1887 -1918 · Meksykański modernizm i tożsamość narodowa

Robotnicy, popularne tradycje i meksykańskie mity nabierają w Saturnino Herranie monumentalnej godności, niesionej kolorem, symboliką i głębokim człowieczeństwem.

Saturnino Herran Guinchard urodził się w Aguascalientes w 1887 roku i zmarł w Meksyku w 1918 roku, mając zaledwie trzydzieści jeden lat Zainstalowany w stolicy od 1903 roku wstąpił do Escuela Nacional de Bellas Artes, dziedziczki Akademii San Carlos, studiował u Antonio Fabrésa, Leandro Izaguirre i Germân Gedovius, którzy przekazali mu rysunek akademicki, malowanie materiałów i symbolikę Herran asymiluje te międzynarodowe wpływy, nie wyrzekając się meksykańskiej rzeczywistości Maluje sprzedawców, rzemieślników, robotników, starych mężczyzn, kobiety w szalach i bractwa unikają godności, niewle, nie umiejscków, bractwa, nie wymieniają sarenów, bractwa psychologiczny El Gallero maluje portret postaci ze zwykłego zawodu Oferta przekształca gest dawania w scenę rytualną, podczas gdy Legenda o wulkanach łączy ciało, mit i krajobraz narodowy Członek Ateneo de la Juventud, Herran uczestniczy w debatach na temat współczesnej kultury meksykańskiej, synkretyczny i świadomy jej rdzennych i latynoskich korzeni, Pracuje również jako ilustrator książek i czasopism oraz projektuje rozległe projekty dekoracyjne, w tym niedokończony tryptyk Nuestros dioses Jego krótka kariera poprzedza muralizm, ale jego monumentalność, jego uwaga dla ludzi i jego poszukiwanie narodowej tożsamości wizualnej zapowiadają kilka obaw następne pokolenie Wybór "Saturnino Herran" w szczególności porównuje El cofrade de San Miguel i El Gallero Jego lektura sprzyja atmosferze.

Herran czyni monumentalnym to, na co społeczeństwo ledwo patrzy: zawód, ofiara czy popularna twarz stają się nośnikiem pamięci narodowej.