Ewangelia wg Łk 24 · Od drogi do uznania

Po Zmartwychwstaniu dwóch uczniów idzie w stronę Emaus z nieznajomym, którego rozpoznają jako Chrystusa, gdy błogosławi i łamie chleb.

Epizod uczniów Emaus jest opowiedziany w Ewangelii według Łukasza W Dniu Zmartwychwstania Kleofas i inny uczeń opuszczają Jerozolimę, wciąż zdenerwowani śmiercią Chrystusa i odkryciem pustego grobu Podróżnik ich dołącza, słucha ich historii i wyjaśnia im proroctwa, nie będąc rozpoznanym Przybywając do wioski, zapraszają go na pobyt Przy posiłku nieznajomy bierze chleb, błogosławi go, łamie i daje im: oczy im otwarte, rozpoznają Jezus, który natychmiast znika Malarstwo rozwinęło dwa wielkie chwile Po drodze trzej podróżnicy stają się pielgrzymami niosącymi kije, płaszcze, a czasem muszle Przy stole błogosławieństwo chleba przemienia scenę domowe w objawieniu Artyści organizują wtedy znaki rozpoznania: spokojny gest Chrystusa, otwarte ramiona, odsunięte krzesło, nagłe światło lub wyłaniająca się z cieni twarz Caravaggio umieszcza chwilę na krawędzi przestrzeń widza dzięki skrótom i obiektom stołowym Rembrandt stopniowo redukuje widowisko, by sprzyjać światłu wnętrza Van Dyck łączy szlachetność gestów i ludzkie ciepło Delacroix daje do podróże i pojawienie się romantycznego napięcia Temat łączy w ten sposób spacery, gościnność, posiłki i duchowe zrozumienie Wybór "Uczniowie Emaus" szczególnie porównuje Wieczerzę w Emaus - Caravaggio i Christ Se objawienie pielgrzymom - Rembrandt Jego lektura sprzyja szczegółom.

W Emaus cudu nie widać po raz pierwszy: staje się on rozpoznawalny w znajomym geście, gdy wspólny chleb ujawnia tożsamość podróżnika.