1869 -1872 · drogi, kasztanowce i podmiejskie zimy

W Louveciennes Pissarro maluje mniej malowniczą wioskę niż sieć dróg łączących domy, podróżników, lasy i akwedukt pod mrozem, śniegiem czy wiosną.

Pissarro przeniósł się do Louveciennes w 1869 roku, kiedy jego spojrzenie stopniowo odrywało się od konwencji Salonu Droga do Wersalu, Chemin des Creux i Route de Marly oferują mu proste topory, gdzie dyliżans, chłop lub piechur mierzą głębokość Domy, w tym Monsieur Musy, nie są odosobnionymi portretami architektonicznymi: są wstawiane między wały, ogrodzenia i drzewa Lasy kasztanowe pozwalają nam obserwować ekran pni zimą następnie powrót liści Po wygnaniu Londynu spowodowanym wojną francusko-pruską Pissarro znajduje zniszczone efekty swoich prac i śnieg i mróz barwią biel błękitem, ochrą i szarością Louveciennes staje się tym samym przejściową płaszczyzną pomiędzy tonem odziedziczonym po Corocie a bardziej otwartym impresjonistycznym akcentem Wybór "Louveciennes by Camille Pissarro" w szczególności porównuje Maison de Monsieur Musy, Louveciennes i Diligence à Louveciennes Jego lektura sprzyja kolorowi.

Drogi Louveciennes nadają krajobrazowi żywy kierunek: podróżuje się nimi, zanim się je rozważa.