1880 -1944 · tożsamość, choroba i starość

Munch wykorzystuje portret jako laboratorium obecności Papierosy, butelki, łóżka, zegary czy choroby nie są akcesoriami: reprezentują zmianę życia.

Portrety Muncha przeplatają się z zamówieniami, bliskimi twarzami i nieustanną obserwacją samego siebie Autoportret z papierosem, namalowany w 1895 roku, stawia twarz i rękę w wyłaniającym się świetle, podczas gdy ciało rozpuszcza się w cieniu : współczesny artysta utwierdza się tam bez akademickiego atrybutu Autoportret z butelką wina ukazuje następnie publiczną izolację, malarz siedzący w kawiarni przed obiektem, który staje się odległy Po pandemii z lat 1918 -1919 Autoportret po hiszpańskiej grypie cienkie ciało zostało skonfrontowane z kolorem, który wciąż był gorączkowy W Autoportrecie między zegarem a łóżkiem, wyprodukowanym w latach 1940 - 1943, starzejący się Munch stoi między zegarem bez widocznych rąk a łóżkiem pokryty bardzo obecną narzutą Czas, praca i śmiertelność dzielą teraz pokój Każdy portret konstruuje w ten sposób sytuację, a nie zwykłe podobieństwo Wybór "Portretów Edvarda Muncha" szczególnie podkreśla autoportretowe spojrzenie na papierosy i Autoportret z butelką wina Jego lektura sprzyja kompozycji.

Munch nie tylko pyta "jak wygląda ta osoba?", ale "w jakim czasie, jaką samotność i jaką mękę stoi?"