1859 -1880 · Szczyt Landera, wyprawa i wzniosłość amerykańska

Góry Skaliste Bierstadt wznoszą się poza jeziora, wodospady i zwierzęta: masyw staje się pomnikiem narodowym, zbudowanym pomiędzy badaniami terenowymi a wzmocnieniem warsztatu.

W 1859 roku Albert Bierstadt towarzyszył wyprawie Fredericka W. Landera na zachód i przeprowadził badania Gór Skalistych, po powrocie do Nowego Jorku przekształcił szkice i wspomnienia w duże kompozycje przeznaczone dla publiczności żądnej obrazów zachodnich terytoriów, Ukończone w 1863 roku Góry Skaliste, Szczyt Landera cieszyły się sporym sukcesem Tubylczy obóz zajmuje pierwszy plan, jezioro i dolina prowadzą oko w stronę skąpanego w świetle szczytu Obraz łączy pozorną precyzję i spektakularną konstrukcję Kanadyjskie wodospady, burze i krajobrazy rozszerzają następnie masyw na różne klimaty Kozy i muflony rozszerzają następnie masyw na różne klimaty. wysokość i dać skalę do ścian Nazwa Lander wpisuje również rząd eksploracji w obrazowej geografii, podczas gdy nazwy tubylcze i terytorialne historie często znikają Góry Skaliste Bierstadt muszą być zatem odczytywane jako krajobrazy, produkty ekspedycji i instrumenty ekspansjonistycznej wyobraźni Wybór "Skały Alberta Bierstadt" musi być zatem odczytywane jako krajobrazy, produkty ekspedycji i instrumenty ekspansjonistycznej wyobraźni, Wybór "Skały Alberta Bierstadta" szczególnie porównuje Góry Skaliste, Lander Peak i Rocky Mountain Waterfall, Jego odczytanie sprzyja materiałowi.

Szczyt Bierstadt jest jednocześnie górą, pamiątką wyprawy i pomnikiem politycznym: światło sprawia, że już znana geografia jest naturalna.