Rodzaju 25 -50 · Podstęp, wygnanie, wizja, walka i pojednanie

Od błogosławieństwa uzyskanego od Izaaka po walkę z aniołem Jakub przechodzi przez historię przemian, zanim otrzyma imię Izrael.

Jakub jest jedną z wielkich narracyjnych postaci Księgi Rodzaju Syn Izaaka i Rebeki, brat bliźniak Ezawa, wykupił pierworodztwo, po czym sprytnie uzyskał ojcowskie błogosławieństwo przeznaczone dla brata Zmuszony do ucieczki, marzy o Betel drabiny łączącej ziemię i niebo, przemierzanej przez anioły Ta wizja przekształca miejsce snu i niepewności w przestrzeń obietnicy W Turner drabina staje się niemal niematerialnym zjawiskiem światła Po lata spędzone z Labanem Jakub wraca z rodziną i stadami Noc przed spotkaniem z Ezawem zmaga się do świtu z tajemniczą istotą, człowiekiem, aniołem lub boską manifestacją w zależności od interpretacji Ranny na biodrze, ale odmawiając puszczenia przeciwnika bez błogosławieństwa, otrzymał imię Izrael Delacroix nadaje tej walce monumentalną siłę fizyczną; Rembrandt czyni z niej niejasne uścisk, w którym wydaje się, że toczy się walka i błogosławieństwo zamieszanie Cykl kończy się pojednaniem z Ezawem, następnie przekazaniem kolejnym pokoleniom W Błogosławieństwie synów Józefa Rembrandt ukazuje starszego Jakuba prowadzącego ręce nad Efraimem i Manassesem TAM malarstwo przekształca w ten sposób jego historię w wewnętrzną podróż: historię człowieka, który podbija, przegrywa, podróżuje, zmaga się i w końcu uczy się przekazywać. Wybór „Jakuba" w szczególności porównuje Walkę Jakuba z Aniołem i Wizją ze skali Jakuba Jego lektura sprzyja atmosferze.

Jakub zmienia imię po całonocnych zmaganiach: jego tożsamość nie jest mu po prostu dana, rodzi się z próby i błogosławieństwa.