Od klasycznego krajobrazu do nowoczesności · Woda w ruchu

Od Murillo po Hokusai, od Ruisdael po Dahl, wodospad przekształca krajobraz w wydarzenie Upadek, piana, skała i mgła pokazują siłę wody w takim samym stopniu, jak różnorodność tradycji artystycznych.

Wodospad zajmuje wyjątkowe miejsce w historii krajobrazu: jest jednocześnie naturalnym motywem, narzędziem kompozycji i obrazem czasu W XVII wieku nordyccy pejzażyści jak Jacob van Ruisdael używali potoku, aby poprowadzić spojrzenie z głębokiego lasu na pierwszy plan Masywny drzewostan i skała często redukują postacie ludzkie W klasycznym włoskim i francuskim krajobrazie Tivoli stało się uprzywilejowanym laboratorium W klasycznym włoskim i francuskim krajobrazie Tivoli stało się uprzywilejowanym laboratorium Watteau, Hubert Robert, Granet, Michallon, Corot i wielu podróżników kojarzy swoje klasyczne wodospady z mostami, włoskimi ruinami i ścieżkami.W uprzywilejowanym krajobrazie Corotau i. romantyzm intensyfikuje doświadczenie: w Johan Christian Dahl zachód słońca i obecność dwóch podróżników przekształcają wodospad w wysublimowany spektakl Inne tradycje całkowicie odnawiają spojrzenie Maruyama Okyo i Hokusai organizują upadek przez rytm linii, pustkę i pionowość; Zhao Zuo wpisuje bystrza w chiński górzysty bezmiar W Brazylii Benedito Calixto obserwuje Rio Sorocaba jako specyficzne terytorium szybkiego przejścia Benedito Calixto obserwuje Rio Sorocaba w Brazylii diagonalne osi Rio Sorocaba, dlatego też weluminous kolekcja ta działa diagonalne i l.Ensor's nowoczesne wybór nie tylko miejsca, ale także uczucie - spokojny, chłodny, zawroty głowy, warczenie lub kontemplacja Wybór "Krajobrazy z wodospadami i potokami" szczególnie porównuje Krajobraz z wodospadem i Krajobraz z wodospadem Jego lektura sprzyja kompozycji.

Wodospad sprawia, że krajobraz jest widoczny z biegiem czasu: woda opada, pianka rozprasza się, a skała pojawia się nieruchomo tylko w kontraście.