Około 1909 -1918 · Linia, wrażliwość i ciało powróciły do napięcia

U Egona Schielego akt nie jest ani klasycznym odpoczynkiem, ani zwykłą prowokacją: kończyny, skóra, spojrzenie i pustka tworzą ciało świadome swojej kruchości i pragnienia.

Między 1909 a śmiercią w 1918 Egon Schiele wykonał rysunek ciała w jednym ze swoich głównych laboratoriów Porzuca idealne proporcje, często umieszcza postać na prawie pustym papierze i używa przerywanej linii, która wydaje się zarówno opisywać, jak i eksponować Pozy są trudne do utrzymania: ugięta noga, odwrócona do tyłu, skrzyżowane ręce lub przysiady ujawniają artykulację, wagę i napięcie Akwarela i gwasz nie wypełniają równomiernie skóry; zaznaczają policzek, penis, kolano, ubranie lub włosy jako obszary intensywności Jego modele obejmują policzek, penisa, kolano, ubranie lub włosy, Jego modele obejmują towarzyszy, znajomych, młodzież i kontekst historyczny wymaga uwagi, w obszarach intensywności krytyczny wobec warunków pozy i męskiego spojrzenia Śmierć i młoda dziewczyna rozszerza to badanie ciała na emocjonalną separację, Patrzenie na Schiele dzisiaj sprowadza się zatem do trzymania razem graficznej inwencji, pragnienia, wrażliwości i odpowiedzialności Wybór "Akty i postacie Egona Schiele" szczególnie porównuje Nude kobieta leżąca i Kobieta siedząca z ugiętą nogą Jego lektura sprzyja historii.

Ciało Schiele nigdy nie przedstawia się jako stabilna forma: wygina się, opiera i spogląda w dół z otaczającej go pustki.