1887 -1935 · Notre-Dame, Gmina, bulwary i nowoczesne place budowy

Luce maluje Paryż od ulicy i nabrzeża: pomniki, robotnicy, tłumy i elektryczne noce tworzą stolicę, którą przecina praca, pamięć polityczna i światło.

Maximilien Luce urodził się w Paryżu w 1858 roku w rodzinie rzemieślników i pierwszy nauczył się drzeworytu, To pochodzenie odżywia jego uwagę do handlu, dzielnic robotniczych i materialnych przekształceń stolicy Wprowadzony przez Camille Pissarro do kręgu neimpresjonistów w 1887 roku, stosuje kolory oddzielnie do uchwycenia atmosfery, zachodów słońca i nowego oświetlenia miejskiego Notre-Dame de Paris i seria Quai Saint-Michel łączą ciepłe zabytki, niebieskie cienie, używane księgarze, omnibusy i przechodnie Montmartre widziane z rue Cortot otwiera miasto na represje na równinie przemysłowej 1 ulicy A8 na ulicy doświadczony w dzieciństwie: ciała na ulicy nadają pamięci politycznej powagę bez heroizacji Nabrzeża, Pont-Neuf, Saint-Gervais i nocne bulwary rozciągają ten Paryż na współczesny ruch Luce maluje również budowę rue Réaumur i nieżyjących już budów Haussmanna, z uwagą na robotników, którzy zbudowali miasto Jego anarchistyczne zaangażowanie doprowadziło go do aresztowania podczas nikczemnych praw z 1894 roku; odpowiedział litografiami na więzieniu Mazas Po 1897 roku jego dotyk poszerzył się, ale intensywność społeczna pozostała Paryż jawi się jako żywy, świetlisty i sprzeczny organizm Maximilaris'a. Notre-Dame de Paris i Montmartre, od rue Cortot Widok w kierunku Saint-Denis Jego lektura sprzyja przestrzeni.

Paryż Luce można odczytać w kamieniach, a jego ludzie: katedra, chodnik, plac budowy i bulwar razem niosą pamięć o stolicy.