1859 -1904 · Egipt, pamięć cesarska i spektakl historyczny

Gérôme reprezentuje Bonaparte od następstw: pustynia, Sfinks, personel i cesarska recepcja przekształciły epos napoleoński w widzialną historię.

Jean-Léon Gérôme urodził się po Cesarstwie i znał Napoleona jedynie poprzez historie, archiwa, przedmioty i pamięć zbiorową.Jego zainteresowanie skupia się na kampanii egipskiej, epizodzie, w którym spotykają się podbój militarny, nauka i europejska fascynacja starożytnością.Bonaparte przed Sfinksem kontrastuje małą sylwetkę generała ze zerodowaną monumentalną głową: spotkanie wydaje się medytacyjne, ale kondensuje także imperialne ambicje w obliczu starożytnej cywilizacji.Bonaparte i jego sztab w Egipcie rozmieszczają jeźdźców, mundury i dezercję w procesji, której precyzja wzmacnia wrażenie świadka Generał Bonaparte w Kairze zacieśnia tę obecność w mieście zdobyty Gérôme zwraca się także do Napoleona III i spektakularnej dyplomacji Drugiego Cesarstwa, zwłaszcza podczas przyjęcia ambasadorów syjamskich w Fontainebleau Między rekonstrukcją naukową a teatrem politycznym prace te pokazują, jak XIX wiek wytworzył własne wizerunki Napoleona Wybór "Napoleona i Bonaparte Jeana-Leona Gérôme" szczególnie porównuje Bonaparte przed Sfinksem - Jeana-Leona Gérôme i Bonaparte oraz jego personel w Egipcie - Jeana-Leona Gérôme'a. Jego lektura sprzyja przestrzeni.

Bonaparte Gérôme'a wydaje się być obserwowane na miejscu, ale ta precyzja jest późną konstrukcją, w której wzmacnia się imperialna pamięć, orientalizm i spektakl.