około 1362 -1422 · Siena, Toskania i gotyk międzynarodowy

Rzeźbione złoto, monumentalne postacie i święte historie czynią Taddeo di Bartolo jednym z najbardziej wpływowych malarzy sieneńskich pomiędzy Trecento i Quattrocento.

Taddeo di Bartolo urodził się około 1362 roku w Sienie i tam zmarł w 1422 roku Udokumentowany jako malarz z lat osiemdziesiątych XIII wieku, prowadził wyjątkowo mobilną karierę zanim został uprzywilejowanym artystą gminy sieneńskiej, Jego zamówienia na przejazd do Genui, Pizy, Padwy, San Gimignano i kilku ośrodków w Toskanii i Ligurii Pracuje dla kościołów, bractw i władz miejskich, tworząc ołtarze, freski i obrazy nabożne W Sienie, jego cykl Palazzo Pubblico kojarzy władzę polityczną miasta z wielkimi wzorowymi postaciami starożytności, W jego religijnych panelach złote tło pozostaje aktywną przestrzenią duchową, przerywaną znakami rozpoznawczymi i architekturą i odważne kolory Chrystus i dwunastu apostołów pod wygrawerowaną arkadą gromadzą trzynaście popiersi: każdy gest indywidualizuje postać, zachowując jednocześnie liturgiczną jedność predelli Ukrzyżowanie potęguje ból poprzez wydłużenie ciał i ostrość spojrzenia Jego Dziewice zachowują sieneńską elegancję, ale przybierają na wadze, obecności i grawitacji Warsztat Taddeo staje się decydującym miejscem treningu dla następnego pokolenia, zwłaszcza Giovanni di Paolo. jego dzieło łączy w ten sposób udoskonalenie XIV wieku z wigorem narracyjnym pierwszego Quattrocento. Wybór „Taddeo di Bartolo" w szczególności porównuje Chrystusa i Dwunastu Apostołów oraz Ukrzyżowanie. Jego czytanie sprzyja światłu.

Taddeo di Bartolo nadaje złotemu tle siłę sceny: gesty, spojrzenia i sylwetki tworzą święty teatr o monumentalnej przejrzystości.