1883 -1941 · Warszawa, Paryż i poetycki kubizm

Instrumenty, butelki, karty i fragmenty kawy sprawiają, że Louis Marcoussis jest wyjątkowym kubistą, zarówno architektem przestrzeni, jak i poetą obiektu.

Louis Marcoussis urodził się w Warszawie w 1883 roku pod nazwiskiem Ludwik Kazimierz Władysław Markus, Po wstępnym szkoleniu w Polsce przeniósł się na początku XX wieku do Paryża i uczęszczał do środowisk Académie Julian, Montmartre i awangardy Rysował dla prasy satyrycznej przed spotkaniem z Picassem, Braque'em, Apollinaire'em i Juanem Grisem Apollinaire zaproponował nazwę Marcoussis, zapożyczoną z podparyskiego miasteczka Około 1910 roku jego język przesunął się w stronę kubizmu Stoły, okulary, instrumenty strunowe, karty do gry i znaki kawiarni zostały rozbite na przejrzyste plany, które mimo to zachowały wrażliwą pamięć o obiekcie Portaf i nocnym baracie. geometria, światło miejskie i ukryta obecność człowieka Martwa natura w kratkę, rum, bas i skrzypce, butelki z wytłokami i kartkami ukazują jego sposób splatania liter, muzycznych krzywizn i kolorowych faset Zaangażowany w czasie pierwszej wojny światowej Marcoussis wznowił wówczas działalność międzynarodową, wystawiany w Europie i Stanach Zjednoczonych i coraz intensywniej poświęcał się grawerowaniu Jego ryciny i ilustrowane książki towarzyszyły Apollinaire'owi, Gerardowi de Nervalowi i innym poetom Zmarły w Cusset w 1941 roku pozostawił kubizm mniej surowy niż intymny, gdzie konstrukcja Marcerarda stała się formą kubizmu 4. Jego ryciny aporta towarzyszyły konstrukciom a Marcera szachownica, rum, bas i kawa nocna Jej lektura sprzyja kompozycji.

Marcoussis nie rozbija obiektu: redystrybuuje swoje wspomnienia, dźwięki i powierzchnie w przejrzystej architekturze.