Od średniowiecza do baroku · Pasja kontemplowana z Maryją

Matka Bolesna koncentruje Mękę Chrystusa w postaci Maryi: łzy, splecione ręce, ciemny płaszcz, krzyż i miecz odzwierciedlają ból zarówno matczyny, jak i duchowy.

Matka Bolesna, zwana też Dziewicą Bolesną lub Mater Dolorosa, jest obrazem współczucia, Opiera się na proroctwie Symeona ogłaszającym, że miecz przebije duszę Maryi i na obecności Dziewicy w czasie Męki Średniowieczne nabożeństwo stopniowo organizowało Siedem Boleści: proroctwo, ucieczka do Egiptu, utrata Jezusa w Świątyni, spotkanie w drodze na Kalwarię, Ukrzyżowanie, zejście z Krzyża i pochówek Obraz może ukazać Maryję samotną w popiersiu, zwróconą twarzą do cierpiącego Chrystusa w dyptyku, u stóp Krzyża lub zintegrowaną w narracyjny poliptyk. Oblicze, główne miejsca wtedy łez i ręce. Tycjan ożywia ból poprzez kolor i gest Memling konstruuje cichą postać przystosowaną do bliskiego oddania El Greco wydłuża twarz i uduchowił skargę zimnymi tonami Philippe de Champaigne nadaje żałobie klasyczny rygor, szczególnie silny, gdy Krzyż wpisuje postać w opowieść Temat odróżnia się od Piety, gdzie Maryja niesie zwłoki syna, nawet jeśli dwie ikonografie zapraszają widza do współczucia, Kolekcja ta pozwala nam porównać portret wnętrza, symbol, scenę narracyjną i wariacje historyczne Wybór "Matki Bolesnej" szczególnie porównuje Mater Dolorosa - Tycjana i Materorosa Dolorosa - Hans Memling Jego lektura sprzyja opowieści.

Matka Bolesna przemienia Mękę w pamięć wewnętrzną: Krzyż może zniknąć, ale pozostaje obecny w spojrzeniu Maryi.