1903 -1908 · Laguna, San Trovaso i akwarela neoimpresjonistyczna

W Wenecji Cross rozjaśnia swoją metodę: żagle, mosty i zachody słońca rozkładają się na przezroczyste akcenty, w których woda i niebo wymieniają kolory.

Henri-Edmond Cross udał się do Wenecji w 1903 roku po czym wrócił tam w 1908 roku Założony od 1891 roku w Saint-Clair, niedaleko Lavandou, następnie w pełni opanował język neoimpresjonistyczny rozwijany obok Signac Laguna oferuje mu wzór inny niż wybrzeże Var ale równie sprzyjający odbiciom W Scene marine łodzie pod Wenecją lekkie żagle, woda i odległa architektura są sugerowane przez akwarelę umieszczoną na grafitowym rysunku Most San Trovaso i Rio San Trovaso przenoszą uwagę na wąskie przejścia, fasady i łodzie Zachód słońca nad laguną wprowadza ciepłe tony wody w dialogi i uzupełniające się. Krzyż nie nakłada mechanicznie zwykłej kropki Na papierze pozostawia białe rezerwy, poszerza klucze i pozwala na cyrkulację światła ze wspornika Musée d'Orsay zachowuje kilka weneckich arkuszy z 1903 roku, w tym kanał z żaglówkami i Salute Pokazują szybką, ale ustrukturyzowaną obserwację Most, żagiel i dzwonnica pozostają czytelne podczas rozpuszczania się w ogólnym porozumieniu Wenecja staje się w ten sposób laboratorium akwareli: nauka o kontrastach spotyka się z mobilnością wody i przygotowuje coraz bardziej autonomiczny kolor. "Wenecja Henri-Edmond Cross" wybór pozostaje autonomiczny podczas rozpuszczania się w ogólnym porozumieniu Wenecja porównuje w ten sposób morskie laboratorium akwareli: nauka o mobilności Henriès Most San Trovaso, Wenecja - Henryk Jego lektura sprzyja rysowaniu.

Cross nie maluje Wenecji kamień po kamieniu: zbiera zasłony, odbicia i biel papieru, aż laguna stanie się jasna.