1844 -1900 · Węgry, Dusseldorf i Paryż

Dramaty społeczne, ciemne wnętrza i duże sceny historyczne czynią Mihaly Munkacsy główną postacią międzynarodową XIX-wiecznego malarstwa węgierskiego.

Mihaly Munkácsy urodził się w 1844 roku w Munkaczu, na dzisiejszej Ukrainie, pod nazwiskiem Mihaly Lieb, a zmarł w 1900 roku Osierocony w bardzo młodym wieku i najpierw uczeń stolarza, trenował w Peszcie, Wiedniu, Monachium, potem Düsseldorf, zanim osiedlił się w Paryżu, Jego międzynarodowy sukces rozpoczął się od Komórki skazańca, zaprezentowanej na Salonie w 1870 roku: w ciemnym wnętrzu światło, twarze i cisze nadały dramatowi społecznemu niemal teatralną intensywność. Munkácsy rozwinął wówczas bardzo materialny obraz, wykonany z głębokich brązowych białych i kredowych okres paryski przekształca tkaniny, meble i rozmowy w spektakl koloru Chrystus przed Piłatem, ukończony w 1881 roku, inauguruje monumentalną trylogię Męki Pańskiej kontynuowaną z Golgotą i Ecce Homo Apoteoza renesansu, sufit stworzony dla Kunsthistorisches Museum w Wiedniu, dowodzi jego mistrzostwa w wielkim wystroju Dla Podboju Węgier, zakończonego w 1893 roku i przeznaczonego dla Parlamentu Budapesztu, udał się na nizinę węgierską, konsultował się z historykami i archeologami oraz zebrał sfotografowane modele, Od ciemnej komórki po historyczny tłum, Munkácsy zawsze konstruuje obraz poprzez światło, gęstość człowieka warto zauważyć, że porównuje Skazaną Komórkę II i Chrystusa przed Piłatem Jego lektura sprzyja przestrzeni.

Munkácsy czyni światło aktorem w historii: odsłania twarz, otwiera tłum i przekształca ciemną grubość materiału w ludzki dramat.