1728 -1811 · Aarschot, Antwerpia, Leuven, Rzym i Wiedeń

Duże postacie, ciepły kolor i ruch ołtarza sprawiają, że Pierre-Joseph Verhaghen jest jednym z ostatnich głównych spadkobierców Rubensa w XVIII wieku.

Pierre-Joseph Verhaghen, również nazwany Pieter-Jozef Verhaghen, urodził się w Aarschot w 1728 roku i zmarł w Louvain w 1811 roku Wyszkolony w Antwerpii w pracowni Balthazara Bescheya, dokładnie studiował Rubensa, Van Dycka, Jordaensa i Gasparda de Crayera Zainstalowany w Louvain, otrzymał liczne zamówienia od kościołów i opactw w austriackiej Holandii Jego sztuka dobrowolnie rozszerzyła flamandzką tradycję baroku: monumentalne kompozycje, animowane przekątne tkaniny, hojne i świetliste kolory nadały opowieściom religijnym dawny kościół obecność teatralną Prezentacja dominikańska w Świątyni jest na wzór G 1, ogromny ołtarz 7, a Dziecko przedstawione przez Symeona, architektura, księża, rodzice i asystenci organizują ceremonię, która jest zarówno uroczysta i żywa, Chroniony przez Karola-Aleksandra Lotaryńskiego następnie mianowany nadwornym malarzem Marii Teresy, Verhaghen udał się na początku 1770 roku do Paryża, Rzymu, Neapolu i Wiednia, aby studiować starych mistrzów, Jednak nie wyrzekł się swojej Rubeńskiej tożsamości, Jednak tłumienie klasztorów, rewolucja brabancka i francuski przyjazd następnie zredukował świat sponsorów, którzy wspierali jego karierę, Jego praca oznacza w ten sposób ostatni blask wielowiekowej flamandzkiej tradycji religijnej-Jose zaznaczenie w ten sposób "Prephen" Prezentacja w Świątyni Jego lektura sprzyja światłu.

Verhaghen nie kopiuje Rubensa: utrzymuje przy życiu system malarski, w którym kolor prowadzi wzrok, gest niesie wiarę, a ołtarz staje się zbiorowym widowiskiem.