XVII - XX wiek · Kwiaty, owoce, przedmioty, nauka i afirmacja zawodowa

Od Louise Moillon i Clary Peeters po Fridę Kahlo artystki czynią martwą naturę przestrzenią obserwacji, wirtuozerii, tożsamości i współczesnej inwencji.

Martwa natura oferowała kilku artystkom dziedzinę zawodową w czasach, gdy dostęp do akademii, akt i duże zamówienia często ograniczały się do nich To ograniczenie nie zmniejsza gatunku Clara Peeters, działająca na początku XVII wieku, dokładnie malowała żywność, metale i przedmioty szlachetne i czasami wsuwała swój autoportret w swoje odbicia Louise Moillon zamawia owoce, kosze i targi w trzeźwym świetle; Rachel Ruysch łączy kwiaty o różnych porach roku według niemożliwej, ale wiarygodnej architektury botanicznej W XVIII wieku Anne Vallayer-Coster połączyła kwiaty o różnych porach roku według niemożliwej, ale wiarygodnej architektury botanicznej W XVIII wieku do repertuaru dołączyły sztuki Anne Vallayer-Instrumenty Anneanne Następnie Valadon i Kahlo przekształcają kwiaty i owoce poprzez dotyk, przestrzeń domową, kolor lub symbol autobiograficzny Gatunek łączy w ten sposób obserwację naukową, rynek sztuki, życie codzienne i afirmację artysty Wybór "Kobiety martwe natury malarzy" szczególnie porównuje Puchar wiśni, śliwek i melona oraz Kupiec owoców i warzyw Jego lektura sprzyja ruchowi.

W tych martwych naturach przedmiot nigdy nie jest drobny: staje się dowodem wiedzy, dziedziną wynalazczości, a czasem pośrednim podpisem malarza.