1593 -1678 · Antwerpia, barok flamandzki i kultura przysłowiowa

Popularne uczty, przysłowia rodzinne, mitologia cielesna i rozległe oprawy czynią Jacoba Jordaensa jednym z trzech wielkich mistrzów flamandzkiego baroku, obok Rubensa i Van Dycka.

Jacob Jordaens urodził się w Antwerpii w 1593 roku w rodzinie handlarzy suknem, W 1607 roku wszedł do pracowni Adama van Noorta, mistrza związanego również z wykształceniem Rubensa, Otrzymany w cechu Saint-Luc w 1615 roku jako malarz tempery i akwareli, Jordaens poślubił Catharinę van Noort, córkę swojego mistrza, w następnym roku W przeciwieństwie do Rubensa i Van Dycka nie poprowadził wielkiej podróży po Włoszech Odkrył starożytność, Caravaggio i renesans poprzez kolekcje, ryciny, a zwłaszcza poprzez wypełniony niezwykły obieg modeli w Antwerpii.Jego pierwsze oświetlone obrazy powierzchniowe przejęły, które bliskość, Jego pierwsze. staje się jego marką W Satyrze i chłop starożytna bajka wchodzi do kuchni flamandzkiej; gesty, jedzenie i ekspresja dają przysłowie popularne dowody Król pije przekształca święto Objawienia Pańskiego w eksplozję głosów, śmiechu i spojrzeń W miarę śpiewania starszych, młoda sztuka pokazuje, jak zachowania są przekazywane z pokolenia na pokolenie, z ironią, która jest zarówno radosna, jak i krytyczna Jordaens często wykorzystuje swoją rodzinę jako modele, co nadaje jego scenom niezwykłą indywidualność Maluje także ołtarze, portrety, tematy mitologiczne i kompozycje dramatyczne, takie jak Prometeusz przykuty. Jego warsztat produkuje pudełka gobelin i odpowiada na główne zamówienia międzynarodowe Jordaens współpracował na planach Torre de la Parada, pracował dla Greenwich i dla królowej Szwecji Krystyny, Po śmierci Rubensa w 1640 roku następnie Van Dycka w 1641 roku, stał się głównym aktywnym malarzem w Antwerpii, a jego pomnik został przekształcony w protestantyzm w katolickim mieście, mimo to kontynuował zamówienia religijne i publiczne aż do zaawansowanego wieku Zmarł w Antwerpii w 1678 roku Jego władza była spowodowana tym wyjątkowym zjednoczeniem między barokową monumentalnością a znajomym doświadczeniem. Zginął w Antwerpii w 1678. Jego moc była spowodowana tym osobliwym związkiem między barokiem a Antwerpii.

Jordaens łączy wszystko w jedną całość: mit wchodzi do kuchni, przysłowie staje się portretem rodzinnym, a duży barokowy obraz nabiera hałaśliwego ciepła antwerpskiego stołu.