Londyn, 1899 -1904 · Mgła, Tamiza i światło przemysłowe

Ze swojego pokoju w hotelu Savoy Claude Monet przekształca most Waterloo w motyw seryjny: ten sam most zmienia się wraz z mgłą, dymem, słońcem, czasem i odbiciami Tamizy.

Claude Monet powrócił do Londynu w latach 1899, 1900 i 1901, aby pracować w hotelu Savoy, którego okna wychodzą na Tamizę, przed nim rozciąga się most Waterloo; dalej pojawiają się kominy, budynki i dym z południowego brzegu THE malarz używa tej samej oprawy w stale zmieniających się warunkach Konstrukcja mostu pozostaje rozpoznawalna po poziomym pokładzie i łukach, ale atmosfera może go prawie wymazać Naturalna mgła, zanieczyszczenie przemysłowy, parowy łódka i światło rzeki łączą miasto, niebo i wodę w jednym kolorowym materiale Monet rozpoczął malowanie w Londynie, a następnie przerobił je na długość w swoim warsztacie w Giverny, szukając mniej chwilowego że dokładna zgodność zapamiętanego druku Część widoków Waterloo Bridge została przedstawiona w 1904 roku przez Duranda-Ruela z serią Charing Cross Bridge i Parliament Cztery wybrane prace pokazują logikę odmiana: zmierzch zmiękcza niebieskie i fioletowe kształty; różowy efekt rozgrzewa mgłę; słońce przechodzi przez dym i odbicia; szary dzień redukuje miasto do kilku zimnych wartości Współczesny obiekt staje się w ten sposób jednym medytacja nad percepcją Wybór "Mostu Waterloo" w szczególności porównuje Waterloo Bridge w Londynie, o zmierzchu, i Waterloo Bridge, efekt różowy Jego lektura sprzyja historii.

Waterloo Bridge zostaje w jednym miejscu, ale obraz zmienia wszystko: w Londynie powietrze, dym i światło to prawdziwy motyw Moneta.