1851 -1915 · Tatry, realizm polski i styl zakopiański

Wietrzne góry, krytyka sztuki i architektura ludowa czynią Stanisława Witkiewicza głównym budowniczym polskiej nowoczesności.

Stanisław Witkiewicz urodził się w 1851 roku na terenie dzisiejszej Litwy, zmarł w Lovranie w 1915 roku Wyszkolony w Sankt Petersburgu następnie w Monachium, dał się poznać w Warszawie jako malarz, ilustrator i krytyk oddany akademickim konwencjom Broni sztuki opartej na obserwacji, prawdziwości motywu i otwartości na europejskie przemiany, Tatry od pierwszego pobytu w Zakopanem w 1886 roku stały się centralnym podmiotem, Halny reprezentuje gorący i gwałtowny wiatr, który schodzi z gór: chmury, grzbiety i roślinność nie tworzą już prostej panoramy, lecz organizm przecięty przez niewidzialną siłę Witkiewicz poszukuje również podstaw w architekturze i ornamencie Podału we współczesnym stylu narodowym Projektuje wille, meble i dekoracje według tego "stylu zakopiańskiego", nie jako malowniczą kopię, ale jako żywy system zdolny do odnowienia polskiej twórczości Wpływowy pisarz i teoretyk, łączy malarstwo, krytykę i architekturę w tym samym projekcie kulturalnym Ojciec Stanisława Ignacego Witkiewicza, znany jako Witkacy, głęboko naznacza swoje wykształcenie, ucieleśniając bardzo odmienne pokolenie artystyczne ojca Stanisława Ignacego Witkiewicza, znany jako Witkacy, głęboko naznacza swoje wykształcenie, jednocześnie ucieleśniając bardzo odmienne pokolenie artystyczne ojca Stanisława Witka.

W Halny Witkiewicz nie tylko maluje górę: uwidacznia siłę wiatru, który denerwuje niebo, drzewa i spojrzenie.