aktywny około 1490 -1525/1526 · Wenecja opowiedziana w świetle

Procesje, święte legendy i szczegóły laguny czynią Vittore Carpaccio wielkim gawędziarzem malarskim weneckiego renesansu.

Vittore Carpaccio urodził się prawdopodobnie w Wenecji około 1460 -1465 i zmarł w 1525 lub 1526 Jego prawdziwe imię, Scarpazza, zostało zlatynizowane jako Carpathius w kilku podpisach Bez wątpienia wyszkolony w otoczeniu Lazzaro Bastianiego, głównie przyswoił światło, kolor i przestrzeń Giovanniego Belliniego Jego kariera rozkwitła w służbie scuole, świeckich bractw, które zleciły rozległe cykle narracyjne dla swoich pomieszczeń Między 1490 a 1495 rokiem, Stories of Saint Ursula narzucił swój talent jako reżyser. Sen o świętej Urszuli roślinie zawiesza działanie mebla: Wyjazd narzeczonych, architektura, tłumy, stroje i statki wręcz przeciwnie konstruują bogatą historię, czytelną nawet w jej epizodach wtórnych Carpaccio chętnie przenosi starożytne legendy do Wenecji swoich czasów Św. Jerzy zabijający smoka staje się tym samym heroicznym widowiskiem o niemal teatralnej precyzji, podczas gdy cykle świętego Hieronima i Albańczyków mieszają oddanie, egzotykę i miejską obserwację Dwie weneckie damy i Polowanie na lagunie, fragmenty teraz oddzielone od tego samego zespołu, łączą domowe oczekiwania z odległymi działaniami laguny Psy, ptaki, tkaniny, wazony i maleńkie gesty nabierają siły narracja W ostatnich latach Carpaccio pracował także dla miast Adriatyku i malował ołtarze i obrazy nabożne Jej perspektywa czasami pozostaje celowo bajeczna: nie kopiuje miasta, organizuje je jak scenę, w której codzienne życie uwiarygadnia cudowne. Wybór „Vittore Carpaccio" w szczególności porównuje Sen o świętej Urszuli i świętym Jerzym zabijającym smoka. Jego lektura sprzyja światłu.

Carpaccio opowiada o sacrum rzeczami świata: okno, kostium, pies lub gondola stają się cichymi aktorami historii.