1901 -1925 · Honfleur, Villerville, Etretat i przekomponowane krajobrazy

Poznaj Normandię Felixa Vallottona: plaże, mgły, porty, pływy i klify stają się skonstruowanymi krajobrazami, w których pamięć, kolor i geometria zmieniają linię brzegową.

Félix Vallotton odkrył Honfleur na przełomie wieków i regularnie wracał na wybrzeża Normandii, zwłaszcza do Villerville i Etretat. Od 1909 roku jego małżeństwo z Gabrielle Rodrigues-Henriques pozwoliło parze wynająć, a następnie nabyć dom w Honfleur, letnim schronisku i przybrzeżnym obserwatorium Vallotton rysuje na miejscu, robi notatki i zapamiętuje skutki przypływu, mgły lub wiatru, ale obawia się natychmiastowego kopiowania. W warsztacie upraszcza linie, czasami przesuwa wzory i zapamiętuje skutki przypływu, mgły lub wiatru, ale obawia się natychmiastowych ruchów warsztatu, czasami kopiuje. konstrukcja mentalna W Villerville odpływ odsłania paski piasku i wody; w Étretat klif, podkładki lub czerwony pokój konfrontują się z wnętrzem i morskim horyzontem Starożytne doświadczenie Nabi pozostaje widoczne w płaskich obszarach, wyraźne sylwetki i odważne obramowanie, podczas gdy gęstszy materiał nadaje niebu i morzu nowoczesną dziwność Rysunek Vuillarda w Honfleur przypomina również przyjaźń między dwoma artystami Ten rozległy normański zespół ukazuje Vallottona w pracy aż do ostatnich lat jego życia, kiedy wolał przejrzyste ponowne złożenie pamięci od prostego ulotnego wrażenia Wybór "Honfleur i wybrzeża Normandii przez wybrzeża" Vallotton" w szczególności porównuje odpływ w Villerville i plażę w Honfleur. Jego lektura sprzyja szczegółom.

Vallotton nie kopiuje wybrzeża Normandii: rekonstruuje je do tego stopnia, że przypływ, mgła lub czerwony pokój stają się geografią mentalną.