1891 -1910 · Saint-Clair, Złote Wyspy, kąpiący się i łodzie

Cross przekształca plaże i morze w mozaikę słoneczną: żółty piasek, fioletowa woda, niebieska łódź i spokojne postacie tworzą Morze Śródziemne, które jest zarówno prawdziwe, jak i marzone.

Morze stało się wielkim horyzontem Henri-Edmonda Crossa, kiedy osiadł w Var w 1891 roku Od Saint-Clair po plaże Cabasson i Vignasse, naprzeciwko Îles d'Or, rozwinął on coraz jaśniejszy neoimpresjonizm Plaża Saint-Clair organizuje piasek, wodę i niebo w kolorowe pasma, z wysokim horyzontem przypominającym japońskie druki Zachód słońca nad morzem zastępuje lokalny opis umową uzupełnień: pomarańczowy i różowy nieba reaguje na błękity i fiolety wody Dwie kobiety na skraju Morza Śródziemnego wprowadzają nowoczesną opiekę duszpasterską Postacie nie dominują w naturze; dzielą się jej rytmem i sugerują zgodnie z ideałami społecznymi malarza Plaża Vignasse Złote Wyspy otwierają wybrzeże w kierunku archipelagu, natomiast łodzie nadają przestrzeni ludzką skalę Krzyż zestawia kolory, zamiast mieszać je na palecie, ale jego dotyk rozszerza się z czasem, przechodząc od ciasnego punktu do bardziej giętkiej mozaiki Ta swoboda wpływa na młodych Fauvesów, zwłaszcza Matisse'a Marines Crossa nie gapią się na spektakularne burze czy anegdoty nadmorskie Budują poprzez kolor przestrzeń ciepła, spokoju i ruchu Budują poprzez kolor przestrzeń ciepła, spokoju i ruchu Wybór "Maryny i plaże Henri-Edmond Plage Cross" zwłaszcza śr - Henri. Jego lektura sprzyja kompozycji.

Cross Sea nie tylko odbija niebo: reaguje fioletami, błękitami i różami, które sprawiają, że światło jest prawie dotykowe.