1890 -1939 · Batignolles, Ventimiglia i poczekalnie pomiędzy ulicą a wnętrzem

Vuillard maluje Paryż od jego progów: kwadrat widziany z góry, kasztanowce za szkłem i mieszkanie wychodzące na miasto sprawiają, że miejski krajobraz jest przedłużeniem intymności.

Dla Édouarda Vuillarda Paryż to nie tyle seria zabytków, co sieć mieszkań, ulic i zamieszkałych okien Dorastał w stolicy, uczęszczał do liceum Condorcet następnie Académie Julian i dołączył do Nabis w 1889 roku Pierwsze wnętrza rue des Batignolles i rue Truffaut mieszały matczyną pracownię szycia z okolicą Wystarczy okno, balkon lub podest, aby wprowadzić miasto w malarstwo Marronniers, rue Truffaut, filtrują ulicę przez liście; Madame Vuillard szycie łączy prace domowe z prawdziwym adresem Około artysty do Place 1908. regularnie centralny ogród, ruch uliczny, fasady i, w oddali, Sacré-Coeur. Zamiast widoku topograficznego buduje mobilną przestrzeń z kurtyny, balustrady, gałęzi i kolorowych planów. Place Ventimiglia staje się nawet rozległym pięciopanelowym ekranem, przypominając znaczenie wystroju w jego twórczości. Salony Hessel przy rue de Rivoli lub rue Saint-Florentin pokazują nawet inny Paryż, adres kolekcjonerów i towarzyskość artystyczna. W Vuillard pamięć rue et kawałek sztuki odpowiada na siebie: miejsce osobiste widziane, a na nim sztuka Vuillard, response kawałek, to miejsce osobiste Sacré-Coeur widziany z mieszkania artysty, Place Ventimiglia i La Place Ventimiglia. Jego lektura sprzyja szczegółom.

Paryż Vuillarda zaczyna się na parapecie okna: miasto widać przez zasłony, drzewa i pamięć o pokoju.