1846 -1867 · Katarakta, para i potęga kontynentalna

Niagara, Tequendama, Kolumbia i Rochester pokazują Kościół zwrócony w stronę pionowej wody: widok przybliża widza do krawędzi i przekształca przepływ, mgłę i upadek w fizyczne doświadczenie.

Frederic Edwin Church przez lata studiował Niagarę, zanim w 1857 roku zaprezentował ogromną kompozycję, która odniosła międzynarodowy sukces Przyjmuje niski i bliski punkt widzenia, redukuje ludzkie punkty orientacyjne i pozwala krzywiźnie zaćmy prowadzić wzrok w stronę mgły Wersja od strony amerykańskiej modyfikuje dostęp do stanowiska i związek między brzegiem, wodą i głębokością Church maluje także wodospad Tequendama niedaleko Bogoty, odkryty podczas jego podróży po Nowej Granadzie: wysoki wodospad jest częścią tropikalnego wąwozu, którego roślinność i para radykalnie różnią się od Niagary Inne kolumbijskie wodospady, Lower Falls w Rochester i Rutland Falls w vermont pozwala porównać skalę kontynentalną i wzór regionalny Artysta obserwuje strukturę wody, jej zieleń, biel i wilgotny pył, który wymazuje podstawę Jego obrazy przyczyniają się do XIX-wiecznej fascynacji spektakularnymi miejscami przyrodniczymi, turystyką i amerykańską tożsamością, zachowując jednocześnie precyzję konstruowaną przez studia Wybór "Niagara i wodospady Frederica Edwina Churcha" szczególnie porównuje wodospad Niagara od strony amerykańskiej i Niagara Jego lektura sprzyja światłu.

Kościół umieszcza widza przed upadkiem: oko podąża za nieruchomą poziomą wodą, aż krajobraz zniknie we własnej parze.