Paryż i Europa, 1860 -1920 · Obecność, światło i życie współczesne

Portret impresjonistyczny zastępuje nieruchomą pozę przeżytą chwilą: spojrzenie odwraca się, sukienka odbija światło, garderoba staje się sceną towarzyską.

Impresjoniści nie porzucają portretu; przenoszą go do współczesnego życia Od lat 60. XIX wieku przyjaciele, artyści, aktorki, krewni, robotnicy i sponsorzy byli reprezentowani we wnętrzach, ogrodach, kawiarniach czy salach widowiskowych Widoczny dotyk i zestawione ze sobą kolory nie dążą już do ukrycia materiału obrazu Renoir wibruje skórą, tkaninami i towarzyskością; Monet przemienia kostium i światło w obrazowe wydarzenie; Mary Cassatt obserwuje kobiety w przestrzeni publicznej i prywatnej z odważną kompozycją; Degas sprzyja postawom pośrednim i nieprzewidzianym kadrowaniom, Model nie jest więc już tylko określone przez jego rangę Jego postawa, otoczenie, jego moda i moment sesji opowiadają historię zmieniającego się doświadczenia miasta i intymności Wybór "Portrety impresjonistów" szczególnie porównuje Młodą kobietę (Podręczną) i Tilla Durieux (Ottilie Godeffroy, 1880-1971).Jego lektura sprzyja kompozycji.

Twarz pozostaje centrum emocjonalnym, ale światło, tkanina i gest również stają się elementami portretu.