1735 -1784 · Paryż i Akademia Królewska

Domowa intymność, zaabsorbowane dzieci i ambicja malarstwa historycznego sprawiają, że Nicolas-Bernard Lépicié jest wrażliwym głosem francuskiego XVIII wieku.

Nicolas-Bernard Lépicié urodził się w Paryżu w 1735 r. i tam zmarł w 1784 r. Syn rytowników, rysowania nauczył się bardzo wcześnie przed szkoleniem u Carle Van Loo. Otrzymany w Akademii Królewskiej, następnie mianowany profesorem, prowadził podwójną karierę jako malarz historii i obserwator życia codziennego Achille, poinstruowany w muzyce przez centaura Chirona, wyświetla rejestr naukowy: heroiczne ciała, gesty edukacyjne i mitologiczne krajobrazy dają naukę wzorcowego zakresu Odwrotnie, Lekcja czytania, Młody projektant lub matka karmiąca swoje dziecko przybliżają spojrzenie do spokojnego wnętrza Odwrotnie, Młode dziecko 1. kwestionowanie atrybucji Pochylone nad notesem dziecko uosabia koncentrację, którą Lépicié obserwuje bez karykatury Brązowe, czerwone i kremowe odcienie, miękkie światło i skromne przedmioty budują moralną intymność bliską Chardinowi, ale bardziej narracyjną Lépicié z kolei szkoli kilku artystów, w tym Carle'a Verneta, i przyczynia się do przejścia między XVIII-wieczną wrażliwością a neoklasycznym rygorem Wybór „Nicolas-Bernard Lépicié" w szczególności porównuje Achille, wykształcony w muzyce przez Chirona i Le Jeune Dessinateur. Jego lektura sprzyja historii.

Lépicié nadaje gestowi uczenia się obrazowej godności: czytanie, rysowanie czy słuchanie staje się małą historią koncentracji i przekazu.