Okayama - Kioto, 1745 -1820 · Nanga, qin i krajobraz wewnętrzny

Prawie zagubione wioski, jesienne góry i śnieg przefiltrowany przez zamarznięte chmury: Gyokudô konstruuje swoje krajobrazy jak muzykę suchych linii, ciszy i pokryw.

Uragami Gyokudô urodził się w 1745 roku i zmarł w 1820 roku Samuraj w służbie gałęzi majątku Ikeda stopniowo preferował poezję, kaligrafię, malarstwo, a zwłaszcza qin, siedmiostrunową cytrę chińską, z której wziął swoje imię artysta, W czterdziestu dziewięciu opuścił swoje stanowisko, a następnie podróżował ze swoimi synami Shunkinem i Shukinem przed osiedleniem się w Kioto Większość jego zachowanych obrazów pochodzi z ostatnich lat W odizolowanej wiosce w jesiennych górach maleńkie mieszkanie prawie znika pod płaskorzeźbami, jakby pobyt człowieka był tylko oderwaniem się od rytmu jesiennego krajobrazu W wiosce odizolowanej mierzy około 133,5 × 56,2 cm Suche, powtarzające się i modulowane dotknięcia konstruują zimowy wszechświat, w którym skała, śnieg i chmura nigdy nie są oddzielone ostatecznymi konturami Powieściopisarz Kawabata Yasunari był właścicielem i podziwiał to dzieło W Gyokudô powtórzenie pędzla funkcjonuje jak fraza muzyczna: ograniczona liczba gestów generuje coraz większą intensywność Wybór "Uragami Gyokudô" szczególnie porównuje odizolowaną wioskę w jesiennych górach i śnieg stonowany przez zamarznięte chmury Jego odczytanie sprzyja przestrzeni.

Gyokudô maluje górę, grając na qin: dotyk powraca, przesuwa się, wysycha i powoduje wibrację całej ciszy wokół niej.