Od renesansu do baroku · Ciało sprawdzone, wiara nienaruszona

Przymocowany do drzewa lub kolumny i przebity strzałami święty Sebastian staje się jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w sztuce chrześcijańskiej, pomiędzy idealną anatomią, powściągliwą przemocą i światłem oddania.

Według tradycji Sebastian jest chrześcijańskim żołnierzem rzymskim skazanym za cesarza Dioklecjana Przywiązany do słupa, drzewa lub kolumny, zostaje dostarczony łucznikom i pozostawiony na śmierć Przeżył jednak tę pierwszą egzekucję, zanim ostatecznie został pobity na śmierć Strzała stała się jego głównym atrybutem, a jego prawie nagie ciało oferowało artystom przedmiot, w którym studia anatomiczne spotkały się z medytacją religijną W średniowieczu i renesansie Sebastian również wzywał przeciwko zarazie: jego rany porównywano do ataków epidemii, podczas gdy jego uzdrowienie podsycało nadzieję na ochronę Kompozycje są bardzo zróżnicowane Pollaiuolo organizuje łuczników wokół św. w demonstracji perspektywy i ruchu Memling umieszcza tortury w spokojnym i skrupulatnym krajobrazie El Greco rozciąga ciało ku wizjonerskiemu światłu Van Dyck i Rubens przybliżają widza do ciała, więzi i gestów, przekształcając opowieść w barokowy dramat Niektóre prace pokazują ujęcie; inne izolują już rannego świętego lub wprowadzają św. Irenę przybywającą na ratunek We wszystkich przypadkach napięcie powstaje z kontrastu między fizyczną wrażliwością a spokojem spojrzenia Wybór "Męczeństwo świętego Sebastiana" w szczególności porównuje Męczeństwo świętego Sebastiana - Pollaiuolo i Męczeństwo świętego Sebastiana - Hansa Memlinga Jego lektu priorytetyzuj kolor.

Strzały opisują przemoc tortur; Twarz Sebastiana potwierdza, że nie osiąga wewnętrznego przekonania.