1907 -1938 · kwiat, chmura, drzewo i akcent

Czerwony biegnie przez całą karierę Mondriana: materiał mieczyka, pożar nieba, energia drzewa, a następnie starannie zważony strzał w siatkę.

Czerwony zanim stał się podstawowym kolorem neoplastycyzmu, jest dla Mondriana doświadczeniem widzialnego świata Czerwone mieczyki koncentrują kolor w płatkach i sprawiają, że izolowany kwiat jest ćwiczeniem intensywności Czerwona Chmura rozszerza tę moc na atmosferę: niebo staje się masą, która rywalizuje z krajobrazem W Czerwonym Drzewie odcień wdziera się na pień i gałęzie, oderwane na głębokim błękicie; struktura organiczna następnie zbliża się do jednego sieć Kompozycja B nr II z czerwienią dokonuje kolejnej zmiany: czerwień nie należy już do rzeczy, staje się płaszczyzną, której rozmiar i położenie równoważą czarne linie i jasne powierzchnie Ta ciągłość wyjaśnia dlaczego abstrakcyjne czerwienie Mondriana utrzymują fizyczną obecność pomimo zmniejszonego słownictwa Wybór "Mondrian w czerwieni" w szczególności porównuje Czerwone Mieczyki i Czerwoną Chmurę Jego lektura faworyzuje figury.

Od płatka do prostokąta czerwień nie traci intensywności; Mondrian zmienia się tylko tam, gdzie działa ta intensywność.