Modlitwa, radość i Oratorium Rzymskie · Philippe Néri

Piazzetta, Carlo Dolci, Carlo Maratta i Solimena ukazują Philippe'a Néri w modlitwie, w ekstazie i przed Dziewicą, pomiędzy intymnym portretem a barokową chwałą.

Philippe Néri urodził się we Florencji w 1515 roku i osiadł młodo w Rzymie, gdzie poświęcił swoje życie modlitwie, duchowemu towarzyszeniu i służbie chorym Jego osobowość łączy w sobie mistyczną głębię, prostotę i radość komunikacyjną Wokół niego powstała wspólnota, która dałaby początek Kongregacji Oratorium, rozpoznanej w XVI wieku, rozpoznanej na obrazie Philippe często wydaje się stary, ubrany na czarno lub kapłańskie ozdoby, jego twarz ożywiona emocjami Carlo Dolci często wydaje się stary, ubrany na czarno Carlo lub kapłańskie ozdoby, jego twarz ożywiona emocjami Carlo Dolci często pojawia się stara, ubrany na czarno lub kapłański portret przedstawia jego twarz. rozwija ekstazę w jasnej i eleganckiej kompozycji Solimena poszerza temat o Trójcę i chwałę niebieską Lilia, płonące serce i ubiór księdza towarzyszą czasem jego wizerunkowi Wybór "Świętego Filipa Néri" szczególnie porównuje Dziewicę z Dzieciątkiem ukazującą się Philippe'owi Néri - Piazzetcie i św. Filipowi Néri - Carlo Dolci. Jej lektura sprzyja szczegółom.

U Philippe'a Néri radość nie wymazuje ekstazy: nadaje jej ludzką, bliską i komunikatywną formę.