Romantyzm niemiecki · 1774 -1840

W Caspar David Friedrich mgła i chmura nie są skutkami ubocznymi pogody: sprawiają, że przestrzeń jest niepewna i przekształcają krajobraz w wewnętrzne doświadczenie wzniosłości.

Caspar David Friedrich urodził się w 1774 roku w Greifswaldzie, na wybrzeżu Bałtyku, pracował głównie w Dreźnie Jego romantyczne malarstwo opiera się na dokładnej obserwacji skał, drzew, gór, brzegów i chmur, ale przekomponowuje je w medytacyjne krajobrazy Mgła odgrywa zasadniczą rolę w tej transformacji, Ukrywa przejścia, oddziela płaszczyzny, wydobywa pewne szczyty i sprawia, że odległość jest niemożliwa do zmierzenia W Podróżniku kontemplującym Morze Chmur około 1818 roku postać widziana zza stoi na skalnych grzbietach, które pojawiają się następnie znikają w parze Rückenfigur zaprasza widza do dzielenia pozycji kontemplacji bez kontemplacji daj jej unikalną interpretację W dolinach Łaby lub Karkonoszy mgła wznosi się jak żywa masa, podczas gdy łódź lub kaplica staje się kruchym znakiem na progu widzialnego Friedrich często konstruuje swoje obrazy z rysunków wykonanych w różnych miejscach Końcowa kompozycja nie jest więc kopiowanym miejscem, ale porządkiem mentalnym, gdzie horyzont, pion i puste niosą duchową wartość Chmury mogą otwierać niebo lub zamykać dowolną orientację Wierna reprodukcja musi zachować powolne przejścia, ostre sylwetki z przodu, niepewną głębię i kontrast między detalem ziemskim a bezmiarem atmosferycznym Tam wybór „Mgły i chmury Caspara Davida Friedricha" w szczególności porównuje Podróżnika kontemplującego morze chmur - Caspara Davida Friedricha i Boata w porannej mgle - Caspara Davida Friedricha. Jego lektura sprzyja atmosferze.

Mgła Friedricha nie tylko ukrywa świat: tworzy przestrzeń, w której wzrok się waha, gdzie postać mierzy swoje granice i gdzie krajobraz staje się myślą.