkiego malowanego autoportretu Ręce na biodrach, brązowe ubranie i frontalność tworzą szeroki, niemal obraz monumentalny.zniknęły cenne dodatki z 1640 roku: pewność siebie pochodzi teraz z masy ciała i stabilności pozy.
W Edynburgu ta strategia się zaostrza Ramiona nie są już potrzebne; beret i kołnierz wystarczą, aby stworzyć architekturę wokół głowy Widz przechodzi od konfrontacji z ciałem do spotkania twarzą w twarz z spojrzeniem. Trzeźwość nie oznacza zatem utraty ambicji Pokazuje, że Rembrandt może skoncentrować tę samą władzę w formacie czterokrotnie mniejszym.
Porównanie to umożliwia również oparcie się zbyt biograficznej lekturze Trudności finansowe zaczęły nas ciążyć w latach 50., ale ani postawa z 1652 r., ani spojrzenie z 1655 r. nie stanowiły dowodu porażki Są to rozwiązania malarskie, produkowane do zobaczenia i zapewne docenione przez kolekcjonerów.
Pięć obrazów między sukcesem a późnym stylem
Artysta przyjechał
Pozycja zapożyczona od Tycjana i Rafaela, cenny kostium, mistrzostwo społeczne.
Trzeźwe ciało
Frontalność, ręce na biodrach i stłumiona odzież warsztatowa.
Dojrzała twarz
Czarny beret, podwyższony kołnierz i bliskość małego formatu Edynburga.
Materia wzmacnia
Frick, Washington i Met mnożą drabiny i impasto.
Praca pozostaje
Narzędzia, skrucha i swoboda powierzchni strukturyzują ostatnie obrazy.
Światło nie oświetla w ten sam sposób
Światło pochodzi z lewej strony obrazu i skupia się na czole, grzbiecie nosa, policzku i ustach Nie wycina twarzy jak projektor teatralny; postępuje przez przejścia Obszary świetlne pozostają ciepłe, mieszanie kremowego, różowego i ochrowego, podczas gdy półzielonkawe lub szare odcienie zapobiegają jednolitości miąższu.
Cieniowana strona nie jest pusta Przezroczyste brązy odsłaniają budowę policzka, oka i narodziny brody Ta ekonomia wymaga od widza powolnego patrzenia: z daleka twarz wydaje się być cała; z bliska rozkłada się na dotyki, rozmazy i nieciągłe akcenty.
Malarz traktuje też nierówno oba oczy Jedno bardziej łapie światło, drugie pozostaje bardziej pochłonięte cieniami Ta asymetria nadaje spojrzeniu jego ruchliwość Może się wydawać introspekcyjna, poważna lub uważna, ale żadna pojedyncza emocja nie wyróżnia się jako fakt.
Dwa małe autoportrety, dwa podpory i dwa datowania
Edynburg
Olej na płótnie, 53 × 43 cm, data przepisana "165 [5]", Bridgewater Collection Loan Czarny beret i podwyższony kołnierz rysują twardą sylwetkę wokół twarzy.
Wiedeń
Olej na drewnie orzechowym, 48,8 × 40,5 cm, około 1655 -1657 według aktualnej niemieckiej noty z KHM Muzeum podaje również, że format został później zredukowany.
Te dwa obrazy są zbliżone skalą, dojrzałością modelu i prostotą stroju Ich internetowy nakład pod tytułami rodzajowymi - "mały autoportret", "autoportret z beretem", "Rembrandt około 1655" - sprzyja zamieszanie Dla ich rozróżnienia decydujące znaczenie ma podpora: płótno w Edynburgu, orzech w Wiedniu Wymiary i numer inwentarza uzupełniają identyfikację.
Słowo „1655" oznacza tutaj dzieło Edynburga; nie może przekształcać wszystkich sąsiednich datowań w pewniki.
Stary nakrycie głowy, a nie tylko codzienny dodatek
Rembrandt często nosi w autoportretach berety, kapelusze i nakrycia głowy Metropolitan Museum wspomina, że aksamitna czapka pojawia się na kilku jego wizerunkach, natomiast Rijksmuseum zauważa, że tego typu nakrycia głowy był już związany z modą starożytną, dla niego beret funkcjonuje jako instrument wizualnej wariacji i jako znak artysty.
W 1640 ukończył wystawny strój inspirowany mistrzami renesansu, Pomagał przedstawić malarza jako równego Tycjanowi lub Rafaelowi W 1655 czarna tkanina wchłonęła więcej światła i pasowała do ciemnego płaszcza Jej szeroka forma nie głosi już luksusu; otacza głowę i nadaje szerokość bardzo bliskiemu obrazowi.
Byłoby więc przesadą automatyczne rozpoznawanie dokładnego stroju noszonego każdego dnia w warsztacie Beret może być prawdziwy i dostępny, odgrywając jednocześnie rolę historyczną i symboliczną Rembrandt nie patrzy tylko na siebie: wybiera sposób, w jaki powinien pojawić się malarz.
Trzy przedłużenia terminu zapadalności
Płótno edynburskie nie jest więc epizodem odosobnionym Znajduje się na początku sekwencji, gdzie Rembrandt zmienia skalę, kostium i gęstość farby bez porzucania twarzą w twarz Dojrzałość nie daje ani jednej formuły: otwiera kilka rozwiązań, od cichej bliskości po monumentalność.
Krótka paleta, bardzo aktywna powierzchnia
Obraz oparty jest na zmniejszonym zakresie: czarno-brązowy beretu, ciepłe ziemie szaty i tła, stłumiona czerwień, krem, róż i szarość w skórze Ta ekonomia sprawia, że każda odmiana jest znacząca Lekki akcent na nosie postępuje; A zimny półton pustoszy policzek; czerwona obwódka ogrzewa całość, nie stając się ozdobną.
Materiał nie wydaje się wszędzie jednakowo wykończony Twarz poświęca najwięcej uwagi, natomiast ubiór i tło mogą być bardziej syntetyczne Ten kontrast nie jest zaniedbaniem: kieruje wzrokiem Rembrandt go buduje obecność według stopni precyzji i grubości, a nie jednolitego wykończenia.
Co postrzega oko
Widoczne akcenty, wyblakłe przejścia, kontury wchłaniane przez cień, ciepłe światło i koncentracja pracy wokół oczu, nosa i ust.
Czego unikać wymyślania
Bez dokumentacji technicznej opublikowanej specjalnie dla każdego obszaru pracy nie należy podawać dokładnego składu pigmentów ani przypisywać każdej nieprawidłowości skrusze.
Od beretu do malarza w akcji
W Kenwood artysta pojawia się z paletą, pędzlami i uchwytem przed dwoma okrągłymi kształtami, których znaczenie pozostaje przedmiotem dyskusji.Nakrycie głowy pozostaje, ale tożsamości zawodowej nie trzeba już sugerować samodzielnie: narzędzia uwidocznić Większe ciało i jasne tło nadają obrazowi szerokość, którą mały edynburski obraz skoncentrował w głowie.
Porównanie ujawnia zasadniczą ciągłość W obu pracach autorytet nie zależy od uśmiechu, honorowej dekoracji czy luksusowego wnętrza Wynika z kontroli pozy i malarstwa Rembrandt może wyglądaj na trzeźwego, starego lub ubranego do pracy, nie rezygnując z bycia częścią historii sztuki.
Kręgi zostały zbliżone do legendy Giotta, zdolnej do prześledzenia doskonałej formy, ale English Heritage utrzymuje interpretację otwartą, Ta ostrożność dotyczy również Edynburga: spojrzenie wzywa nas, nie podając psychologicznej legendy, którą czasami chcielibyśmy mu narzucić.
Co ustala tabela - i co tylko sugeruje
Ustalone fakty
- National Galleries Scotland przypisuje tę pracę Rembrandtowi.
- W zawiadomieniu zapisano datę „165[5]".
- Podpora jest płótnem, a obraz ma wymiary 53 × 43 cm.
- Praca przechowywana jest w Edynburgu w ramach pożyczki Bridgewater Collection.
- Malarz nosi ciemny beret i ubranie z podwyższonym kołnierzem.
Ostrożne interpretacje
- Beret może potwierdzić tożsamość artysty i przypomnieć dawnych mistrzów.
- Wygląd może wydawać się poważny, uważny lub introspekcyjny, bez udowodnienia żadnych emocji.
- Ślady wieku mogą uczestniczyć w strategii prawdy obrazkowej przeznaczonej dla amatorów.
- Sytuacja finansowa Rembrandta rzuca światło na kontekst, ale nie tłumaczy automatycznie wyrażenia.
- Bliskość autoportretów z lat 1657 -1659 napędza chronologiczną debatę bez anulowania ogłoszenia o muzeum.
W 1669 roku właz pozostał konstrukcją
WAutoportret w wieku 63 latnamalowany rok śmierci Rembrandt zachowuje beret i ciemny płaszcz, ale materiał jest bardziej swobodny, a biust luźniejszy Galeria Narodowa pokazała przez prześwietlenie, że podczas egzekucji zmieniły się ręce i nakrycie głowy Nawet przed lustrem artysta nigdy nie kopiuje biernie.
Obraz edynburski ogłosił już tę logikę: kostium zredukowany do kilku mszy, światło skoncentrowane na twarzy i wyraz niemożliwy do przetłumaczenia jednym słowem Czternaście lat później farba staje się grubsza, ale problem pozostaje ten sam - stworzenie wiarygodnej obecności bez zamykania jej znaczenia.
Dojrzałości roku 1655 nie należy zatem odczytywać jako przybycia nieruchomego Wyznacza próg Rembrandt znalazł obraz na tyle prosty, że mógł go dalej przekształcić, aż do ostatnich miesięcy swojego życia.
Osiem autoportretów do zlokalizowania 1655
| Data | Praca | Instytucja | Funkcja beretu lub nakrycia głowy | Do oglądania |
|---|---|---|---|---|
| 1640 | Autoportret w wieku 34 lat | Galeria Narodowa | Prestiż historyczny | Instalacja, uchwyt, parapet |
| 1652 | Wielki Autoportret | KHM, Wiedeń | Trzeźwa fryzura na przednim ciele | Ręce do bioder, sylwetka |
| 165[5] | Autoportret | Szkocka Galeria Narodowa | Czarna ramka wokół twarzy | Oczy, szyjka macicy, przejścia skórne |
| około 1655 -1657 | Mały autoportret | KHM, Wiedeń | Codzienna bliskość | Obsługa orzecha włoskiego, zredukowany format |
| 1658 | Autoportret monumentalny | Kolekcja Fricka | Beret o dużej władzy | Drabina, laska, złoty garnitur |
| 1659 | Autoportret | Narodowa Galeria Sztuki | Przerobiony ciemny beret | Obroża uniesiona, ręce splecione |
| 1660 | Autoportret | Muzeum Metropolitalne | Kapelusz na rzeźbionym materiale | Impasto i nacięcia |
| 1669 | Autoportret w wieku 63 lat | Galeria Narodowa | Beret i ostatnia rola zbudowana | Pokuty, twarz, ręce |
Cztery kroki, aby podążać za tą ewolucją
Warunki wiszące mogą ulec zmianie: zawsze sprawdzaj stronę muzeum przed podróżą.
Edynburg
Szkocka Galeria Narodowa wystawia autoportret NGL 072.46 wypożyczony z kolekcji Bridgewater.
Wiedeń
W Kunsthistorisches Museum zachował się duży autoportret z 1652 r. i mały panel z lat 1655-1657.
Nowy Jork i Waszyngton
Frick, Metropolitan Museum i NGA pozwalają nam porównywać rozwiązania z lat 1658-1660.
Londyn
Kenwood House zachowuje oba kręgi; Galeria Narodowa prezentuje 63-letni autoportret.
Jak oglądać autoportret z 1655 roku
Zacznij od sylwetki
Spójrz, jak beret i kołnierz tworzą dwie ciemne masy wokół jaśniejszej twarzy.
Porównaj dwoje oczu
Zwróć uwagę na ich różnicę w ostrości i świetle, zanim nazwiesz emocję.
Temperatury toru
Róże punktowe, ochry, szarości i brązy: skóra nigdy nie ma jednolitego koloru.
Zmień odległość
Z bliska obserwuj klucze; cofając się, zobacz, jak stają się ciałem i ponownie patrz.
Sprawdź rolę kostiumu
Zapytaj, co beret dodaje do tożsamości zawodowej malarza.
Oddzielny dowód i narracja
Odróżnij datę, wsparcie i wymiary od założeń o smutku lub dumie.
Znajdź dokładnie autoportret Edynburga
Sklep oferuje reprodukcję odpowiadającą pracy NGL 072.46 ze Scottish National Gallery, Ogólna kolekcja pozwala nam następnie porównać tę trzeźwą dojrzałość do młodzieńczych autoportretów, obrazów studyjnych i późnych prac.
Zobacz reprodukcję Autoportretu z 1655 rokuPoznaj autoportrety RembrandtaFAQ o autoportrecie Rembrandta z 1655 roku
Gdzie jest autoportret Rembrandta z 1655 roku?
Jest przechowywany w Scottish National Gallery w Edynburgu, wypożyczony z Bridgewater Collection, pod numerem NGL 072.46.
Czy data 1655 jest pewna?
Muzeum dokonuje transkrypcji daty "165 [5]", ze nawiasami wokół ostatniego numeru, Przedstawia dzieło jako pochodzące z 1655 roku, jednocześnie uwidaczniając tę niepewność czytania.
Jakie są wymiary i technika?
To olej na płótnie Obraz ma wymiary 53 × 43 cm zgodnie z instrukcjami National Galleries Scotland.
Dlaczego Rembrandt nosi beret?
Beret, już stary w XVII wiekue siecle, pozwala mu na dialog z wizerunkiem mistrzów renesansu i staje się powracającym znakiem jego tożsamości jako artysty.
Czy zdjęcie pokazuje Rembrandta smutnego?
Spojrzenie może wydawać się poważne lub introspektywne, ale obraz nie dowodzi konkretnej emocji Kostium, światło i poza są skonstruowane.
Czy to ten sam obraz, co Mały Autoportret Wiednia?
Nr Edynburg trzyma olej na płótnie o wymiarach 53 × 43 cm; Wiedeń ma olej na orzechu włoskim o wymiarach około 48,8 × 40,5 cm datowany na około 1655 -1657.
Czy przypisanie Rembrandtowi jest kwestionowane?
Obecna notatka National Galleries Scotland przypisuje to Rembrandtowi Główna niepewność, o której tu mowa, dotyczy głównie dokładnego odczytania daty.
Czy w sklepie jest dokładna reprodukcja?
Tak. produkt, do którego link znajduje się w artykule, odpowiada autoportretowi z Edynburga NGL 072.46 i identyfikuje go jako dzieło Rembrandta.
Kontynuuj z Rembrandtem
Odniesienia muzealne i instytucjonalne
- Galerie Narodowe Szkocja - Autoportret, 165[5], NGL 072.46
- Muzeum Kunsthistorisches - Wielki Autoportret, 1652
- Muzeum Kunsthistorisches - Mały autoportretokoło 1655 -1657
- Kolekcja Fricka - Autoportret, 1658
- Narodowa Galeria Sztuki - Autoportret, 1659, uwaga techniczna
- Metropolitalne Muzeum Sztuki - Autoportret, 1660
- Dziedzictwo angielskie - Autoportret z dwoma kręgami
- Galeria Narodowa - Autoportret w wieku 63 lat, 1669
Dziewięć reprodukcji treści artykułu jest różnych i jest serwowanych z biblioteki medialnej Shopify.
0 komentarze