1603 -1673 · Wielki teatr kwiatowy rzymskiego baroku

Mario Nuzzi przekształca bukiet w architekturę W Wazony i cebula jak w Wazony kwiatów, tulipanów, piwonii, lilii, jaśminu, metalu i wikliny zorganizować spektakl koloru, materiału i obfitości.

Urodzony i zmarł w Rzymie Mario Nuzzi znany jest pod pseudonimem Mario dei Fiori Jego szkolenie związane jest z Tommaso Salini, być może jego wuj, którego naturalistyczną obserwację i zamiłowanie do jasno oświetlonych kompozycji zachował Specjalizował się bardzo wcześnie w malarstwie kwiatowym i stał się najbardziej znanym włoskim przedstawicielem gatunku w XVII wieku Sukces jego prac można odczytać w inwentarzach rzymskich pałaców, gdzie jego bukiety zdobiły galerie, drzwi i arystokratyczne mieszkania Nuzzi nie tylko wyrównuje gatunki botaniczne: konstruuje masy, przeciwstawia się wskazówkom i przynosi kruche płatki, cenne pojemniki, plecionkarstwo, tekstylia i do dialogu jedzenie Wazony i cebula, malowane około 1640 -1642, należą do zestawu pięciu blatów okiennych przeznaczonych dla pałacu Buen Retiro Dwa bukiety zajmują długi format poziomy: jeden wyrasta ze złotego metalowego wazonu, drugi z wiklinowego kosza; trzy cebule umieszczone między nimi wprowadzają skromną i ziemską nutę Tulipany, piwonie, lilie, jaśmin i konwolwulaceae tworzą odmianę, w której każdy kwiat zachowuje swoją sylwetkę Wazony kwiatowe rozszerzają tę zasadę uporządkowanej obfitości i naprzemienności wznoszenia łodyg i opadania koron Nakład tych obrazów w Hiszpanii rozszerza tę zasadę uporządkowanej obfitości ponadto czasami mylone z ich, nadając bukietowi skalę i ambicję ceremonialnego obrazu, Mario dei Fiori podnosi kwiatową martwą naturę do rangi autonomicznego barokowego wystroju, Wybór "Mario Nuzzi" szczególnie porównuje Wazony i cebule oraz Wazony z kwiatami Jego lektura sprzyja atmosferze.

W Nuzzi bukiet nie jest nieruchomym inwentarzem: łodygi wznoszą się, korony opadają, a każdy pojemnik narzuca swój własny rytm.