1580 -1645 · Hiszpańskie Bassano i biblijna historia w krajobrazie

Pedro de Orrente instaluje Jakuba, Abrahama, Izaaka, Tobiasza i Sarę w krajobrazach zamieszkałych przez stada Jego podróż do Wenecji przekształciła Stary Testament w świetlistą kronikę pasterską Złotego Wieku.

Urodzony w Murcji w 1580 roku, Pedro de Orrente należy do najbardziej mobilnych malarzy hiszpańskiego Złotego Wieku, Był w Toledo od 1600 roku, w środowisku szczególnie otwartym na weneckie malarstwo Bassano: Sanchez Cotân kopiował dzieła i El Greco wyraził swój podziw dla Jacopo Bassano, Orrente wyjechał do Włoch pod koniec 1602 roku i był w Wenecji w 1605 roku, prawdopodobnie w orbicie Leandro Bassano, którego starożytne źródła obecne jako jego mistrz Tolcia, pracował między Murcją, Toledo, starożytne miasta Hiszpania, adaptując formuły wenedo obecne. czy historia Starego Testamentu wpisana jest w rozległy krajobraz: biblijni protagoniści dzielą przestrzeń z pasterzami, zwierzętami, ścieżkami, skałami i zmieniającymi się światłami Jakub przy studni, Abraham i Izaak na ścieżce ofiary oraz Podróż Tobiasza i Sary pokazują, jak ruch staje się strukturą narracyjną Laban szukający bożków lub oddziały Gideona pozwalają na dogłębne rozprowadzenie wielu grup Powrót do owczarni można niemal odczytać jako autonomiczną scenę pasterską, ponieważ stado zajmuje miejsce aktywne Powrót do owczarni można odczytać niemal jako autonomiczną scenę pasterską, ponieważ stado zajmuje miejsce aktywne. Pedro Orrente Murciano, potwierdza tożsamość podróżującego artysty Kilka prac związanych z jego nazwiskiem odnosi się do warsztatu, koła lub kopii, dowód rozpowszechnienia jego modeli, Zbiór ten pozwala dokładnie obserwować moc języka zdolnego do cyrkulacji poza ręką mistrza Wybór "Pedro de Orrente" szczególnie porównuje Jakuba przy studni oraz Abrahama i Izaaka na ścieżce poświęcenia Jego czytanie sprzyja przestrzeni.

Orrento nie umieszcza Biblii przed scenerią: sprawia, że jego historie chodzą w prochu, wśród stad, w świetle poznanym w Wenecji.