1502 -1550 · Renesans flamandzki, warsztat, architektura i gobelin

Pieter Coecke van Aelst łączy flamandzką precyzję i włoską przestrzeń Pokusy, Zwiastowanie, Mędrcy i Ucieczka do Egiptu ukazują malarza-architekta zdolnego do zamawiania opowieści, darczyńców i krajobrazów w mobilnej formie tryptyku.

Urodzony w Aalst w 1502 r. i zmarł w Brukseli w 1550 r., Pieter Coecke van Aelst powstał, według Karela van Mandera, z Bernardem van Orleyem. Około 1525 r. udał się do Włoch, następnie w 1527 r. zapisał się do cechu św. Łukasza w Antwerpii. Jego małżeństwo z Anną van Dornicke, córką malarza Jana van Dornicke, postawiło go na czele ważnego warsztatu, który odziedziczył po śmierci teścia Pietgena van Orkena. Po śmierci Anny z Antonią van der Sant, poślubił Maygen der Sant przetłumaczone Witruwiusz i Sebastiano Serlio, pomagając w rozpowszechnianiu zasad architektonicznych włoskiego renesansu w Holandii W 1533 roku podróż do Konstantynopola zainspirowała go do stworzenia serii rysunków na temat tureckich zwyczajów i kostiumów, opublikowanych w drzeworytach w 1550 roku przez Maykena Verhulsta Jego obrazy ewoluują od manieryzmu antwerpskiego odziedziczonego po Van Orleyu i Van Dornicke w kierunku romanizmu karmionego przez Rafaela Tryptyk z zwiastowaniem, Pokrócenie Trzech Króli i Narodzenia zachowuje nabożną mobilność okiennic, jednocześnie jednocząc sceny z bryłą i ruchomością Trypką bardziej subtelne modelowanie Ucieczka do Egiptu przekształca świętą podróż w mały krajobraz narracyjny, podczas gdy Kuszenia świętego Antoniego łączą fantastyczne wizje i mistrzostwo przestrzeni Panele świętych w towarzystwie darczyńców pokazują wreszcie, jak warsztat łączy portret, wstawiennictwo i ołtarz Wybór "Pieter Coecke van Aelst" w szczególności porównuje Pokusy świętego Antoniego i Tryptyk ze Zwiastowaniem, Pokłon Trzech Króli i Narodzenie z aniołami i pasterzami Jego lektura sprzyja ruchowi.

Coecke myśli o malarstwie jak architekt: panele, postacie i krajobrazy łączą się w skonstruowanej przestrzeni, ale każda migawka zachowuje swoją duchową funkcję.