aktywny około 1290 -1320 · Florencja i krąg Giotta

Solidne postacie, przejrzysta architektura i żywa historia sprawiają, że Mistrz Świętej Cecylii jest istotnym graczem we florenckim przejściu do malarstwa Giotta.

Mistrz świętej Cecylii jest konwencjonalnym malarzem działającym we Florencji między końcem XIII a początkiem XIV wieku Jego nazwa pochodzi od dużego śliniaczka przedstawiającego świętą Cecylię otoczonego ośmioma epizodami z jej życia, namalowanego około 1305 -1310 dla florenckiego kościoła poświęconego świętemu i dziś przechowywanego w Uffizi Artysta pozostaje anonimowy; niektórzy badacze zaproponowali utożsamienie go z Gaddo Gaddi, mozaikarzem i ojcem Taddeo Gaddiego, bez definitywnego ustalenia tej hipotezy Jego obraz znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Giotta Postacie nie mają już prostej objętości, porównywalnej do złotego gestu. małe sceny sekcyjne wyraźnie organizują spotkania, małżeństwa, nawrócenia, procesy i męczenników, W św. Cecylii i sceny z jej życia święta siedzi pośrodku z książką i dłonią, podczas gdy epizody poboczne prowadzą wzrok od jej małżeństwa do jej tortur Maesta przypisywana temu samemu kręgowi zachowuje świętą frontalność tradycji bizantyjskiej, ale grupa aniołów z większą głębią wokół Marii i Dzieciątka Ten sojusz między złotym tłem, cielesną obecnością i konkretną narracją sprawia, że mistrz jest uprzywilejowanym świadkiem florenckich innowacji około 1300 roku Ten sojusz między złotym tłem, cielesną obecnością i konkretną narracją czyni mistrza uprzywilejowanym świadkiem florenckich innowacji około 1300 roku porównuje florenckie innowacje dziecko na tronie z sześcioma aniołami i Dziewica Maryja na tronie z Dzieciątkiem Jego czytanie sprzyja ruchowi.

Mistrz świętej Cecylii wprowadza historię do architektury: każda ściana staje się sceną, w której gesty, spojrzenia i wiara rozwijają się z jasnością.