1890 -1916 · Pegaz, Pandora, Cyklop i metamorfozy

Redon nie opowiada mitów scena po scenie: izoluje od nich istotę, spojrzenie czy ucieczkę i przekształca Starożytność w kolorowe objawienie.

Mitologia oferuje Odilonowi Redonowi repertuar form zdolnych do łączenia snu, pożądania i natury Namiętny czytelnik, zaznajomiony z pradawnymi tekstami, jak również współczesnymi reinterpretacjami, rzadko wybiera najbardziej spektakularny epizod Woli zawieszony moment: Pegaz trzymany przed lotem, Pandora nieruchoma przy swojej skrzynce, Cyklop spoglądający na Galateę, centaur przecinający kwiaty Po mrocznym okresie "czarnych" kolor staje się niezbędny Pastel, tempera i olej nakładają na siebie bluesa, żółcie, róże i zielenie w aureolach, które nie opisują naturalnego światła, ale stan wnętrza sceny W Cyklopie, gigantyczne oko jednego kwitnąca góra, podczas gdy Galatea spoczywa na pierwszym planie; zagrożenie, pragnienie i ochrona pozostają nierozstrzygalne Jeniec Pegaz przeciwstawia się energii skrzydła przeszkodzie Pandora stoi na progu wiedzy i katastrofy, otoczona cenną roślinnością Makowy Centaur jednoczy hybrydowe ciało z niemal muzycznym rozkwitem Redon powraca także do Apolla, Ikara, Wenus, Ganimedesa i Hydry Postacie te nie rekonstruują żadnej historycznej starożytności Uwidaczniają też psychiczną trwałość mitu: ciekawość, wzniesienie, pragnienie, strach i metamorfoza Postacie te nie rekonstruują żadnej historycznej starożytności Uwidaczniają w ten sposób psychiczną ciekawość, a moją trwałość Mitologia Odilona Redona w szczególności porównuje Pegaza uwięzionego i Pandorę. Jego lektura sprzyja szczegółom.

Mit o Redonie niczego nie wyjaśnia: pojawia się w kolorze jako starożytne wspomnienie, które wyobraźnia rozpoznaje przed jego zrozumieniem.