1874 -1947 · Rosja, Stany Zjednoczone, Azja Środkowa i Himalaje

Świetliste góry, starożytne legendy i duchowe poszukiwania czynią Nicholasa Roericha malarzem-wizjonerem w równym stopniu, jak międzynarodowym obrońcą kultury.

Nicholas Roerich urodził się w Sankt Petersburgu w 1874 roku i zmarł w Naggar, w dolinie Kullu, w 1947 roku Wyszkolony w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych między 1893 a 1898 roku, bardzo wcześnie zainteresował się archeologią, słowiańskim pochodzeniem i średniowieczną Rosją Goście zamorscy posuwają się naprzód na rytmicznej wodzie i przekształcają starożytną historię w niemal legendarną wizję Roerich kieruje Szkołą Rysunkową Cesarskiego Towarzystwa Zachęty Sztuki od 1906 do 1916 roku, a także projektuje scenografie dla teatru i Baletów Rosyjskich. Po rewolucji kierował także teatrem Stanów Zjednoczonych1 wielka wyprawa przeprowadzona w latach 1923-1928 przemierzyła Azję Środkową; w 1929 r. rodzina osiedliła się w Naggar i założyła Instytut Urusvati. Jego zasadniczym motywem stały się wówczas pasma Himalajów: uproszczone plany, głęboki błękit, fiolet, róż i biel przekształcają górę w duchową obecność. Basgo, Himalaje święte lub Ścieżka do Kailash łączą obserwację rzeźby, architektury klasztornej i symboliki. Roerich zaprojektował także Sztandarek Pokoju i zainspirował Pakt Roericha do ochrony dóbr kultury. Muzeum Nicholasa Roericha szacuje także jego dzieło na prawie siedem tysięcy obrazów Muzeum Paktu Ochrony Pokoju. Sztandar pokoju Jego lektura sprzyja materiałowi.

Roerich nie maluje góry jako granicy: czyni ją drogą, światłem i widzialnym znakiem duchowego świata, który należy chronić.