1874 -1947 · Rosja, Stany Zjednoczone, Azja Środkowa i Himalaje

Świetliste góry, starożytne legendy i duchowe poszukiwania czynią Nicolasa Roericha malarzem-wizjonerem, a także międzynarodowym obrońcą kultury.

Nicolas Roerich urodził się w Sankt Petersburgu w 1874 roku i zmarł w Naggar, w dolinie Kullu, w 1947 roku Wyszkolony w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych między 1893 a 1898 roku, bardzo wcześnie zainteresował się archeologią, słowiańskim pochodzeniem i średniowieczną Rosją, następnie goście z Zamorskich posuwa się po rytmicznych statkach i przekształca starożytną historię w niemal legendarną wizję Roerich kierował Szkołą Rysunkową Cesarskiego Towarzystwa Zachęty Sztuki od 1906 do 1916 roku, a także projektował scenografie dla teatru i Baletów Rosyjskich. Po rewolucji przebywał w Londynie, a następnie w Stanach Zjednoczonych 9 wyprawa prowadzona od 1923 do 1928 przecina Azję Środkową; w 1929 r. rodzina osiedliła się w Naggar i założyła Instytut Urusvati. Jego zasadniczym motywem stały się wówczas pasma Himalajów: uproszczone plany, głęboki błękit, fiolet, róż i biel przekształcają górę w duchową obecność Muzeum Basgo, świętych Himalajów czy ścieżki Kailash jednoczą obserwację rzeźby, architektury klasztornej i symboliki Roerich zaprojektował także Sztandar Pokoju i zainspirował Pakt Roericha na rzecz Ochrony Dóbr Kultury Muzeum Nicholasa Roericha szacuje jego twórczość na prawie siedem tysięcy obrazów Muzeum Roericha porównuje także Sztandar Ochrony Dóbr i spokój Jego lektura sprzyja przestrzeni.

Roerich nie maluje góry jako granicy: czyni ją drogą, światłem i widzialnym znakiem duchowego świata, który należy chronić.